Chinese Mahayana Sutra's

De Chinese Mahayana Sutra's zijn een verzameling boeddhistische geschriften die vanuit het Sanskriet in het Chinees zijn vertaald. De soetra's maken deel uit van de Mahayana-traditie van het boeddhisme en geven een alomvattend beeld van de leer van de Boeddha. Mahayana Sutra's zijn onderverdeeld in drie categorieën: de soetra's van de Perfectie van Wijsheid, de soetra's van de Drie Voertuigen en de soetra's van het Reine Land.

De Perfectie van Wijsheid Sutra's zijn de belangrijkste van de drie categorieën. Ze geven een gedetailleerde uitleg van de leer van de Boeddha en worden beschouwd als de meest diepgaande van alle soetra's. De soetra's van de Drie Voertuigen geven een meer algemeen overzicht van de leer van de Boeddha, en de soetra's van het Pure Land geven een meer specifieke focus op de beoefening van het Pure Land-boeddhisme.

De Chinese Mahayana Sutra's zijn een belangrijke bron van kennis voor diegenen die geïnteresseerd zijn in de leer van de Boeddha. Ze bieden een alomvattend overzicht van de leer van de Boeddha en zijn een onschatbare bron voor degenen die hun begrip van het boeddhisme willen verdiepen. De soetra's zijn op een duidelijke en beknopte manier geschreven, waardoor ze toegankelijk zijn voor lezers van alle ervaringsniveaus.

De Chinese Mahayana Sutra's zijn een essentieel onderdeel van de Mahayana-traditie van het boeddhisme. Ze bieden een alomvattend overzicht van de leer van de Boeddha en zijn een onschatbare bron voor degenen die hun begrip van het boeddhisme willen verdiepen.

De Mahayana Boeddhistische soetra's zijn een groot aantal geschriften die grotendeels zijn geschreven tussen de 1e eeuw v.Chr. en de 5e eeuw n.Chr., hoewel enkele pas in de 7e eeuw n.Chr. zijn geschreven. Van de meeste wordt gezegd dat ze oorspronkelijk in het Sanskriet zijn geschreven, maar heel vaak is het oorspronkelijke Sanskriet verloren gegaan en de vroegste versie die we vandaag hebben, is een Chinese vertaling.

In het boeddhisme, het woordSutrawordt gedefinieerd als een opgenomen preek van de Boeddha of een van hem discipelen . De Mahayana soetra's worden vaak toegeschreven aan de Boeddha en meestal geschreven alsof ze een verslag zijn van een preek van de Boeddha, maar ze zijn niet oud genoeg om in verband te worden gebracht met de historische Boeddha. Hun auteurschap en herkomst zijn meestal onbekend.

De geschriften van de meeste religies krijgen autoriteit omdat ze worden beschouwd als het geopenbaarde woord van God of een hemelse profeet, maar het boeddhisme werkt niet op die manier. Hoewel de soetra's die mogelijk de opgetekende preken van de historische Boeddha zijn, belangrijk zijn, wordt de echte waarde van een soetra gevonden in de wijsheid die in een soetra is opgetekend, niet in wie het heeft gezegd of geschreven.

De Chinese Mahayana-soetra's zijn die welke als canoniek worden beschouwd voor de scholen van Mahayana waarmee het meest wordt geassocieerd Kin a en Oost-Azië, inclusief Het was , Puur land En Tiantai . Deze soetra's maken deel uit van een grotere canon van Mahayana-teksten, de Chinese Canon. Dit is een van de drie belangrijkste canons van boeddhistische geschriften. De anderen zijn de Pali Canon en de De Tibetaanse Canon . Merk op dat er Mahayana-soetra's zijn die geen standaardonderdelen zijn van de Chinese canon, maar zijn opgenomen in de Tibetaanse canon.

Wat volgt is verre van een uitputtende lijst van de Chinese Canon-soetra's, maar dit zijn de bekendste soetra's.

De Prajnaparamita Sutra's

Prajnaparamita betekent 'perfectie van wijsheid' en soms worden deze soetra's de 'wijsheidssutra's' genoemd. Dit zijn ongeveer veertig soetra's, inclusief de Hart En Diamant soetra's , waarmee wordt geassocieerd Nagarjuna en zijn Madhyamika filosofische school, hoewel niet wordt aangenomen dat hij ze heeft geschreven.

Sommige hiervan behoren tot de oudste Mahayana-soetra's, mogelijk daterend uit de 1e eeuw voor Christus. Ze richten zich voornamelijk op de Mahayana-leer van zonsondergang , of 'leegte'.

De Saddharmapundarika Sutra

Ook wel de Lotus Soetra , deze prachtige en geliefde soetra is waarschijnlijk geschreven in de 1e of 2e eeuw na Christus. Het benadrukt vooral dat elk wezen een Boeddha kan worden.

De Pure Land Sutra's.

De drie soetra's die verband houden met het Pure Land-boeddhisme zijn de Amitabh Soetra ; de Amitayurdhyana Sutra , ook wel de Sutra van het oneindige leven genoemd; en de Aparimitayur Soetra . De Amitabha en Aparimitayur worden soms ook wel de kortere en de langere genoemd Sukhavati-vyuha of Sukhavati soetra's . Deze soetra's worden verondersteld te zijn geschreven in de 1e of 2e eeuw na Christus.

De Vimalakirti Sutra wordt soms in verband gebracht met de Sutra's van het Zuivere Land, hoewel het in het hele Mahayana-boeddhisme wordt vereerd.

De Tathagatagarbha Sutra's

In deze groep van verschillende soetra's is waarschijnlijk de bekendste de Mahayana Parinirvana Soetra , ook wel de Nirvana Soetra . De meeste van de Tathagatagarbha sutra's worden verondersteld te zijn geschreven in de 3e eeuw na Christus.

Tathagatagarbha betekent ruwweg 'schoot van Boeddha', en het thema van deze groep soetra's is Boeddha natuur en het potentieel van alle wezens om Boeddhaschap te realiseren.

De derde draaiende soetra's

De wel bekende Lankavatara Soetra , waarschijnlijk samengesteld in de 4e eeuw, is soms gekoppeld aan de Tathagatagarbha sutra's en soms aan een andere groep sutra's genaamd de Third Turning Sutra's. Deze zijn gekoppeld aan yogacara filosofie.

De Avatamsaka Sutra

Ook wel de Bloemenslinger of Bloemornament Sutra , de Avatamsaka Sutra is een enorme verzameling teksten die waarschijnlijk gedurende een lange periode zijn geschreven, beginnend in de 1e eeuw na Christus en eindigend in de 4e eeuw. De Avatamsaka is vooral bekend om zijn uitgebreide beschrijvingen van het onderlinge bestaan ​​van alle verschijnselen.

De Ratnakuta Sutra's

De Ratnakuta of ' Juweel hoop ' is een verzameling van ongeveer 49 vroege Mahayana-teksten die mogelijk ouder zijn dan de Prajnaparamita sutra's. Ze behandelen verschillende onderwerpen.

Andere Sutra's van belang

De Surangama Samadhi Sutra ook wel de Heroic Progress of Heroic Gate Sutra genoemd, is een vroege Mahayana sutra die vooruitgang in meditatie beschrijft.

Een veel later Surangama Soetra was invloedrijk in de ontwikkeling van Chan (Zen). Het behandelt verschillende onderwerpen, waaronder samadhi.

De Mahayana Brahmajala Sutra , die niet moet worden verward met een Pali sutra met dezelfde naam, is mogelijk pas in de 5e eeuw geschreven. Het is vooral belangrijk als de bron van de Mahayana of Bodhisattva voorschriften .

De Mahasamnipata of Grote Vergadering Sutra bespreekt de toekomstige achteruitgang van de leer van de Boeddha. Het is ergens vóór de 5e eeuw geschreven.

Er zijn ook Mahayana sutra's aan gewijd esoterisch boeddhisme , zoals geoefend in Shingon , en soetra's gewijd aan individuele iconische figuren zoals Manjusri en Bhaisajyaguru.

Nogmaals, dit is verre van een volledige lijst, en de meeste scholen van Mahayana concentreren zich op slechts een deel van deze teksten.