Wat is samadhi in het boeddhisme?

Samadhi is een Sanskrietterm die in het boeddhisme wordt gebruikt om een ​​staat van diepe meditatie en concentratie te beschrijven. Het is een staat van perfecte mentale helderheid en focus, waarin de geest volledig vrij is van afleidingen en het individu een diepe innerlijke vrede kan ervaren. Samadhi wordt beschouwd als het hoogste niveau van spirituele verworvenheid in het boeddhisme en is het uiteindelijke doel van de boeddhistische beoefening.

De voordelen van Samadhi

De beoefening van Samadhi kan de beoefenaar talloze voordelen opleveren. Het kan helpen stress en angst te verminderen, mentale helderheid en focus te verbeteren en iemands gevoel van innerlijke vrede en welzijn te vergroten. Het kan ook helpen om meer inzicht te krijgen in de aard van de werkelijkheid en kan leiden tot een beter begrip van de boeddhistische leer.

De beoefening van Samadhi

De beoefening van Samadhi vereist dat de beoefenaar zijn aandacht richt op een enkel object of een enkele gedachte. Dit kan een mantra zijn, een visualisatie of gewoon de ademhaling. Het doel is om een ​​eenpuntige focus op het object van meditatie te behouden en niet afgeleid en in een staat van diepe concentratie te blijven.

Conclusie

Samadhi is een belangrijk concept in het boeddhisme en wordt beschouwd als het hoogste niveau van spirituele verworvenheid. De beoefening van Samadhi kan de beoefenaar tal van voordelen opleveren, waaronder verbeterde mentale helderheid en focus, minder stress en angst en een beter begrip van de boeddhistische leringen.

Samadhiis een Sanskrietwoord dat je veel tegenkomt in de boeddhistische literatuur, maar het wordt niet altijd uitgelegd. Verder kun je in veel Aziatische tradities diverse leringen over samadhi vinden, waaronderHindoeïsme,Sikhisme, en het jaïnisme, evenals het boeddhisme, wat de verwarring kan vergroten. Wat is samadhi in het boeddhisme?

De stamwoorden vansamadhi, sam-a-dha, betekent 'samenbrengen'.Samadhiheeft soms vertaald met 'concentratie', maar het is een bepaalde concentratie. Het is 'enkelpuntige geest', of de geest concentreren op een enkele gewaarwording of gedachte-object tot het punt van absorptie.

Wijlen John Daido Loori Roshi, een Soto Zen-leraar, zei: 'Samadhi is een bewustzijnsstaat die voorbij waken, dromen of diepe slaap ligt. Het is een vertraging van onze mentale activiteit door eenpuntige concentratie.'

In de diepste samadhi is de absorptie zo volledig dat elk gevoel van 'zelf' verdwijnt en subject en object volledig in elkaar opgaan. Er zijn echter vele soorten en niveaus van samadhi.

De vier dhyana's

Samadhi wordt geassocieerd met de dhyana's (Sanskriet) ofjhanas(Pali), meestal vertaald met 'meditatie' of 'contemplatie'. In de Samadhanga Sutta van de Daar gaan we (Anguttara Nikaya 5.28) beschreef de historische Boeddha vier basisniveaus van dhyana.

In de eerste dhyana cultiveert 'directe gedachte' een grote vervoering die de persoon in meditatie vervult. Wanneer de gedachten tot rust zijn gekomen, gaat de persoon de tweede dhyana binnen, nog steeds vervuld van vervoering. De vervoering vervaagt in de derde dhyana en wordt vervangen door diepe tevredenheid, kalmte en alertheid. In de vierde dhyana is alles wat overblijft puur, helder bewustzijn.

Met name in Theravada-boeddhisme , het woordsamadhiwordt geassocieerd met de dhyana's en de toestanden van concentratie die de dhyana's tot stand brengen. Merk op dat je in de boeddhistische literatuur verslagen kunt vinden van vele niveaus van meditatie en concentratie, en dat je meditatie-ervaring een andere loop kan hebben dan die beschreven in de vier dhyana's. En dat is in orde.

Samadhi wordt ook geassocieerd met de Juiste concentratie deel van de Achtvoudig pad en metdhyana paramita, de perfectie van meditatie. Dit is de vijfde van de Mahayana Six Perfections.

Niveaus van Samadhi

Door de eeuwen heen hebben boeddhistische meditatiemeesters vele subtiele niveaus van samadhi in kaart gebracht. Sommige leraren beschrijven samadhi in de drie rijken van de oude boeddhistische kosmologie: verlangen, vorm en geen vorm.

Bijvoorbeeld volledig opgaan in het winnen van een spel is samadhi in de rijk van verlangen . Goed getrainde atleten kunnen zo opgaan in een wedstrijd dat ze tijdelijk 'ik' vergeten en dat er niets anders bestaat dan het spel. Dit is een soort alledaagse samadhi, niet spiritueel.

Samadi in de rijk van vorm is een sterke focus op het huidige moment, zonder afleiding of gehechtheid, maar met een blijvend besef van jezelf. Wanneer het 'ik' verdwijnt, is dit samadhi in de rijk zonder vorm . Sommige leraren verdelen deze niveaus in subtielere subniveaus.

Je vraagt ​​je misschien af, 'hoe is het?' Daido Roshi zei:

'In absolute samadhi, in het volledig wegvallen van lichaam en geest, is er geen reflectie en geen herinnering. In zekere zin is er geen 'ervaring' omdat er een volledige versmelting is van subject en object, of een volmaakte herkenning van reeds bestaande niet-gescheidenheid. Er is geen manier om te beschrijven wat er aan de hand is of was.'

Samadhi ontwikkelen

Begeleiding van een docent is zeer aan te bevelen. Boeddhistische meditatiepraktijken openen de deur naar talloze ervaringen, maar niet al die ervaringen zijn spiritueel vaardig.

Het is ook heel gebruikelijk dat solo-beoefenaars denken dat ze een diepe meditatieve staat hebben bereikt, terwijl ze in feite nog maar net aan de oppervlakte zijn gekomen. Ze kunnen bijvoorbeeld de vervoering van de eerste dhyana voelen en aannemen dat dat verlichting is. Een goede leraar begeleidt je meditatieve techniek en zorgt ervoor dat je nergens blijft hangen.

De verschillende scholen van het boeddhisme benaderen meditatie op verschillende manieren, en in ten minste twee tradities is zittende meditatie vervangen door gefocust zingen . Samadhi wordt meestal bereikt door stille, zittende meditatie te beoefenen, die echter consequent gedurende een bepaalde periode wordt beoefend. Verwacht geen samadhi op je eerste meditatie retraite .

Samadhi en Verlichting

De meeste boeddhistische meditatietradities zeggen niet dat samadhi hetzelfde is als verlichting. Het is meer als het openen van een deur naar verlichting. Sommige leraren vinden het zelfs niet absoluut noodzakelijk.

Wijlen Shunryu Suzuki Roshi, een van de oprichters van het San Francisco Zen Center, waarschuwde zijn studenten om niet gefixeerd te zijn op samadhi. Hij zei ooit in een toespraak: 'Als je oefent zazen om, weet je, verschillende te bereikensamadhi, dat is een soort sightseeingpraktijk, weet je.'

Men zou kunnen zeggen dat samadhi de greep van de geprojecteerde werkelijkheid losser maakt; het laat ons zien dat de wereld die we normaal waarnemen niet zo 'echt' is als we denken. Het kalmeert ook de geest en verheldert mentale processen. De Theravadin-leraar Ajahn Chah zei: 'Als de juiste samadhi is ontwikkeld, heeft wijsheid altijd de kans om te ontstaan.'