Inleiding tot het Theravada-boeddhisme
Theravada-boeddhisme is een van de oudste en meest verspreide vormen van boeddhisme. Het wordt beoefend door miljoenen mensen in landen als Sri Lanka, Thailand, Cambodja, Myanmar en Laos. Theravada-boeddhisme is gebaseerd op de leer van de historische Boeddha, Siddhartha Gautama, die in de 5e eeuw voor Christus in India leefde.
Kernovertuigingen
De kernovertuigingen van het Theravada-boeddhisme omvatten de Vier edele waarheden , de Achtvoudig pad , en het concept van Karma . De vier edele waarheden zijn dat het leven lijden is, lijden wordt veroorzaakt door hunkering en gehechtheid, lijden kan worden beëindigd door hunkering en gehechtheid te elimineren, en de manier om hunkering en gehechtheid te elimineren is door het Achtvoudige Pad te volgen. Het Achtvoudige Pad bestaat uit juist begrip, juist denken, juist spreken, juist handelen, juist levensonderhoud, juiste inspanning, juiste opmerkzaamheid en juiste concentratie. Karma is het idee dat onze acties gevolgen hebben, zowel in dit leven als in toekomstige levens.
Praktijken
Theravada-boeddhisten beoefenen meditatie, mindfulness en andere vormen van spirituele oefening. Meditatie wordt gebruikt om inzicht en begrip te cultiveren, terwijl mindfulness wordt gebruikt om bewustzijn en aanwezigheid te cultiveren. Andere spirituele praktijken zijn onder meer zingen, soetra's reciteren en neerknielen.
Conclusie
Theravada-boeddhisme is een van de oudste en meest verspreide vormen van boeddhisme. Het is gebaseerd op de leer van de historische Boeddha, Siddhartha Gautama, en wordt gekenmerkt door de vier edele waarheden, het achtvoudige pad en het concept van karma. Theravada-boeddhisten beoefenen meditatie, mindfulness en andere vormen van spirituele oefening om inzicht, begrip en bewustzijn te cultiveren.
Theravada is de dominante vorm van het boeddhisme in het grootste deel van Zuidoost-Azië, inclusief Birma (Myanmar), Cambodja, Laos, Sri Lanka , En Thailand . Het claimt wereldwijd ongeveer 100 miljoen aanhangers. De doctrines zijn ontleend aan de Pali Tipitaka of Pali Canon en de basisleringen beginnen met de Vier edele waarheden .
Theravada is ook een van de twee basisscholen van het boeddhisme; de andere heet Mahayana. Sommigen zullen je vertellen dat er drie basisscholen zijn, en de derde is Vajrayana . Maar alle scholen van Vajrayana zijn gebouwd op de Mahayana-filosofie en noemen zichzelf ook Mahayana.
Bovenal legt Theravada de nadruk op direct inzicht verkregen door kritische analyse en ervaring in plaats van blind vertrouwen.
De oudste school van het boeddhisme
Theravada maakt twee historische claims voor zichzelf. De ene is dat het de oudste vorm van boeddhisme is die tegenwoordig wordt beoefend en de andere is dat het rechtstreeks afstamt van het origineel sangha - de eigen discipelen van de Boeddha - en Mahayana is niet.
De eerste bewering is waarschijnlijk waar. Binnen het boeddhisme begonnen zich al heel vroeg sektarische verschillen te ontwikkelen, waarschijnlijk binnen een paar jaar na de dood van de historische Boeddha. theravada ontwikkeld uit een sekte genaamd Vibhajjavada die in de 3e eeuw voor Christus in Sri Lanka werd opgericht. Mahayana kwam pas in het begin van het eerste millennium na Christus naar voren als een onderscheidende school.
De andere bewering is moeilijker te verifiëren. Zowel Theravada als Mahayana kwamen voort uit de sektarische verdeeldheid die ontstond na het overlijden van de Boeddha. Of men dichter bij het 'oorspronkelijke' boeddhisme staat, is een kwestie van mening.
Theravada onderscheidt zich op verschillende manieren van de andere grote school van het boeddhisme, Mahayana.
Kleine sektarische divisie
Voor het grootste deel zijn er, in tegenstelling tot Mahayana, geen significante sektarische verdeeldheid binnen Theravada. Er zijn natuurlijk variaties in de praktijk van de ene tempel naar de andere, maar doctrines zijn niet enorm verschillend binnen Theravada.
De meeste Theravada-tempels en -kloosters worden beheerd door monastieke organisaties binnen nationale grenzen. Theravada-boeddhistische instellingen en geestelijken in Azië genieten vaak enige overheidssponsoring, maar zijn ook onderworpen aan enig overheidstoezicht.
Individuele Verlichting
Theravada benadrukt individuele verlichting; het ideaal is om eenahat(somsarahant), wat 'waardig' betekent in het Pali. Een arhat is een persoon die gerealiseerd heeft verlichting en bevrijdde zichzelf uit de kringloop van geboorte en dood.
Onder het arhat-ideaal ligt een begrip van de leer van Anatman -de aard van het zelf - die verschilt van die van de Mahayana. Heel fundamenteel beschouwt Theravada anatman als de betekenis dat het ego of de persoonlijkheid van een individu een ketting en een waanidee is. Eenmaal bevrijd van dit waanidee, kan het individu genieten van de gelukzaligheid van Nirvana.
Mahayana, aan de andere kant, beschouwt alle fysieke vormen als leeg van een intrinsiek, gescheiden zelf. Daarom is 'individuele verlichting' volgens Mahayana een oxymoron. Het ideaal in Mahayana is om alle wezens in staat te stellen samen verlicht te worden.
Zelfkracht
Theravada leert dat verlichting volledig door eigen inspanningen komt, zonder hulp van goden of andere krachten van buitenaf. Sommige Mahayana-scholen leren ook zelfkracht, andere niet.
Literatuur
Theravada accepteert alleen de Daar gaan we als schrift . Er is een groot aantal andere soetra's die door Mahayana worden vereerd en die Theravada niet als legitiem accepteert.
Pali versus Sanskriet
Het Theravada-boeddhisme gebruikt de Pali in plaats van de Sanskrietvorm van algemene termen. Bijvoorbeeld,onderin plaats vanSutra;dhammain plaats vandharma.
Meditatie
De primaire manier om verlichting te realiseren in de Theravada-traditie is door middel van Vipassana of 'inzicht'-meditatie. Vipassana benadrukt gedisciplineerde zelfobservatie van lichaam en gedachten en hoe deze met elkaar verbonden zijn.
Sommige Mahayana-scholen leggen ook de nadruk op meditatie, maar andere Mahayana-scholen mediteren niet.
