De Vimalakirti Sutra
De Vimalakirti Sutra is een boeddhistisch geschrift dat zeer wordt vereerd in het Mahayana-boeddhisme. Het is een gesprek tussen de bodhisattva Vimalakirti en een verscheidenheid aan andere personages, waaronder de Boeddha zelf. De Soetra staat bekend om zijn diepe filosofische inzichten en zijn unieke benadering van de leer van de Boeddha.
De Sutra is verdeeld in twee delen: het eerste deel is een dialoog tussen Vimalakirti en de andere personages, terwijl het tweede deel een reeks leringen is die door de Boeddha zijn gegeven. De dialoog tussen Vimalakirti en de andere personages is gevuld met diepgaande filosofische inzichten en de leer van de Boeddha wordt op een duidelijke en beknopte manier gepresenteerd.
De Sutra staat ook bekend om zijn unieke benadering van de leer van de Boeddha. Het benadrukt het belang van het begrijpen van de ware aard van de werkelijkheid en het belang van het cultiveren van wijsheid en mededogen. Het moedigt ook de beoefening van meditatie en het cultiveren van mindfulness aan.
Over het algemeen is de Vimalakirti Sutra een uitstekende bron voor iedereen die meer wil weten over het boeddhisme en zijn leringen. Het staat vol met diepgaande inzichten en is helder en beknopt geschreven. Het is een must-read voor iedereen die geïnteresseerd is in het verdiepen van hun begrip van het boeddhisme en zijn leringen.
De Vimalakirti Nirdesa Sutra, ook wel de Vimalakirti Sutra genoemd, is waarschijnlijk bijna 2000 jaar geleden geschreven. Toch behoudt het zowel zijn frisheid en humor als zijn wijsheid. Moderne lezers waarderen vooral de les over de gelijkheid van vrouwen en de verlichting van leken.
Net als de meeste Mahayana-boeddhisme Sutra's, de oorsprong van de tekst is niet bekend. Algemeen wordt aangenomen dat het origineel een Sanskriettekst was die dateert uit ongeveer de 1e eeuw na Christus. De oudste versie die tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven, is de vertaling in het Chinees gemaakt door Kumarajiva in 406 CE. Een andere Chinese vertaling, die als nauwkeuriger wordt beschouwd, werd in de 7e eeuw voltooid door Hsuan Tsang. Het nu verloren gewaande Sanskriet-origineel werd ook in het Tibetaans vertaald, met de meeste autoriteit door Chos-nyid-tshul-khrims in de 9e eeuw.
De Vimalakirti Sutra bevat meer subtiele wijsheid dan in een kort essay kan worden gepresenteerd, maar hier is een kort overzicht van de Sutra.
Het verhaal van Vimalakirti
In dit allegorische werk is Vimalakirti een leek die debatteert met een groot aantal discipelen en bodhisattva's en zijn diepe verlichting en begrip demonstreert. Alleen de Boeddha zelf is zijn gelijke. Het eerste punt dat in de soetra wordt gemaakt, is dus dat verlichting niet afhankelijk is van wijding.
Vimalakirti is een Licchavi, een van de heersende clans van het oude India, en hij staat bij iedereen in hoog aanzien. Het tweede hoofdstuk van de soetra legt uit dat Vimalakirti ziekte veinst (of ziekte in zich opneemt) zodat veel mensen, van de koning tot het gewone volk, hem zouden komen opzoeken. Hij predikt de dharma aan degenen die komen, en veel van zijn bezoekers realiseren verlichting.
In de volgende hoofdstukken zien we de Boeddha de zijne vertellen discipelen , maar ook transcendent bodhisattva's en godheden, om ook naar Vimalakirti te gaan. Maar ze aarzelen om excuses te gaan verzinnen, omdat ze in het verleden allemaal waren geïntimideerd door Vimalakirti's superieure begrip.
Zelfs Manjusri , de bodhisattva van wijsheid, voelt zich vernederd door Vimalakirti. Maar hij stemt ermee in om de leek te gaan bezoeken. Dan besluit een groot aantal discipelen, boeddha's, bodhisattva's, goden en godinnen om mee te gaan om te getuigen, omdat een gesprek tussen Vimalakirti en Manjusri onberekenbaar verhelderend zou zijn.
In het verhaal dat volgt, breidt de ziekenkamer van Vimalakirti zich uit om de talloze wezens op te nemen die hem kwamen opzoeken, wat aangeeft dat ze het grenzeloze rijk van onvoorstelbare bevrijding waren binnengegaan. Hoewel ze niet van plan waren te spreken, betrekt Vimalakirti de discipelen van de Boeddha en andere bezoekers in een dialoog waarin Vimalakirti hun begrip uitdaagt en hen instructies geeft.
Ondertussen geeft de Boeddha les in een tuin. De tuin wordt groter en de leek Vimalakirti verschijnt met zijn horde bezoekers. De Boeddha voegt er zijn eigen instructieve woorden aan toe. De soetra eindigt met een visioen van de Boeddha Akshobhya en het universum Abhirati en een epiloog met een versie van de Vier vertrouwensrelaties .
De Dharma-deur van non-dualiteit
Als je de belangrijkste leer van de Vimalakirti in één woord zou moeten samenvatten, zou dat woord 'non-dualiteit' kunnen zijn. Non-dualiteit is een diepe leer die vooral belangrijk is in het Mahayana-boeddhisme. Op zijn meest basale manier verwijst het naar perceptie zonder verwijzing naar subject en object, zelf en ander.
Hoofdstuk 9 van de Vimalakirti, 'De Dharma-deur van non-dualiteit', is mogelijk het bekendste deel van de soetra. In dit hoofdstuk daagt Vimalakirti een groep transcendente bodhisattva's uit om uit te leggen hoe de dharma-deur binnen te gaan. De een na de ander geeft voorbeelden van dualisme en non-dualisme. Bijvoorbeeld (van pagina 74, vertaling Robert Thurman):
De bodhisattva Parigudha verklaarde: 'Zelf' en 'onbaatzuchtigheid' zijn dualistisch. Aangezien het bestaan van het zelf niet kan worden waargenomen, wat valt er dan 'zelfloos' te maken? Het non-dualisme van de visie op hun natuur is dus de toegang tot non-dualiteit.'
De bodhisattva Vidyuddeva verklaarde: 'Kennis' en 'onwetendheid' zijn dualistisch. De aard van onwetendheid en kennis is hetzelfde, want onwetendheid is ongedefinieerd, onberekenbaar en buiten de sfeer van het denken. Het besef hiervan is de toegang tot non-dualiteit.'
De een na de ander proberen de bodhisattva's elkaar te overtreffen in hun begrip van non-dualiteit. Manjusri verklaart dat ze allemaal goed hebben gesproken, maar zelfs hun voorbeelden van non-dualiteit blijven dualistisch. Dan vraagt Manjusri aan Vimalakirti om zijn leer aan te bieden bij de ingang van non-dualiteit.
Sariputra zwijgt en Manjusri zegt: 'Uitstekend! Uitstekend, edele heer! Dit is inderdaad de toegang tot de non-dualiteit van de bodhisattva's. Hier hebben lettergrepen, klanken en ideeën geen zin.'
De godin
In een bijzonder intrigerende passage in hoofdstuk 7, de discipel Sariputra vraagt een verlichte godin waarom ze niet uit haar vrouwelijke staat transformeert. Dit kan een verwijzing zijn naar een algemeen geloof dat vrouwen moeten transformeren om mannen te worden voordat ze binnenkomen Nirvana .
De godin antwoordt dat 'vrouwelijke staat' geen inherent bestaan heeft. Dan zorgt ze er op magische wijze voor dat Sariputra haar lichaam aanneemt, terwijl ze het zijne aanneemt. Het is een scène die lijkt op de gendertransformatie in de feministische roman van Virginia WoolfOrlandomaar bijna twee millennia eerder geschreven.
De godin daagt Sariputra uit om te transformeren van zijn vrouwelijk lichaam, en Sariputra antwoordt dat er niets te transformeren is. De godin antwoordt: 'Met dit in gedachten zei de Boeddha: 'In alle dingen is er noch mannelijk noch vrouwelijk.''
Engelse vertalingen
Robert Thurman,De heilige leringen van Vimalakirti: een Mahayana-schrift(Pennsylvania State University Press, 1976). Dit is een zeer leesbare vertaling uit het Tibetaans.
Burton Watson,De Vimalakirti Sutra(Columbia University Press, 2000). Watson is een van de meest gerespecteerde vertalers van boeddhistische teksten. Zijn Vimalakirti is vertaald uit de Kumarajiva Chinese tekst.
