Een uitleg van Upaya in het boeddhisme

Upaya is een Sanskrietwoord dat 'bekwame middelen' of 'geschikte middelen' betekent en is een belangrijk concept in het boeddhisme. Het is het idee dat men alle middelen kan gebruiken die nodig zijn om verlichting te bereiken. Dit omvat het gebruik van alle middelen die beschikbaar zijn om anderen te helpen hun spirituele doelen te bereiken. Upaya wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar de leer van de Boeddha, die bedoeld is om te worden aangepast aan de behoeften en omstandigheden van het individu.

De rol van Upaya in het boeddhisme

Upaya is een belangrijk onderdeel van de boeddhistische beoefening, omdat het beoefenaars in staat stelt hun eigen weg naar verlichting te vinden. Er wordt aangenomen dat de Boeddha Upaya gebruikte om zijn volgelingen te onderwijzen en zijn leringen aan te passen aan hun individuele behoeften en omstandigheden. Dit maakt een meer persoonlijke benadering van spirituele groei mogelijk, omdat elk individu het pad kan vinden dat het beste voor hem of haar werkt.

De voordelen van Upaya

Upaya kan op veel manieren nuttig zijn. Het stelt beoefenaars in staat hun eigen weg naar verlichting te vinden, in plaats van een reeks regels of leringen te moeten volgen. Dit kan hen helpen hun eigen geestelijke behoeften en doelen beter te begrijpen. Bovendien kan Upaya beoefenaars helpen om anderen beter te begrijpen en met hen om te gaan, omdat ze hun eigen ervaringen kunnen gebruiken om anderen te helpen hun eigen spirituele doelen te bereiken.

Conclusie

Upaya is een belangrijk concept in het boeddhisme, omdat het beoefenaars in staat stelt hun eigen pad naar verlichting te vinden. Er wordt aangenomen dat de Boeddha Upaya gebruikte om zijn volgelingen te onderwijzen en zijn leringen aan te passen aan hun individuele behoeften en omstandigheden. Dit maakt een meer persoonlijke benadering van spirituele groei mogelijk, omdat elk individu het pad kan vinden dat het beste voor hem of haar werkt. Upaya kan op veel manieren heilzaam zijn, omdat het beoefenaars in staat stelt hun eigen spirituele behoeften en doelen beter te begrijpen, evenals die van anderen.

Mahayana-boeddhisten gebruik het woord vaakpoging, wat wordt vertaald als 'bekwame middelen' of 'geschikte middelen'. Heel eenvoudig, upaya is elke activiteit die anderen helpt realiseren verlichting . Soms wordt upaya gespeldupaya-kausalya, wat 'vaardigheid in middelen' is.

Upaya kan onconventioneel zijn; iets dat normaal gesproken niet wordt geassocieerd met de boeddhistische leer of praktijk. De belangrijkste punten zijn dat de actie wordt toegepast wijsheid en mededogen en dat het passend is in zijn tijd en plaats. Dezelfde handeling die in de ene situatie 'werkt', kan in een andere helemaal verkeerd zijn. Wel bij bewust gebruik door een vakman bodhisattva , kan upaya de vastzittenden helpen los te komen en de perplexen om inzicht te krijgen.

Het concept van upaya is gebaseerd op het inzicht dat de leer van de Boeddha een voorlopig middel is om verlichting te realiseren. Dit is een interpretatie van de vlot gelijkenis , gevonden in de Pali Sutta-pitaka (Majjhima Nikaya 22). De Boeddha vergeleek zijn leer met een vlot dat niet meer nodig is als men de andere oever bereikt.

In Theravada-boeddhisme verwijst upaya naar de vaardigheid van de Boeddha om zijn leer zodanig vorm te geven dat deze geschikt is voor zijn toehoorders - eenvoudige leerstellingen en gelijkenissen voor beginners; geavanceerder onderwijs voor ouderejaarsstudenten. Mahayana-boeddhisten zien de historische Boeddha's leringen als voorlopig, als voorbereiding op de latere mahayana-leringen (zie ' Drie omwentelingen van het Dharmawiel ').

Volgens sommige bronnen is zo ongeveer alles toegestaan ​​als upaya, inclusief het breken van de voorschriften . De zengeschiedenis staat vol met verslagen van monniken die verlichting bereikten nadat ze waren geslagen of uitgescholden door een leraar. In een beroemd verhaal realiseerde een monnik verlichting toen zijn leraar een deur op zijn been sloeg en deze brak. Het is duidelijk dat deze aanpak zonder beperkingen mogelijk kan worden misbruikt.

Inspanningen in de Lotus Soetra

Bekwame middelen is een van de belangrijkste thema's van de Lotus Soetra . In het tweede hoofdstuk legt de Boeddha het belang van upaya uit, en hij illustreert dit in het derde hoofdstuk met de gelijkenis van het brandende huis. In deze gelijkenis komt een man thuis en vindt zijn huis in vlammen op terwijl zijn kinderen vrolijk binnen spelen. De vader zegt tegen de kinderen dat ze het huis moeten verlaten, maar ze weigeren omdat ze te veel plezier hebben met hun speelgoed.

De vader belooft hen eindelijk iets nog beters dat buiten wacht.Ik heb mooie karren voor je meegebracht, getrokken door herten, geiten en ossenhij zei.Kom gewoon naar buiten, en ik zal je geven wat je wilt.Net op tijd rennen de kinderen het huis uit. De vader, opgetogen, komt zijn belofte na en verwerft de mooiste koetsen die hij kan vinden voor zijn kinderen.

Toen vroeg de Boeddha aan de discipel Sariputra als de vader schuldig was aan liegen omdat er geen karren of koetsen buiten waren toen hij zijn kinderen vertelde dat die er wel waren. Sariputra zei nee omdat hij een geschikt middel gebruikte om zijn kinderen te redden. De Boeddha concludeerde dat zelfs als de vader zijn kinderen niets had gegeven, hij nog steeds onschuldig was omdat hij deed wat hij moest doen om zijn kinderen te redden.

In een andere gelijkenis later in de soetra sprak de Boeddha over mensen die op een moeilijke reis gingen. Ze waren moe en ontmoedigd geraakt en wilden terugkeren, maar hun leider toverde een visioen op van een prachtige stad in de verte en vertelde hen dat dat hun bestemming was. De groep koos ervoor om door te gaan, en toen ze hun echte bestemming bereikten, vonden ze het niet erg dat de prachtige stad slechts een visioen was.

Upaya in andere Sutra's

Vaardigheid in meer conventionele onderwijsmethoden kan ook upaya zijn. In de Vimalakirti Sutra , wordt de verlichte leek Vimalakirti geprezen om zijn vermogen om zijn toehoorders op gepaste wijze aan te spreken. De Upayakausalya Sutra, een minder bekende tekst, beschrijft upaya als een bekwaam middel om dharma te presenteren zonder volledig op woorden te vertrouwen.