Uitleg protestants boeddhisme
Het protestantse boeddhisme is een unieke mix van oosterse en westerse religieuze tradities. Het combineert de leer van de Boeddha met het protestants-christelijke geloof. Deze combinatie van overtuigingen creëert een uniek spiritueel pad dat zowel toegankelijk als zinvol is voor moderne zoekers.
Kernovertuigingen
De kern van het protestantse boeddhisme is de overtuiging dat alle wezens het potentieel hebben om verlicht te worden. Dit wordt bereikt door de beoefening van meditatie, mindfulness en de studie van boeddhistische leringen. Het doel is om innerlijke vrede en begrip van de onderlinge verbondenheid van alle dingen te cultiveren.
Praktijken
Protestantse boeddhisten beoefenen meditatie, mindfulness en andere boeddhistische leerstellingen. Ze houden zich ook bezig met gebed en studie van de Bijbel. Deze combinatie van oefeningen stelt hen in staat om zowel oosterse als westerse spirituele paden te verkennen en een balans tussen beide te vinden.
Voordelen
De voordelen van het protestantse boeddhisme zijn talrijk. Het biedt een uniek spiritueel pad dat toegankelijk is voor mensen van alle achtergronden. Het zorgt ook voor een dieper begrip van zowel oosterse als westerse spirituele tradities. Ten slotte kan het individuen helpen om innerlijke vrede en begrip van de onderlinge verbondenheid van alle dingen te cultiveren.
protestants boeddhisme is een innovatief en zinvol spiritueel pad dat oosterse en westerse religieuze tradities combineert. Het biedt een unieke combinatie van praktijken en overtuigingen die zoekers kunnen helpen innerlijke vrede en begrip van de onderlinge verbondenheid van alle dingen te cultiveren.
Vooral op internet kunt u de term 'protestants boeddhisme' tegenkomen. Als je niet weet wat dat betekent, voel je dan niet buitengesloten. Er zijn tegenwoordig veel mensen die de term gebruiken die ook niet weten wat het betekent.
In de context van veel huidige boeddhistische kritiek lijkt 'protestants boeddhisme' te verwijzen naar een lauwe westerse benadering van het boeddhisme, meestal beoefend door blanken met hogere inkomens, en gekenmerkt door een nadruk op zelfverbetering en streng afgedwongen vriendelijkheid. Maar dat is niet wat de term oorspronkelijk betekende.
Oorsprong van de term
Het oorspronkelijke protestantse boeddhisme is ontstaan uit een protest, en niet in het Westen, maar in Sri Lanka .
Sri Lanka, dat toen Ceylon heette, werd in 1796 Brits grondgebied. Aanvankelijk verklaarde Groot-Brittannië dat het de dominante religie van het volk, het boeddhisme, zou respecteren. Maar deze verklaring veroorzaakte furore onder evangelische christenen in Groot-Brittannië, en de regering kwam snel terug.
In plaats daarvan werd het officiële beleid van Groot-Brittannië er een van bekering, en christelijke missionarissen werden aangemoedigd om overal in Ceylon scholen te openen om de kinderen christelijk onderwijs te geven. Voor Singalese boeddhisten werd bekering tot het christendom een voorwaarde voor zakelijk succes.
Laat in de 19e eeuw, Anagarika Dharmapala (1864-1933) werd de leider van een boeddhistische protest/opwekkingsbeweging. Dharmapala was ook een modernist die een visie op het boeddhisme als areligie verenigbaar met wetenschapen westerse waarden, zoals democratie. Er wordt beweerd dat Dharmapala's begrip van het boeddhisme sporen droeg van zijn protestants-christelijke opleiding op de missionaire scholen.
De geleerde Gananath Obeyesekere, momenteel emeritus hoogleraar antropologie aan Princeton University, wordt gecrediteerd voor het bedenken van de uitdrukking 'protestants boeddhisme'. Het beschrijft deze 19e-eeuwse beweging, zowel als een protest als een benadering van het boeddhisme die werd beïnvloed door het protestantse christendom.
De protestantse invloeden
Als we naar deze zogenaamde protestantse invloeden kijken, is het belangrijk om te onthouden dat dit vooral van toepassing is op conservatief theravada traditie van Sri Lanka en niet voor het boeddhisme als geheel.
Een van deze invloeden was bijvoorbeeld een soort spiritueel egalitarisme. In Sri Lanka en vele andere Theravada-landen beoefenden traditioneel alleen kloosterlingen de volledige beoefening Achtvoudig pad , inclusief meditatie; bestudeerde de soetra's; en misschien realiseren verlichting . Leken kregen meestal gewoon te horen dat ze de voorschriften en om verdienste te verdienen door aalmoezen aan monniken te geven, en misschien in een toekomstig leven, zouden ze zelf kloosterlingen kunnen zijn.
Het Mahayana-boeddhisme had al het idee verworpen dat slechts een select groepje het pad kon bewandelen en verlichting kon realiseren. Bijvoorbeeld de Vimalakirti Sutra (ca. 1e eeuw CE) gaat over een leek wiens verlichting zelfs de discipelen van de Boeddha overtrof. Een centraal thema van de Lotus Soetra (ca. 2e eeuw CE) is dat alle wezens verlichting zullen realiseren.
Dat gezegd hebbende -- Zoals uitgelegd door Obeyesekere en ook door Richard Gombrich, momenteel president van het Oxford Centre for Buddhist Studies, omvatten de elementen van het protestantisme die door Dharmapala en zijn volgelingen werden overgenomen, de afwijzing van een klerikale 'link' tussen het individu en verlichting en een nadruk op individuele spirituele inspanning. Als u bekend bent met het vroege protestantisme versus het katholicisme, ziet u de gelijkenis.
Deze 'reformatie', om zo te zeggen, was echter niet het gevolg van het Aziatische boeddhisme als geheel, maar van de boeddhistische instellingen in sommige delen van Azië zoals die een eeuw geleden bestonden. En het werd voornamelijk geleid door Aziaten.
Een protestantse 'invloed' die door Obeyesekere en Gombrich wordt uitgelegd, is dat 'religie wordt geprivatiseerd en geïnternaliseerd: het werkelijk betekenisvolle is niet wat er plaatsvindt op een openbare viering of in rituelen, maar wat er gebeurt in de eigen geest of ziel.' Merk op dat dit dezelfde kritiek is die de historische Boeddha uitte tegen de brahmanen van zijn tijd -- dat direct inzicht de sleutel was, niet rituelen.
Modern of Traditioneel en Oost Versus West
Tegenwoordig kun je de uitdrukking 'boeddhistisch protestantisme' vinden die wordt gebruikt om het boeddhisme in het Westen in het algemeen te beschrijven, met name het boeddhisme dat door bekeerlingen wordt beoefend. Vaak wordt de term naast het 'traditionele' boeddhisme van Azië geplaatst. Maar de realiteit is niet zo eenvoudig.
Ten eerste is het Aziatische boeddhisme nauwelijks monolithisch. In veel opzichten, inclusief de rollen en de relatie tussen geestelijken en leken, is er een aanzienlijk verschil tussen de ene school en het andere land.
Ten tweede is het boeddhisme in het Westen nauwelijks monolithisch. Ga er niet vanuit dat de zelf beschreven boeddhisten die je in een yogales hebt ontmoet, representatief zijn voor het geheel.
Ten derde hebben veel culturele invloeden invloed gehad op het boeddhisme zoals het zich in het Westen heeft ontwikkeld. De eerste populaire boeken over het boeddhisme, geschreven door westerlingen, waren bijvoorbeeld meer doordrenkt met Europese romantiek of Amerikaans transcendentalisme dan met traditioneel protestantisme. Het is ook een vergissing om 'boeddhistisch modernisme' synoniem te maken voor westers boeddhisme. Veel vooraanstaande modernisten zijn Aziaten geweest; sommige westerse beoefenaars willen graag zo 'traditioneel' mogelijk zijn.
Er is al meer dan een eeuw een rijke en complexe kruisbestuiving aan de gang die het boeddhisme zowel in het oosten als het westen heeft gevormd. Proberen dat allemaal in een concept van 'boeddhistisch protestantisme' te proppen, doet het geen recht. De termijn moet worden afgeschaft.
