Bodhisattva geloften
Bodhisattva-geloften zijn een reeks toezeggingen van boeddhistische beoefenaars om hen te helpen op hun pad naar verlichting. De geloften zijn een manier om iemands toewijding aan het boeddhistische pad en aan het helpen van anderen uit te drukken. Ze zijn ook een manier om een gevoel van verantwoordelijkheid en mededogen voor alle levende wezens te cultiveren.
De voordelen van het afleggen van bodhisattva-geloften
Bodhisattva-geloften afleggen kan op veel manieren nuttig zijn. Het kan iemands begrip van het boeddhistische pad helpen verdiepen en een gevoel van verantwoordelijkheid voor het welzijn van alle levende wezens cultiveren. Het kan ook een gevoel van doel en richting in het leven geven, evenals een gevoel van verbondenheid met de grotere boeddhistische gemeenschap.
De verschillende soorten bodhisattva-geloften
Er zijn verschillende soorten Bodhisattva-geloften, elk met zijn eigen reeks verplichtingen. Het meest voorkomende type zijn de 'Vier Grote Geloften', die zijn:
- Om alle levende wezens te redden
- Om het pad van verlichting te cultiveren
- Om de leer van de Boeddha's te volgen
- Om de verdienste van iemands praktijk te wijden
Andere soorten Bodhisattva-geloften zijn de 'Zes Paramita's', die verplichtingen zijn voor de beoefening van vrijgevigheid, moraliteit, geduld, inspanning, concentratie en wijsheid.
Conclusie
Bodhisattva-geloften afleggen kan een krachtige en transformerende ervaring zijn. Het is een manier om iemands toewijding aan het boeddhistische pad uit te drukken en anderen te helpen. Het kan ook een gevoel van doel en richting in het leven geven, evenals een gevoel van verbondenheid met de grotere boeddhistische gemeenschap.
In Mahayana-boeddhisme , het ideaal van de praktijk is om een bodhisattva die ernaar streeft alle wezens te bevrijden uit de kringloop van geboorte en dood. De Bodhisattva-geloften zijn geloften die formeel door een boeddhist zijn afgelegd om precies dat te doen. De geloften zijn ook een uiting van bodhicitta , het verlangen om verlichting te realiseren ter wille van anderen. Vaak bekend als het Grotere Voertuig, is Mahayana heel anders dan het Kleinere Voertuig, Hinayana/Theravada, waarin de nadruk ligt op de individuele bevrijding en het pad van deahat
De exacte formulering van de Bodhisattva-geloften varieert van school tot school. De meest basale vorm is:
Moge ik Boeddhaschap bereiken ten behoeve van alle levende wezens.
Een gepassioneerde variant van de gelofte wordt geassocieerd met de iconische figuur Ksitigarbha Bodhisattva :
'Pas als de hellen leeg zijn, zal ik een Boeddha worden; pas als alle wezens zijn gered, zal ik het aan Bodhi bevestigen.'
De vier grote geloften
In Het was , Nichiren , Tendai en andere Mahayana-scholen van het boeddhisme, zijn er vier Bodhisattva-geloften. Hier is een algemene vertaling:
Wezens zijn ontelbaar, ik beloof ze te redden
Verlangens zijn onuitputtelijk, ik beloof ze te beëindigen
Dharma-poorten zijn grenzeloos, ik beloof ze binnen te gaan
Boeddha's weg is onovertroffen, ik beloof het te worden.
In zijn boek 'Taking the Path of Zen' schreef Robert Aitken Roshi:
'Ik heb mensen horen zeggen:' Ik kan deze geloften niet reciteren omdat ik niet kan hopen ze na te komen.' Eigenlijk, kanzeon , de incarnatie van genade en mededogen, huilt omdat ze niet alle wezens kan redden. Niemand vervult deze 'Grote Geloften voor Allen', maar we beloven ze zo goed mogelijk te vervullen. Zij zijn onze praktijk.'
Zenleraar Taitaku Pat Phelan zei:
'Wanneer we deze geloften afleggen, wordt er een intentie gecreëerd, het zaad van een poging om door te gaan. Omdat deze geloften zo omvangrijk zijn, zijn ze in zekere zin ondefinieerbaar. We definiëren en herdefiniëren ze voortdurend terwijl we onze intentie hernieuwen om ze te vervullen. Als je een goed gedefinieerde taak hebt met een begin, midden en einde, kun je de benodigde inspanning inschatten of meten. Maar de Bodhisattva-geloften zijn onmeetbaar. De intentie die we opwekken, de inspanning die we cultiveren wanneer we deze geloften afroepen, breidt ons uit over de grenzen van onze persoonlijke identiteit.'
Tibetaans boeddhisme: de wortel en secundaire bodhisattva-geloften
In Tibetaans boeddhisme , beginnen beoefenaars over het algemeen met het Hinayana-pad, dat vrijwel identiek is aan het Theravada-pad. Maar op een bepaald punt op dat pad kan vooruitgang alleen worden voortgezet als men de bodhisattva-gelofte aflegt en zo het Mahayana-pad betreedt. Volgens Chogyam Trumpa:
'De gelofte afleggen is als het planten van het zaad van een snelgroeiende boom, terwijl iets voor het ego wordt gedaan als het zaaien van een zandkorrel. Het planten van zo'n zaadje als de bodhisattva-gelofte ondermijnt het ego en leidt tot een enorme verruiming van het perspectief. Dergelijke heldenmoed, of grootsheid van geest, vult de hele ruimte volledig, volkomen, absoluut.'
Daarom houdt het betreden van het Mahayana-pad in het Tibetaans boeddhisme in dat je de Hinayana vrijwillig verlaat en de nadruk legt op individuele ontwikkeling ten gunste van het volgen van het pad van de bodhisattva, toegewijd aan de bevrijding van alle wezens.
Shantideva's gebeden
Shantideva was een monnik en geleerde die eind 7e tot begin 8e eeuw in India woonde. Zijn 'Bodhicaryavatara' of 'Gids voor de levenswijze van de bodhisattva' presenteerde leringen over het bodhisattva-pad en de cultivatie van bodhicitta die vooral in het Tibetaans boeddhisme worden herinnerd, hoewel ze ook tot heel Mahayana behoren.
Het werk van Shantideva omvat een aantal prachtige gebeden die ook bodhisattva-geloften zijn. Hier is een uittreksel van slechts één:
'Mag ik een beschermer zijn voor degenen zonder bescherming,
Een leider voor degenen die reizen,
En een boot, een brug, een doorgang
Voor degenen die de verdere oever wensen.
Moge de pijn van elk levend wezen
Word helemaal opgeruimd.
Mag ik de dokter en het medicijn zijn
En mag ik de verpleegster zijn
Voor alle zieke wezens in de wereld
Totdat iedereen genezen is.'
Er is geen duidelijkere uitleg van het bodhisattva-pad dan deze.
