Prajna of Panna in het boeddhisme
Prajna of Panna is in het boeddhisme een term die verwijst naar het hoogste niveau van wijsheid en inzicht. Het is het uiteindelijke doel van de boeddhistische beoefening en wordt beschouwd als de hoogste vorm van begrip. Prajna of Panna is de wijsheid die voortkomt uit het begrijpen van de ware aard van de werkelijkheid. Het is het besef dat alle dingen met elkaar verbonden zijn en dat al het lijden wordt veroorzaakt door onwetendheid en gehechtheid.
De voordelen van prajna of panna in het boeddhisme
De beoefening van prajna of panna in het boeddhisme kan tot een aantal voordelen leiden. Het kan helpen om lijden te verminderen en geluk te vergroten. Het kan ook helpen om een groter gevoel van mededogen en begrip voor anderen te ontwikkelen. Bovendien kan het helpen om een groter gevoel van zelfbewustzijn en inzicht te cultiveren.
Hoe Prajna of Panna te cultiveren in het boeddhisme
Het cultiveren van prajna of panna in het boeddhisme vereist toewijding om te oefenen en te studeren. Het is belangrijk om regelmatig te mediteren en mindfulness te beoefenen. Daarnaast is het belangrijk om de leer van de Boeddha te bestuderen en het Edele Achtvoudige Pad te beoefenen. Ten slotte is het belangrijk om medelevend te handelen en liefdevolle vriendelijkheid en mededogen voor alle wezens te cultiveren.
Conclusie
Prajna of Panna is in het boeddhisme het hoogste niveau van wijsheid en inzicht. Het is het uiteindelijke doel van de boeddhistische beoefening en wordt beschouwd als de hoogste vorm van begrip. Het cultiveren van Prajna of Panna vereist een toewijding om te oefenen en te studeren, evenals een toewijding aan medelevende actie. De beoefening van Prajna of Panna kan tot een aantal voordelen leiden, waaronder een vermindering van lijden en een toename van geluk.
Prajnais Sanskriet voor 'wijsheid'.Neerzettenis de Er bestaat equivalent, vaker gebruikt in Theravada-boeddhisme . Maar wat is 'wijsheid' in het boeddhisme?
Het Engelse woordwijsheidis gekoppeld aan kennis. Als je het woord opzoekt in woordenboeken, vind je definities als 'kennis opgedaan door ervaring'; 'goed beoordelingsvermogen gebruiken'; 'weten wat gepast of redelijk is.' Maar dit is niet bepaald 'wijsheid' in boeddhistische zin.
Dit wil niet zeggen dat kennis ook niet belangrijk is. Het meest voorkomende woord voor kennis in het Sanskriet isjnana. Jnana is praktische kennis van hoe de wereld werkt; medische wetenschap of techniek zijn voorbeelden van jnana.
'Wijsheid' is echter iets anders. In het boeddhisme is 'wijsheid' het realiseren of waarnemen van de ware aard van de werkelijkheid; dingen zien zoals ze zijn, niet zoals ze lijken. Deze wijsheid is niet gebonden aan conceptuele kennis. Het moet intiem worden ervaren om begrepen te worden.
Prajna wordt soms ook vertaald als 'bewustzijn', 'inzicht' of 'onderscheidingsvermogen'.
Wijsheid in het Theravada-boeddhisme
Theravada benadrukt het zuiveren van de geest verontreinigingen (kilometers, in Pali) en het cultiveren van de geest door meditatie ( bhavana ) Om onderscheidend of doordringend inzicht te ontwikkelen in de Drie tekenen van bestaan en de Vier edele waarheden . Dit is de weg naar wijsheid.
De volledige betekenis van de drie kenmerken en vier edele waarheden beseffen, is de ware aard van alle verschijnselen waarnemen. De 5e-eeuwse geleerde Buddhaghosa schreef (Visuddhimagga XIV, 7): 'Wijsheid dringt door in dharma's zoals ze op zichzelf zijn. Het verdrijft de duisternis van begoocheling, die het eigen-zijn van dharma's verhult.' (Dharma betekent in deze context 'manifestatie van de werkelijkheid'.)
Wijsheid in het Mahayana-boeddhisme
Wijsheid erin Mahayana is gekoppeld aan de leer van zonsondergang , 'leegte.' De perfectie van wijsheid (prajnaparamita) is de persoonlijke, intieme, intuïtieve realisatie van de leegte van verschijnselen.
Leegte is een moeilijke doctrine waarmee vaak wordt verward nihilisme . Deze leer zegt niet dat er niets bestaat; het zegt dat niets onafhankelijk of zelfbestaan heeft. We zien de wereld als een verzameling vaste, afzonderlijke dingen, maar dit is een illusie.
Wat we als onderscheidende dingen zien, zijn tijdelijke samenstellingen of verzamelingen van omstandigheden die we identificeren aan de hand van hun relatie met andere tijdelijke verzamelingen van voorwaarden. Als je echter dieper kijkt, zie je dat al deze samenstellingen onderling verbonden zijn met alle andere samenstellingen.
Mijn favoriete beschrijving van leegte is van zenleraar Norman Fischer. Hij zei dat leegte verwijst naar de gedeconstrueerde werkelijkheid. 'Uiteindelijk is alles slechts een aanduiding', zei hij. 'Dingen hebben een soort realiteit doordat ze benoemd en geconceptualiseerd worden, maar verder zijn ze eigenlijk niet aanwezig.'
Toch is er een verbinding: 'In feite is verbinding alles wat je vindt, zonder dingen die met elkaar verbonden zijn. Het is juist de grondigheid van de verbinding -- geen gaten of klonten erin -- alleen de constante samenhang -- die alles leeg maakt. Dus alles is leeg en verbonden, of leeg omdat verbonden. Leegte is verbinding.'
Net als in het Theravada-boeddhisme wordt in Mahayana 'wijsheid' gerealiseerd door de intieme, ervaren onderscheiding van de werkelijkheid. Een conceptueel begrip van leegte hebben is niet hetzelfde, en alleen maar geloven in een doctrine van leegte komt niet eens in de buurt. Wanneer leegte persoonlijk wordt gerealiseerd, verandert het de manier waarop we alles begrijpen en ervaren - dat is wijsheid.
Bron
