Boeddhistische godin en archetype van mededogen

Kuan Yin is een geliefde boeddhistische godin en archetype van mededogen. Ze is bekend onder vele namen, waaronder Avalokiteshvara, Kannon en Chenrezig. Kuan Yin wordt vaak afgebeeld met duizend armen, wat haar vermogen symboliseert om mensen in nood te helpen. Ze wordt ook vaak getoond met een vaas met zuiver water, wat haar vermogen vertegenwoordigt om spirituele voeding te geven.

De oorsprong van Kuan Yin

Kuan Yin wordt verondersteld afkomstig te zijn uit India en maakt deel uit van de Mahayana-boeddhistische traditie. Ze is een bodhisattva, wat betekent dat ze een wezen is dat verlichting heeft bereikt, maar ervoor kiest om in de cyclus van wedergeboorte te blijven om anderen te helpen.

De rol van Kuan Yin in het boeddhisme

Kuan Yin is de belichaming van mededogen en genade. Ze is een beschermer van alle levende wezens en er wordt gezegd dat ze vooral aandachtig is voor de kreten van mensen in nood. Ze is een bron van troost en troost, en haar aanwezigheid zou vrede en vreugde brengen aan degenen die haar aanroepen.

Aanbidding van Kuan Yin

Kuan Yin wordt alom vereerd in Oost-Aziatische landen zoals China, Japan en Korea. Toegewijden van Kuan Yin reciteren vaak haar mantra 'Om Mani Padme Hum', waarvan wordt aangenomen dat het vrede en verlichting brengt. Kuan Yin is ook het onderwerp van vele kunstwerken, waaronder sculpturen, schilderijen en gedichten.

Kuan Yin is een geliefde boeddhistische godin en archetype van mededogen. Ze is de belichaming van barmhartigheid en er wordt gezegd dat ze aandachtig is voor de kreten van mensen in nood. Kuan Yin wordt alom vereerd in Oost-Aziatische landen, en haar mantra, 'Om Mani Padme Hum', zou vrede en verlichting brengen.

Tara is een iconische boeddhistische godin met vele kleuren. Hoewel ze formeel alleen wordt geassocieerd met het boeddhisme in Tibet, Mongolië en Nepal, is ze een van de meest bekende figuren van het boeddhisme over de hele wereld geworden.

Ze is niet bepaald de Tibetaanse versie van de ChinezenGuanyin (Kwan-yin), zoals velen aannemen. Guanyin is een manifestatie in de vrouwelijke vorm van Avalokiteshvara Bodhisattva . Avalokiteshvara wordt genoemdChenrezigin Tibet, en in het Tibetaans boeddhisme, is Chenrezig meestal een 'hij' in plaats van een 'zij'. Hij is de universele manifestatie van medeleven .

Volgens één verhaal, toen Chenrezig op het punt stond Nirvana binnen te gaan, keek hij achterom en zag hij het lijden van de wereld, en hij huilde en zwoer in de wereld te blijven totdat alle wezens verlicht waren. Tara zou zijn geboren uit de tranen van Chenrezig. In een variatie op dit verhaal vormden zijn tranen een meer, en in dat meer groeide een lotus, en toen het openging, werd Tara onthuld.

Tara's oorsprong als icoon is onduidelijk. Sommige geleerden stellen dat Tara is voortgekomen uit de hindoegodin Durga . Ze lijkt niet eerder dan de 5e eeuw te zijn vereerd in het Indiase boeddhisme.

Tara in het Tibetaans boeddhisme

Hoewel Tara waarschijnlijk eerder in Tibet bekend was, lijkt de cultus van Tara Tibet in 1042 te hebben bereikt, met de komst van een Indiase leraar genaamd Atisa, die een toegewijde was. Ze werd een van de meest geliefde figuren van het Tibetaans boeddhisme.

Haar naam in het Tibetaans is Sgrol-ma, of Dolma, wat 'zij die redt' betekent. Er wordt gezegd dat haar medeleven met alle wezens sterker is dan de liefde van een moeder voor haar kinderen. Haar mantra is om tare tuttare ture svaha, wat betekent: 'Prijs aan Tara! Hagel!'

Witte Tara en Groene Tara

Er zijn eigenlijk 21 Tara's, volgens een Indiase tekst genaamdEerbetoon aan de eenentwintig Tarasdie in de 12e eeuw Tibet bereikte. De Tara's zijn er in vele kleuren, maar de twee meest populaire zijn Witte Tara en Groene Tara. In een variatie op de originele legende werd Witte Tara geboren uit de tranen van Chenrezigs linkeroog en Groene Tara werd geboren uit de tranen van zijn rechteroog.

In veel opzichten vullen deze twee Tara's elkaar aan. Groene Tara wordt vaak afgebeeld met een halfopen lotus, die de nacht voorstelt. Witte Tara houdt een volledig bloeiende lotus vast, die de dag voorstelt. White Tara belichaamt gratie en sereniteit en de liefde van een moeder voor haar kind; Groene Tara belichaamt activiteit. Samen vertegenwoordigen ze grenzeloze compassie die dag en nacht actief is in de wereld.

Tibetanen bidden tot Witte Tara voor genezing en een lang leven. Witte Tara-initiaties zijn populair in het Tibetaans boeddhisme vanwege hun vermogen om obstakels op te lossen. De Witte Tara-mantra in het Sanskriet is:

Groene Tara wordt geassocieerd met activiteit en overvloed. Tibetanen bidden tot haar voor rijkdom en wanneer ze op reis gaan. Maar de Groene Tara-mantra is eigenlijk een verzoek om bevrijd te worden van wanen en negatieve emoties.

Als tantrische goden , hun rol is niet als objecten van aanbidding. Integendeel, door esoterische middelen, de tantrische beoefenaar beseft zichzelf als Witte of Groene Tara en toont hun onbaatzuchtige mededogen.

Andere Tara's

De namen van de overgebleven Tara's variëren een beetje afhankelijk van de bron, maar enkele van de bekendere zijn:

• rood land: wordt gezegd dat het de eigenschap heeft om zegeningen aan te trekken.
• Zwarte Tara: is een toornige godheid die het kwaad afweert.
• Gele Tara: helpt ons angst te overwinnen. Ze wordt ook geassocieerd met overvloed en vruchtbaarheid.
• Blauwe Tara: onderdrukt woede en verandert het in mededogen.
• Cittamani Tara: is een godheid van hoge tantra yoga. Ze wordt soms verward met Groene Tara.