Wat zegt de Bijbel over kerkelijke tucht?

De Bijbel is duidelijk over het belang van kerkelijke tucht, aangezien het een vitaal onderdeel is van het behoud van een gezonde kerk en een bloeiende christelijke gemeenschap. Kerkelijke tucht is een proces van het corrigeren en herstellen van leden van de kerk die zijn afgedwaald van de leer van de Bijbel. Het is een proces van verantwoording en herstel dat nodig is voor een kerk om trouw te blijven aan haar missie en doel.

Bijbelse principes van kerkelijke tucht

De Bijbel schetst verschillende principes voor kerkelijke tucht, waaronder:

• Liefde: Kerkelijke tucht moet worden gedaan uit liefde voor het individu en voor de kerk als geheel.
• Bescheidenheid: De persoon die gedisciplineerd wordt, moet met nederigheid en respect benaderd worden.
• Verantwoordelijkheid: De kerk moet haar leden verantwoordelijk houden voor de leer van de Bijbel.
• Restauratie: Het doel van kerkelijke tucht is het herstel van de gemeenschap met de kerk.

Conclusie

Kerkelijke tucht is een belangrijk onderdeel van het behoud van een gezonde kerk en een bloeiende christelijke gemeenschap. De Bijbel schetst verschillende principes voor kerkelijke tucht, waaronder liefde, nederigheid, verantwoordelijkheid en herstel. Door deze principes te volgen, kunnen kerken ervoor zorgen dat hun leden verantwoordelijk worden gehouden voor de leer van de Bijbel en hersteld worden in gemeenschap met de kerk.

De Bijbel leert de juiste manier om met zonde om te gaan de kerk . In werkelijkheid, Paulus geeft ons een beknopt beeld van kerkelijke tucht in 2 Thessalonicenzen 3:14-15: 'Let op degenen die weigeren te gehoorzamen aan wat we in deze brief zeggen. Blijf uit hun buurt, zodat ze zich schamen. Zie ze niet als vijanden, maar waarschuw ze zoals je een broer of zus zou doen.' (NLT)

Wat is kerkelijke tucht?

Kerkelijke tucht is het bijbelse proces van confrontatie en correctie dat wordt uitgevoerd door individuele christenen, kerkleiders of het hele kerkelijke lichaam wanneer een lid van het lichaam van Christus betrokken is bij een kwestie van openen zonder . Sommige Christelijke denominaties gebruik de term excommunicatie in plaats van kerkelijke tucht om te verwijzen naar de formele verwijdering van een persoon uit het kerklidmaatschap. De Amish verwijs naar deze praktijk als mijden.

Wanneer is kerkelijke discipline nodig?

Kerkelijke tucht is specifiek bedoeld voor gelovigen die betrokken zijn bij openlijke zonde. De Schrift legt bijzondere nadruk op christenen die zich bezighouden met zaken vanseksuele immoraliteit, degenen die onenigheid of strijd creëren tussen leden van het lichaam van Christus, degenen die valse leringen verspreiden en gelovigen die openlijk in opstand komen tegen de geestelijke autoriteiten die door God in de kerk zijn aangesteld.

Waarom is kerkelijke tucht noodzakelijk?

God wil dat zijn volk rein is. Hij roept ons op om heilig te leven, apart gezet voor zijn glorie. 1 Petrus 1:16 herhaalt Leviticus 11:44: 'Wees heilig, want ik ben heilig.' (NIV) Als we flagrante zondigheid binnen het lichaam van Christus negeren, dan slagen we er niet in gehoor te geven aan de oproep van de Heer om heilig te zijn en voor zijn glorie te leven.

We weten uit Hebreeën 12:6 dat de Heer zijn kinderen tuchtigt: 'Want de Heer tuchtigt wie hij liefheeft, en tuchtigt elke zoon die hij ontvangt.' In 1 Korintiërs 5:12-13 zien we dat hij deze verantwoordelijkheid doorschuift naar de kerkfamilie: 'Het is niet mijn verantwoordelijkheid om buitenstaanders te veroordelen, maar het is zeker jouw verantwoordelijkheid om degenen binnen de kerk te veroordelen die zondigen. God zal degenen aan de buitenkant oordelen; maar zoals de Schrift zegt: 'Je moet de slechte persoon uit je midden verwijderen.' ' (NLT)

Een andere belangrijke reden voor kerkelijke tucht is het onderhouden van het getuigenis van de kerk aan de wereld. Ongelovigen houden ons leven in de gaten. We moeten een licht zijn in een donkere wereld, een stad op een heuvel. Als de kerk er niet anders uitziet dan de wereld, dan verliest ze haar getuigenis.

Hoewel kerkelijke discipline nooit gemakkelijk of wenselijk is (welke ouder vindt het leuk om een ​​kind te disciplineren?), is het noodzakelijk voor de kerk om haar door God bedoelde doel op deze aarde te vervullen.

De bedoeling

Het doel van kerkelijke tucht is niet om een ​​falende broeder of zuster in Christus te straffen. Integendeel, het doel is om de persoon tot een punt van goddelijk verdriet te brengen en berouw , zodat hij of zij zich van de zonde afkeert en een volledig herstel ervaart relatie met God en andere gelovigen. Individueel is de bedoeling genezing en herstel, maar gemeenschappelijk is het doel om het hele lichaam van Christus op te bouwen, op te bouwen en te versterken.

Het praktische patroon

Mattheüs 18:15-17 zet duidelijk en specifiek de praktische stappen uiteen om een ​​eigenzinnige gelovige te confronteren en te corrigeren.

1. Eerst zal één gelovige (meestal de beledigde persoon) individueel met de andere gelovige samenkomen om de overtreding aan te wijzen. Als de broer of zus luistert en bekent, is de zaak opgelost.
2. Ten tweede, als de een-op-een ontmoeting niet succesvol is, zal de beledigde persoon proberen de gelovige opnieuw te ontmoeten, waarbij hij een of twee andere leden van de kerk meeneemt. Hierdoor kan de confrontatie met zonde en de daaruit voortvloeiende correctie door twee of drie getuigen worden bevestigd.
3. Ten derde, als de persoon nog steeds weigert te luisteren en zijn gedrag te veranderen, moet de zaak aan de hele gemeente worden voorgelegd. Het hele kerkelijke lichaam zal de gelovige in het openbaar confronteren en hem aanmoedigen zich te bekeren.
4. Tenslotte, als alle pogingen om de gelovige te disciplineren geen verandering en berouw teweegbrengen, zal de persoon verwijderd worden uit de gemeenschap van de kerk.

Paulus legt in 1 Korintiërs 5:5 uit dat deze laatste stap in de kerkelijke tucht een manier is om de onberouwvolle broeder uit te leveren 'aan satan voor de vernietiging van het vlees, zodat zijn geest kan worden gered op de dag des Heren'. (NIV) Dus in extreme gevallen is het soms nodig dat God de duivel gebruikt om in het leven van een zondaar te werken om hem tot bekering te brengen.

De juiste houding

Galaten 6:1 beschrijft de juiste houding van gelovigen bij het uitoefenen van kerkelijke tucht: 'Beste broeders en zusters, als een andere gelovige wordt overweldigd door een of andere zonde, moeten jullie die godvruchtig zijn, die persoon zachtmoedig en nederig helpen om hem terug op het rechte pad te brengen. En pas op dat je zelf niet in dezelfde verleiding komt.' (NLT)

Zachtheid, nederigheid en liefde zullen de houding leiden van degenen die een gevallen broeder of zuster willen herstellen. Geestelijke volwassenheid en onderwerping aan de Van de Heilige Geest leiding zijn ook nodig.

Kerkelijke tucht mag nooit lichtvaardig of voor kleine vergrijpen worden ingevoerd. Het is een zeer ernstige zaak die uiterste zorg vereist, goddelijk karakter , en een waar verlangen om een ​​zondaar hersteld te zien en de reinheid van de kerk te zien behouden.

Wanneer het proces van kerkelijke tucht het gewenste resultaat oplevert – bekering – dan moet de kerk liefde, troost, vergiffenis , en herstel aan het individu ( 2 Korintiërs 2:5-8 ).

Meer kerkelijke tuchtschriften

Romeinen 16:17; 1 Korintiërs 5:1-13; 2 Korintiërs 2:5-8; 2 Thessalonicenzen 3:3-7; Titus 3:10; Hebreeën 12:11; 13:17; Jakobus 5:19-20.