Definitie van bekering: wat betekent bekering?

Bekering is een belangrijk concept in veel religies en spirituele praktijken. Het is de daad van het zich afkeren van zonde en kwaaddoen en vergeving zoeken bij God of een hogere macht. Het is een proces van zelfreflectie en spirituele groei dat kan leiden tot een beter begrip van zichzelf en iemands relatie met het goddelijke.

In het christendom wordt bekering gezien als een noodzakelijke stap in het proces van redding. Het is de daad van het belijden van iemands zonden en het vragen om vergeving. Het is een erkenning van iemands wandaden en een toezegging om iemands manier van doen te veranderen. Het is een belangrijk onderdeel van het christelijk geloof, omdat het wordt gezien als een manier om iemands relatie met God te herstellen.

In andere religies, zoals het boeddhisme, wordt bekering gezien als een manier om iemands geest en hart te zuiveren. Het is een manier om negatieve gedachten en gevoelens los te laten en een positievere kijk op het leven te ontwikkelen. Het is een manier om gehechtheid aan materiële dingen los te laten en je te concentreren op de spirituele aspecten van het leven.

Bekering is een belangrijk onderdeel van veel spirituele praktijken en religies. Het is een manier om je af te keren van zonde en wangedrag en om vergeving te zoeken bij een hogere macht. Het is een proces van zelfreflectie en spirituele groei dat kan leiden tot een beter begrip van zichzelf en iemands relatie met het goddelijke.

Bekering in het christendom betekent een oprechte afkeer, zowel in de geest als in het hart, van het zelf naar God. Het gaat om een ​​verandering van denken die tot actie leidt – het radicaal afkeren van een zondige handelwijze naar God. Iemand die echt berouw heeft, herkent God de Vader als de belangrijkste factor van zijn of haar bestaan.

Definitie van berouw

• Websters New World College Dictionarydefinieert berouw als 'berouw hebben of boetvaardig zijn; gevoel van verdriet, vooral voor wangedrag; berouw; berouw; berouw.'
• Het Eerdmans Bijbel Woordenboekdefinieert bekering in
  zijn volle betekenis als 'een volledige verandering van oriëntatie waarbij een
  oordeel over het verleden en een weloverwogen omleiding naar de toekomst.'
• Een bijbelse definitie van bekering is een verandering van geest, hart en actie teweeg te brengen, door je af te keren van zonde en jezelf en terug te keren naar God.

Bekering in de Bijbel

In een bijbelse context is bekering erkennen dat onze zonder is beledigend voor God. Bekering kan oppervlakkig zijn, zoals het berouw dat we voelen uit angst voor straf (bijv Kaïn ) of het kan diep zijn, zoals beseffen hoeveel onze zonden kosten Jezus Christus en hoe zijn besparing elegantie wast ons schoon (zoals de bekering van Paulus ).

Oproepen tot bekering zijn overal te vinden Oude Testament , zoals Ezechiël 18:30:

'Daarom, o huis van Israël, zal Ik u richten, een ieder naar zijn wegen, spreekt de Soevereine HERE. Berouw hebben! Keer u af van al uw overtredingen; dan zal de zonde niet je ondergang zijn.' ( NBV )

Woorden als 'keren', 'terugkeren', 'wenden' en 'zoeken' worden in de Bijbel gebruikt om het idee van bekering uit te drukken en de uitnodiging tot bekering uit te vaardigen. De profetische oproep tot bekering is een liefdevolle roep voor mannen en vrouwen om weer afhankelijk te worden van God:

'Kom, laat ons terugkeren naar de HERE; want hij heeft ons verscheurd, opdat hij ons kan genezen; hij heeft ons neergeslagen en hij zal ons vastbinden.' (Hosea 6:1, ESV)

Voordat Jezus aan zijn aardse bediening begon, Johannes de Doper was ter plekke om bekering te prediken — de kern van Johns missie en boodschap:

'Bekeert u, want het koninkrijk der hemelen is nabij.' (Matteüs 3:2, ESV)

Bekering en doop

Degenen die naar John luisterden en ervoor kozen hun leven radicaal te heroriënteren, demonstreerden dit door zich te laten dopen:

Deze boodschapper was Johannes de Doper. Hij was in de wildernis en predikte dat mensen zich moesten laten dopen om te laten zien dat ze zich van hun zonden hadden bekeerd en zich tot God hadden gekeerd om vergeving te krijgen. (Marcus 1:4, NLT)

Ontwerp Pics / Don Hammond / Getty Images

Evenzo werd bekering in het Nieuwe Testament aangetoond door diepgaande veranderingen in levensstijl en relaties:

Bewijs door de manier waarop je leeft dat je je van je zonden hebt bekeerd en je tot God hebt gewend. Zeg niet zomaar tegen elkaar: 'We zijn veilig, want we zijn afstammelingen van Abraham.' Dat betekent niets, want ik zeg je, God kan uit deze stenen kinderen van Abraham maken. ... De menigte vroeg: 'Wat moeten we doen?'
John antwoordde: 'Als je twee overhemden hebt, geef er dan een aan de armen. Als je eten hebt, deel het dan met degenen die honger hebben.”
Zelfs corrupte tollenaars lieten zich dopen en vroegen: 'Meester, wat moeten we doen?'
Hij antwoordde: 'Verzamel niet meer belastingen dan de overheid vereist.'
'Wat moeten we doen?' vroegen enkele soldaten.
John antwoordde: “Pers geen geld af en maak geen valse beschuldigingen. En wees tevreden met je loon.” Lukas 3:8–14 (NLT)

Absolute overgave

De uitnodiging tot bekering is een oproep tot absolute overgave aan de wil en bedoelingen van God. Het betekent zich tot de Heer wenden en leven in een voortdurend besef van Hem. Jezus deed deze radicale oproep aan alle mensen en zei: 'Als jullie je niet bekeren, zullen jullie allemaal omkomen!' (Lukas 13:3). Jezus riep dringend en herhaaldelijk op tot bekering:

'De tijd is gekomen', zei Jezus. 'Het koninkrijk van God is nabij. Heb berouw en geloof het goede nieuws!' (Marcus 1:15, NBV)

Na de opstanding , de apostelen bleef zondaars tot bekering roepen. Hier in Handelingen 3:19-21 predikte Petrus tot de ongeredde mannen van Israël:

'Bekeer u daarom en keer terug, opdat uw zonden mogen worden uitgewist, dat er tijden van verkwikking mogen komen van de tegenwoordigheid van de Heer, en dat Hij de Christus moge zenden die voor u is aangewezen, Jezus, die de hemel moet ontvangen tot de tijd van alles herstellen waarover God lang geleden bij monde van zijn heilige profeten sprak.' (ESV)

Bekering en redding

Bekering is een essentieel onderdeel van redding , wat een afwending vereist van het door de zonde beheerste leven naar een leven gekenmerkt door gehoorzaamheid aan God . De heilige Geest leidt tot berouw, maar bekering zelf kan niet worden gezien als een 'goed werk' dat bijdraagt ​​aan onze redding.

De Bijbel stelt dat mensen worden gered door vertrouwen alleen ( Efeziërs 2:8-9 ). Er kan echter geen geloof in Christus zijn zonder bekering en geen bekering zonder geloof. De twee zijn onafscheidelijk.

Bron

• Holman geïllustreerd bijbels woordenboek, onder redactie van Chad Brand, Charles Draper en Archie England. (blz. 1376).
• The New Unger's Bible Dictionary, Merrill F. Unger.
• De Eerdmans Bible Dictionary (p. 880).