Waarom aanbidden christenen op zondag?

De zondagsviering is een belangrijk onderdeel van het christelijke leven en de christelijke traditie. Zondag is de dag van de week die christenen apart zetten om God te aanbidden en de opstanding van Jezus Christus te vieren. Voor veel christenen is de zondag een dag van rust en bezinning, een tijd om als gemeenschap samen te komen om God te danken en te prijzen.

De Bijbel en zondagsviering

De Bijbel is duidelijk dat de zondag de dag van de Heer is en gewijd moet zijn aan aanbidding. In het Oude Testament gebood God de Israëlieten om de sabbat, een dag van rust en aanbidding, op de zevende dag van de week te houden. In het Nieuwe Testament stond Jezus op de eerste dag van de week op uit de dood, en de vroege kerk begon de zondag te vieren als een speciale dag van aanbidding.

De betekenis van de zondagsdienst

Zondagsviering is een tijd voor christenen om samen te komen om de opstanding van Jezus te vieren. Het is een tijd om te denken aan het offer dat Jezus voor ons heeft gebracht en om te danken voor het geschenk van redding. De zondagse aanbidding is ook een tijd om de aanwezigheid van God in ons leven te vieren en om herinnerd te worden aan de hoop en vreugde die voortkomen uit het kennen van Jezus.

De voordelen van zondagsaanbidding

Zondagsaanbidding is een tijd om contact te maken met God en om bemoedigd en gesterkt te worden in ons geloof. Het is ook een tijd om contact te maken met andere gelovigen, om te delen in gemeenschap en om herinnerd te worden aan onze gedeelde toewijding aan Jezus Christus. De zondagse aanbidding is een tijd om herinnerd te worden aan Gods liefde en genade, en om aangemoedigd te worden om een ​​leven van geloof en gehoorzaamheid te leiden.

Samengevat, de zondagsaanbidding is een belangrijk onderdeel van het christelijk geloof. Het is een tijd om te denken aan het offer dat Jezus voor ons heeft gebracht, om de aanwezigheid van God in ons leven te vieren en om bemoedigd en gesterkt te worden in ons geloof.

Het is niet ongebruikelijk dat zowel christenen als niet-christenen zich afvragen waarom we op zondag aanbidden in plaats van op zaterdag, de sabbat of de zevende dag van de week. In Bijbel tijden was (en is het nog steeds) de joodse gewoonte om de sabbatdag van aanbidding op zaterdag te vieren. Dus waarom wordt een zaterdagse sabbat door de meesten niet meer gevierd? Christelijke kerken Vandaag? Waarom aanbidden christenen op zondag?

Sabbat aanbidding

Veel verzen in de boek Handelingen verwijzen naar de samenkomst van de vroegchristelijke kerk op de sabbat, die zaterdag was bidden en bestudeer de Schriften. Hier zijn een paar voorbeelden:

Op de sabbat gingen zij [Paulus en Barnabas] naar de synagoge voor de diensten. (Handelingen 13:14, NLT )
Op de sabbat gingen we een eindje buiten de stad naar een rivieroever, waar we dachten dat mensen zouden samenkomen voor gebed ... (Handelingen 16:13, NLT)
Zoals Paulus' gewoonte was, ging hij naar de dienst in de synagoge en drie sabbatten achter elkaar gebruikte hij de Schrift om met de mensen te redeneren. (Handelingen 17:2, NLT)

Overgang naar de zondagsdienst

Sommige christelijke geleerden geloven dat de vroege kerk begon op zondag samen te komen kort nadat Christus uit de dood was opgestaan, ter ere van de Heer opstanding , die plaatsvond op een zondag of de eerste dag van de week. Dit vers citeert de apostel Paulus de kerken opdragen om samen te komen op de eerste dag van de week (dat was zondag) om offers te brengen:

Nu wat betreft uw vraag over het geld dat wordt ingezameld voor Gods volk in Jeruzalem. Je zou dezelfde procedure moeten volgen die ik aan de kerken in Galatië heb gegeven. Op de eerste dag van elke week leg je ieder een deel van het verdiende geld opzij. Wacht niet tot ik er ben en probeer dan alles in één keer te verzamelen. (1 Korintiërs 16:1–2, NLT)

Toen Paulus gelovigen in Troas ontmoette om te aanbidden en te vieren gemeenschap , verzamelden ze zich op de eerste dag van de week:

Op de eerste dag van de week kwamen we samen met de plaatselijke gelovigen om deel te nemen aan het Avondmaal. Paulus was tot hen aan het prediken, en aangezien hij de volgende dag wegging, bleef hij tot middernacht praten. (Handelingen 20:7, NLT)

Terwijl sommige geleerden de overgang van zaterdag- naar zondagaanbidding zien als een begin direct na de opstanding, zien anderen de verandering als een geleidelijke vooruitgang in de loop van de geschiedenis.

De dag des Heren

Tegenwoordig beschouwen veel christelijke tradities de zondag als de christelijke sabbatdag. Ze baseren dit concept op verzen als Markus 2:27-28 en Lukas 6:5 waar Jezus zegt dat hij 'Heer zelfs van de sabbat' is, wat impliceert dat hij de macht heeft om de sabbat naar een andere dag te veranderen.

Sommigen interpreteren het bevel van de Heer niet specifiek voor dezevendedag, maar eerderop een dagvan de zeven dagen van de week. Voor hen vertegenwoordigt het veranderen van de sabbat in zondag (vaak 'de dag des Heren' genoemd, of de dag waarop de Heer opstond) symbolisch de verruimende zegen en zegen van Christus. aflossing van het Joodse volk tot de hele wereld.

Tradities zoals Zevende-dags Adventisten houden nog steeds een zaterdagse sabbat. Omdat het eren van de sabbat deel uitmaakte van het origineel Tien Geboden gegeven door God, geloven ze dat het een permanent, bindend gebod is dat niet mag worden gewijzigd.

Persoonlijke vrijheid

Vanaf de eerste dagen, beschreven in Handelingen 2:46, kwam de kerk in Jeruzalem bijeen in de tempelhoven en brak samen het brood in privéwoningenelke dag.

Deze verzen in Romeinen 14 lijken te suggereren dat er persoonlijke vrijheid is met betrekking tot het houden van heilige dagen:

Op dezelfde manier denken sommigen dat de ene dag heiliger is dan de andere, terwijl anderen denken dat elke dag hetzelfde is. U moet er allemaal volledig van overtuigd zijn dat welke dag u ook kiest, acceptabel is. Degenen die de Heer op een speciale dag aanbidden, doen dat om hem te eren. (Romeinen 14:5–6, NLT)

In Kolossenzen 2:16-17 , worden christenen geïnstrueerd om niemand te veroordelen of door iemand anders hen te laten veroordelen of veroordelen voor het vieren (of niet vieren) van bepaalde heilige dagen. En in Galaten 4:8-10 Paulus uit zijn bezorgdheid dat christenen weer slaven zouden worden van wettische vieringen van speciale heilige dagen.

Op basis van deze verzen lijkt het houden van de sabbat op de tiende . Als volgelingen van Christus hebben we niet langer een wettische verplichting, want de vereisten van de wet zijn vervuld in Jezus Christus . Alles wat we hebben, en elke dag dat we leven, is van de Heer. Op zijn minst, en zoveel als we kunnen, geven we God graag de eerste tiende van ons inkomen (de tiende), omdat we weten dat alles wat we hebben van hem is. En niet uit enige gedwongen verplichting, maar met vreugde, bereidwilligheid, zetten we elke week een dag opzij om God te eren, want elke dag is van hem.

Ten slotte, zoals Romeinen 14 ons opdraagt, moeten we er 'volledig van overtuigd' zijn dat welke dag we ook kiezen, aanvaardbaar is voor God als een dag van aanbidding. En als Kolossenzen waarschuwt, we mogen niet oordelen of toestaan ​​dat iemand ons beoordeelt met betrekking tot onze keuze.