Wat is negatieve theologie in het christendom?

Negatieve theologie, ook wel apofatische theologie genoemd, is een vorm van christelijke theologie die zich richt op de onkenbare aard van God. Het is gebaseerd op het idee dat de enige manier om God echt te begrijpen, is te accepteren dat we Hem nooit volledig kunnen begrijpen. Deze theologie benadrukt dat God het menselijk begrip te boven gaat en alleen door geloof kan worden ervaren.

De geschiedenis van negatieve theologie

Negatieve theologie heeft zijn wortels in de geschriften van de vroege kerkvaders, zoals St. Augustinus en St. Gregorius van Nyssa. Het werd verder ontwikkeld door middeleeuwse theologen, zoals St. Thomas van Aquino en St. Bonaventure. In de moderne tijd is het omarmd door theologen als Karl Barth en Hans Urs von Balthasar.

De kernprincipes van negatieve theologie

Negatieve theologie is gebaseerd op het idee dat God het menselijk bevattingsvermogen te boven gaat en alleen door geloof kan worden ervaren. Het is ook gebaseerd op het idee dat de enige manier om God echt te begrijpen, is te accepteren dat we Hem nooit volledig kunnen begrijpen. Deze theologie benadrukt dat God ons begrip te boven gaat en alleen kan worden ervaren door middel van gebed, meditatie en contemplatie.

De voordelen van negatieve theologie

Negatieve theologie kan ons helpen het mysterie van God beter te begrijpen en te waarderen. Het kan ons ook helpen om een ​​diepere relatie met God te ontwikkelen door ons toe te staan ​​te accepteren dat we Hem nooit volledig kunnen begrijpen. Bovendien kan het ons helpen de schoonheid en complexiteit van het christelijk geloof beter te waarderen.

Conclusie

Negatieve theologie is een belangrijk onderdeel van de christelijke theologie dat de onkenbare aard van God benadrukt. Het is gebaseerd op het idee dat de enige manier om God echt te begrijpen, is te accepteren dat we Hem nooit volledig kunnen begrijpen. Deze theologie kan ons helpen om het mysterie van God beter te begrijpen en te waarderen, en om een ​​diepere relatie met Hem te ontwikkelen.

Ook gekend alsVia Negatief(negatieve manier) en apofatisch theologie , negatieve theologie is een christen theologisch systeem dat probeert de aard van God te beschrijven door zich te concentreren op wat God isnietin plaats van op wat Godis. Het uitgangspunt van de negatieve theologie is dat God zo ver boven het menselijk begrip en de menselijke ervaring staat dat de enige hoop die we hebben om dicht bij de aard van God te komen, is om op te sommen wat God absoluut niet is.

Waar is de negatieve theologie ontstaan?

Het concept van een 'negatieve weg' werd voor het eerst in het christendom geïntroduceerd aan het einde van de vijfde eeuw door een anonieme auteur die schreef onder de naam Dionysius van Areopagite (ook wel Pseudo-Dionysius genoemd). Aspecten ervan zijn zelfs eerder terug te vinden, hoewel bijvoorbeeld de Cappadocische kerkvaders van de 4e eeuw verkondigden dat hoewel ze in God geloofden, ze niet geloofden dat God bestaat. Dit was omdat juist het concept van 'bestaan' op ongepaste wijze positieve eigenschappen toepaste op God.

De basismethodologie van negatieve theologie is het vervangen van traditionele positieve uitspraken over wat God is door negatieve uitspraken over wat God niet is . In plaats van te zeggen dat God Eén is, zou God moeten worden beschreven als niet bestaand als meerdere entiteiten. In plaats van te zeggen dat God goed is, zou men moeten zeggen dat God geen kwaad doet of toestaat. Meer gebruikelijke aspecten van negatieve theologie die in meer traditionele theologische formuleringen voorkomen, zijn onder meer zeggen dat God ongeschapen, oneindig, ondeelbaar, onzichtbaar en onuitsprekelijk is.

Negatieve theologie in andere religies

Hoewel het is ontstaan ​​in een christelijke context, is het ook terug te vinden in andere religieuze systemen. Moslims kunnen er bijvoorbeeld een punt van maken om te zeggen dat God ongeboren is, een specifieke weerlegging van het christelijke geloof dat God geïncarneerd werd in de persoon van Jezus . Negatieve theologie speelde ook een cruciale rol in de geschriften van veel joodse filosofen, waaronder bijvoorbeeld Maimoniden . Misschien hebben oosterse religies het overgenomenVia Negatieftot in de verste verte, waarbij hele systemen worden gebaseerd op de veronderstelling dat er niets positiefs en definitiefs kan worden gezegd over de aard van de werkelijkheid.

In Daoïstische traditie Zo is het een basisprincipe dat de Dao die beschreven kan worden niet de Dao is. Dit kan een perfect voorbeeld zijn van het gebruik van deVia Negatief, ondanks het feit dat de Dao De Ching vervolgens de Dao in meer detail bespreekt. Een van de spanningen in de negatieve theologie is dat het volledig vertrouwen op negatieve verklaringen onvruchtbaar en oninteressant kan worden.

Negatieve theologie speelt tegenwoordig een veel grotere rol in het oosterse dan in het westerse christendom. Dit kan gedeeltelijk te wijten zijn aan het feit dat enkele van de vroegste en belangrijkste voorstanders van de methode figuren waren die nog steeds prominenter aanwezig zijn bij oosterse dan bij westerse kerken: Johannes Chrysostomus, Basilius de Grote en Johannes van Damascus. Het is wellicht niet geheel toevallig dat zowel in de oosterse religies als in het oosterse christendom een ​​voorkeur voor negatieve theologie terug te vinden is.

In het Westen, katafatische theologie (een positieve uitspraak over God) enanalogie van zijn(analogie van het zijn) spelen een veel grotere rol in religieuze geschriften. Bij katafatische theologie gaat het er natuurlijk allemaal om te zeggen wat God is: God is goed, perfect, almachtig, alomtegenwoordig, enz. Analoge theologie probeert te beschrijven wat God is door te verwijzen naar dingen die we beter kunnen begrijpen. God is dus 'Vader', ook al is hij alleen 'Vader' in analoge zin in plaats van een letterlijke vader zoals we normaal gesproken kennen.