Wat zegt de Bijbel over vasten tijdens de vastentijd?

Vasten tijdens de vastentijd is een aloude traditie in veel christelijke denominaties. De Bijbel heeft veel te zeggen over vasten, en het is een belangrijk onderdeel van de vastentijd.

De Bijbel spreekt op veel plaatsen over vasten, ook in het Oude Testament en het Nieuwe Testament. In het Oude Testament wordt vasten vaak geassocieerd met rouw en berouw. In het Nieuwe Testament vastte Jezus 40 dagen en nachten in de woestijn, en de apostel Paulus vastte ook.

Vasten tijdens de vastentijd is een manier om het offer van Jezus voor ons te gedenken en te eren. Het is ook een manier om dichter bij God te komen en je te concentreren op geestelijke zaken. Vasten kan ons ook helpen een groter gevoel van zelfbeheersing en discipline te ontwikkelen.

De Bijbel geeft geen specifieke instructies over hoe te vasten tijdens de vastentijd, maar geeft wel enkele algemene richtlijnen. Het is belangrijk om te onthouden dat vasten moet worden gedaan in een geest van nederigheid en eerbied. Het mag niet worden gedaan om te pronken of om aandacht te trekken.

Vasten tijdens de veertigdagentijd is een zinvolle manier om Jezus’ offer te eren en dichter tot God te komen. De Bijbel geeft enkele algemene richtlijnen voor vasten, en het is belangrijk om te onthouden dat je het moet doen in een geest van nederigheid en eerbied.

Vastentijd en vasten lijken in sommige christelijke kerken van nature samen te gaan, terwijl andere deze vorm van zelfverloochening als een persoonlijke, privéaangelegenheid beschouwen.

Het is gemakkelijk om voorbeelden van te vinden vasten in zowel het Oude als het Nieuwe Testament. In Oude Testament keer werd vasten waargenomen om verdriet te uiten. Vanaf het Nieuwe Testament kreeg vasten een andere betekenis, als een manier om je op God te concentreren gebed .

Zo'n focus was Jezus Christus bedoeling tijdens zijn 40 dagen vasten in de woestijn ( Mattheüs 4:1-2 ). Ter voorbereiding op zijn openbare bediening intensiveerde Jezus zijn gebed met vasten.

Tegenwoordig associëren veel christelijke kerken de vastentijd met de 40 dagen van Mozes op de berg met God, de 40-jarige reis van de Israëlieten door de woestijn en de 40-daagse periode van vasten en bidden van Christus. verleiding . De vastentijd is een periode van somber zelfonderzoek en berouw ter voorbereiding Pasen .

Vasten in de katholieke kerk

De Rooms-Katholieke Kerk heeft een lange traditie van vasten tijdens de vastentijd. In tegenstelling tot de meeste andere christelijke kerken heeft de katholieke kerk dat wel specifieke regelgeving voor haar leden dekking Vasten in de vastentijd .

Niet alleen katholieken vasten door As woensdag En Goede Vrijdag , maar ze onthouden zich ook van vlees op die dagen en alle vrijdagen tijdens de vastentijd. Vasten betekent echter niet volledige onthouding van voedsel.

Op vastendagen mogen katholieken één volledige maaltijd eten en twee kleinere maaltijden die samen geen volledige maaltijd vormen. Jonge kinderen, ouderen en personen van wie de gezondheid in gevaar zou kunnen komen, zijn vrijgesteld van de vastenvoorschriften.

Vasten wordt geassocieerd met gebed en het geven van aalmoezen spirituele disciplines iemands gehechtheid wegnemen van de wereld en deze richten op God en die van Christus offer aan het kruis .

Vasten voor de vastentijd in de Oosters-Orthodoxe Kerk

De Oosters-Orthodoxe Kerk legt de strengste regels op voor de Vastentijd. Vlees en andere dierlijke producten zijn de week voor de vastentijd verboden. In de tweede week van de vastentijd worden slechts twee volledige maaltijden gegeten, op woensdag en vrijdag, hoewel veel leken zich niet aan de volledige regels houden. Doordeweekse dagen tijdens de vastentijd wordt leden gevraagd om vlees, vleesproducten, vis, eieren, zuivelproducten, wijn en olie te vermijden. Op Goede Vrijdag worden leden dringend verzocht helemaal niet te eten.

Vasten en vasten in protestantse kerken

De meeste protestantse kerken hebben geen regels voor vasten en vasten. Tijdens de Reformatie werden veel praktijken die mogelijk als 'werken' werden beschouwd, door hervormers geëlimineerd Martin Luther En Johannes Calvijn , om gelovigen die onderwezen werden niet in verwarring te brengen redding door genade alleen .

In de Episcopale kerk , worden leden aangemoedigd om door te vasten As woensdag en Goede Vrijdag. Vasten moet ook worden gecombineerd met gebed en het geven van aalmoezen.

De Presbyteriaanse kerk maakt vasten vrijwillig. Het doel is om een ​​afhankelijkheid van God te ontwikkelen, de gelovige voor te bereiden om verleiding het hoofd te bieden en om wijsheid en leiding van God te zoeken.

De methodistische Kerk heeft geen officiële richtlijnen over vasten, maar moedigt het aan als een privéaangelegenheid. John Wesley , een van de grondleggers van het methodisme, vastte twee keer per week. Vasten, of zich onthouden van activiteiten zoals televisie kijken, favoriete eten eten of hobby's doen, wordt ook aangemoedigd tijdens de vastentijd.

De Baptisten kerk moedigt vasten aan als een manier om dichter bij God te komen, maar beschouwt het als een privéaangelegenheid en heeft geen vaste dagen waarop leden moeten vasten.

De Samenkomsten van God beschouw vasten als een belangrijke praktijk, maar puur vrijwillig en privé. De kerk benadrukt dat het geen verdienste of gunst van God oplevert, maar een manier is om de focus te vergroten en zelfbeheersing te krijgen.

De Lutherse Kerk moedigt vasten aan, maar legt haar leden geen eisen op om te vasten tijdens de vastentijd. De Augsburgse Confessie stelt,

'Wij veroordelen niet het vasten op zich, maar de tradities die bepaalde dagen en bepaald vlees voorschrijven, met gewetensgevaar, alsof zulke werken een noodzakelijke dienst zijn.'

Bronnen

katholiekeantwoorden.com , abbamoses. com , episcopalcafe.com, fpcgulfport.org, umc.org, naammensen.imb.org, ag.org , En cyberbrethren. com .