Hungry Ghost-festivals
Het Hungry Ghost Festival is een jaarlijks evenement dat in veel delen van Azië wordt gevierd. Het is een unieke en onvergetelijke ervaring die zeker indruk zal maken op iedereen die aanwezig is. Het festival wordt gehouden om de doden te eren en de geesten van overledenen te sussen. Tijdens het festival worden er offers gebracht aan de geesten en worden traditionele rituelen uitgevoerd.
Een rijke culturele ervaring
Het Hungry Ghost Festival is een geweldige manier om de cultuur en tradities van veel Aziatische landen te ervaren. Er zijn veel activiteiten om aan deel te nemen, zoals traditionele muziek- en dansvoorstellingen, lantaarnoptochten en zelfs speciale voedselaanbiedingen. Het is ook een geweldige kans om meer te weten te komen over de overtuigingen en gewoonten van de lokale bevolking.
Uniek amusement
Het Hungry Ghost Festival staat ook bekend om zijn unieke entertainment. Tijdens het festival vinden veel optredens plaats, zoals poppenshows, opera en zelfs Chinese opera. Er zijn ook veel kraampjes met traditionele snacks en souvenirs.
Een evenement dat je gezien moet hebben
Het Hungry Ghost Festival is een must-see evenement voor iedereen die op zoek is naar een onvergetelijke ervaring. Het is een geweldige manier om meer te weten te komen over de cultuur en tradities van veel Aziatische landen en om het unieke entertainment te ervaren dat het festival te bieden heeft. Of je nu een reiziger of een local bent, het Hungry Ghost Festival zal zeker een onvergetelijke ervaring worden.
Hongerige geesten zijn zielige wezens. Ze hebben enorme, lege magen, maar hun mond is te klein en hun nek te dun om voedsel tot zich te nemen. Soms spuwen ze vuur; soms verandert het voedsel dat ze eten in hun mond in as. Ze zijn gedoemd te leven met een onophoudelijk verlangen.
De Hongerige geestenwereld is een van de zes rijken van Samsara, waarin wezens worden herboren. Opgevat als een psychologische in plaats van een fysieke toestand, kunnen hongerige geesten worden gezien als mensen met verslavingen, dwanghandelingen en obsessies. Hebzucht en jaloezie leiden tot een leven als een hongerige geest.
Hongerige spookfestivals worden in veel boeddhistische landen gehouden om de arme wezens wat verlichting te geven. Ze krijgen papiergeld (geen echte valuta), eten en afleidingen zoals toneelstukken, dans en opera aangeboden. De meeste van deze festivals worden gehouden in de zomermaanden, juli en augustus.
Oorsprong van het Hungry Ghost Festival
Hongerige spookfestivals zijn terug te voeren op de Ullambana Sutra. In deze soetra leerde de leerling van de Boeddha, Mahamaudgalyayana, dat zijn moeder herboren was als een hongerige geest. Hij gaf haar een kom met eten, maar voordat ze het kon eten, veranderde het eten in brandende kolen. Bedroefd ging Mahamaudgalyayana naar de Boeddha om erachter te komen wat hij voor haar kon doen.
De Boeddha vertelde Maudgalyayana dat op de 15e dag van de 7e maand de sangha schone bekkens moet vullen met fruit en ander voedsel, samen met offers zoals wierook en kaarsen. Allen die volledig zijn in de zuivere voorschriften en de deugd van de weg moeten samenkomen in een grote vergadering. De Boeddha droeg de verzamelde sangha op om de bekkens voor een altaar te plaatsen en mantra's en geloften te reciteren.
Dan zullen zeven generaties voorouders worden bevrijd uit de lagere rijken – hongerige geest, dier of hel – en zij zullen het voedsel in de bassins ontvangen en honderd jaar lang zegeningen ontvangen.
Hungry Ghost-festivals vandaag
Er is een schat aan folklore en tradities gegroeid rond hongerige geesten. Op de Obon-festivals in Japan worden bijvoorbeeld papieren lantaarns door rivieren gedreven om de terugkeer van de voorouders naar de doden te symboliseren.
In China wordt aangenomen dat de doden hun levende familieleden gedurende de 7e maand bezoeken, en gebeden en wierook worden aangeboden om hen gunstig te stemmen. De doden worden ook begiftigd met neppapiergeld en andere geschenken, zoals auto's en huizen, ook gemaakt van papier en verbrand in vreugdevuren. Op festivaldagen in China wordt vaak een buitenaltaar gebouwd om voedseloffers te bewaren. Priesters slaan op klokken om de doden op te roepen, gevolgd door zingen door monniken.
