Vedische vrouwen

Vedische vrouwen zijn een krachtige kracht in de hindoeïstische religie. Ze worden gezien als de belichaming van Shakti, de goddelijke vrouwelijke energie. Ze worden vereerd vanwege hun spirituele kennis, hun kracht en hun vermogen om de wereld in balans te brengen.

Een bron van kracht en wijsheid

Vedische vrouwen zijn een bron van kracht en wijsheid. Ze worden gezien als de beschermers van het huis en het gezin en worden gerespecteerd vanwege hun kennis van de Vedische geschriften. Ze worden ook gezien als de bewakers van dharma, of rechtschapenheid, en er wordt aangenomen dat ze vrede en harmonie in de wereld kunnen brengen.

Een symbool van vrouwelijke kracht

Vedische vrouwen worden gezien als een symbool van vrouwelijke kracht. Ze worden verondersteld de kracht te bezitten om positieve verandering in de wereld teweeg te brengen. Ze worden ook gezien als de bewaarders van de heilige kennis van de Veda's en worden gerespecteerd vanwege hun spirituele inzicht.

Een symbool van hoop en inspiratie

Vedische vrouwen zijn een symbool van hoop en inspiratie. Ze worden gezien als de belichaming van Shakti, de goddelijke vrouwelijke energie, en men gelooft dat ze in staat zijn om balans en harmonie in de wereld te brengen. Ze worden ook gezien als een bron van kracht en wijsheid en worden gerespecteerd vanwege hun kennis van de Vedische geschriften.

Vedische vrouwen zijn een krachtige kracht in de hindoeïstische religie en worden gezien als een symbool van hoop en inspiratie. Ze worden vereerd vanwege hun spirituele kennis, hun kracht en hun vermogen om de wereld in balans te brengen. Ze zijn een bron van kracht en wijsheid en worden gezien als de beschermers van het huis en het gezin. Vedische vrouwen zijn een symbool van vrouwelijke kracht en worden verondersteld de kracht te bezitten om positieve verandering in de wereld teweeg te brengen.

Het gezin heeft, waarlijk, zijn fundament in de vrouw
-De Rig Veda

Tijdens het Vedische tijdperk, meer dan 3000 jaar geleden, kregen vrouwen een hoge plaats in de samenleving toegewezen. Ze deelden een gelijke positie met hun mannen en genoten een soort vrijheid die eigenlijk maatschappelijke sancties had. Het oude hindoeïstische filosofische concept van'shakti',het vrouwelijke principe van energie, was ook een product van deze tijd. Dit nam de vorm aan van aanbidding van de vrouwelijke afgoden ofgodinnen.

Geboorte van de Godin

Aangenomen wordt dat de vrouwelijke vormen van het Absolute en de populaire hindoegodinnen vorm hebben gekregen in het Vedische tijdperk. Deze vrouwelijke vormen gingen verschillende vrouwelijke kwaliteiten en energieën van het Brahman vertegenwoordigen. Godin Kali beeldt de destructieve energie uit, Durga de beschermende, Lakshmi de voedzame, en Saraswati de creatieve.

Hier valt op dat het hindoeïsme zowel de mannelijke als de vrouwelijke eigenschappen van het goddelijke erkent, en dat zonder de vrouwelijke aspecten te eren, men niet kan beweren God in zijn geheel te kennen. We hebben dus ook veel man-vrouw goddelijke duo's zoals Radha-Krishna , Sita Rama , Uma Mahesh , En Lakshmi Narayan , waar de vrouwelijke vorm meestal eerst wordt aangesproken.

Onderwijs van het meisjeskind

De Vedische literatuur prijst de geboorte van een geleerde dochter met de volgende woorden:

Een meisje moet ook met veel moeite en zorg worden opgevoed en opgevoed. (Mahanirvana Tantra)

Alle vormen van kennis zijn aspecten van U, en alle vrouwen over de hele wereld zijn Uw vormen. (Devi Mahatmya)

Vrouwen die dat wilden, konden de heilige draad ceremonie of 'Upanayana' (een sacrament om Vedische studies voort te zetten), dat tot op de dag van vandaag alleen voor mannen is bedoeld. De vermelding van vrouwelijke geleerden en wijzen uit het Vedische tijdperk zoals Vac, Ambhrni, Romasa, Gargi, Khona in de Vedische overlevering bevestigt deze opvatting. Deze zeer intelligente en zeer geleerde vrouwen, die het pad van Vedische studies kozen, werden 'brahmavadini's' genoemd, en vrouwen die ervoor kozen geen onderwijs te volgen voor het huwelijksleven werden 'sadyovadhus' genoemd. Er lijkt in deze periode co-educatie te hebben bestaan ​​en beide geslachten kregen evenveel aandacht van de leraar. Bovendien kregen dames uit de Kshatriya-kaste vechtsportcursussen en wapentraining.

Vrouwen & Huwelijk

Acht soorten huwelijk kwamen veel voor in het Vedische tijdperk, waarvan er vier prominenter waren. De eerste was 'brahma', waarbij de dochter als een geschenk werd gegeven aan een goede man die geleerd was in de Veda's; de tweede was 'daiva', waar de dochter als een geschenk werd gegeven aan de presiderende priester van een Vedisch offer. 'Arsa' was de derde soort waarbij de bruidegom moest betalen om de dame te krijgen, en 'prajapatya', de vierde soort, waarbij de vader zijn dochter schonk aan een man die monogamie en trouw beloofde.

In het Vedische tijdperk was er zowel de gewoonte van 'Kanyavivaha' waar het huwelijk van een pre-puberteitsmeisje werd gearrangeerd door haar ouders als 'praudhavivaha' waar de meisjes werden uitgehuwelijkt na het bereiken van de puberteit. Dan was er nog de gewoonte van 'Swayamvara', waarbij meisjes, meestal van koninklijke families, de vrijheid hadden om haar man te kiezen uit de in aanmerking komende vrijgezellen die voor de gelegenheid bij haar thuis waren uitgenodigd.

Echtgenote in het Vedische tijdperk

Zoals nu, werd het meisje na het huwelijk een 'grihini' (vrouw) en werd ze beschouwd als 'ardhangini' of de helft van het wezen van haar echtgenoot. Beiden vormden de 'griha' of thuis, en zij werd beschouwd als de 'samrajni' (koningin of minnares) en had een gelijk aandeel in de uitvoering van religieuze rituelen.

Echtscheiding, hertrouwen en weduwschap

Echtscheiding en hertrouwen van vrouwen was toegestaan ​​onder zeer bijzondere voorwaarden. Als een vrouw haar man verloor, werd ze niet gedwongen om de meedogenloze praktijken te ondergaan die in latere jaren de kop opstaken. Ze was niet gedwongen om haar hoofd te tonsuren, noch werd ze gedwongen om te dragen Ik spring terug en 'sahagamana' plegen of sterven op de brandstapel van de overleden echtgenoot. Als ze ervoor kozen, konden ze een leven leiden van een 'sanyasin' of kluizenaar, nadat de echtgenoot was overleden.

Prostitutie in het Vedische tijdperk

Prostituees maakten deel uit van de Vedische samenleving. Ze mochten in hun levensonderhoud voorzien, maar hun leven werd gereguleerd door een gedragscode. Ze kwamen bekend te staan ​​als 'devadasis' - de meisjes die met God in een tempel waren getrouwd en waarvan verwacht werd dat ze de rest van hun leven als zijn dienstmeisje de mannen in de samenleving zouden dienen.