De controverse over mindfulness tussen boeddhisme en psychologie

Het debat tussen boeddhisme en psychologie is al vele jaren aan de gang en het onderwerp mindfulness is daarop geen uitzondering. Mindfulness is een praktijk die door zowel het boeddhisme als de psychologie is gebruikt om mensen te helpen zich meer bewust te worden van hun gedachten en gevoelens.

Boeddhisme

In het boeddhisme wordt mindfulness gezien als een manier om inzicht te krijgen in de ware aard van de werkelijkheid. Er wordt aangenomen dat men door mindfulness een dieper begrip van de wereld en hun plaats daarin kan krijgen. De beoefening van mindfulness kan ook helpen om stress en angst te verminderen, evenals de concentratie en focus te verbeteren.

Psychologie

In de psychologie wordt mindfulness gezien als een manier om mensen te helpen zich meer bewust te worden van hun gedachten en gevoelens. Het wordt gebruikt om mensen te helpen meer afgestemd te raken op hun emoties en om beter te begrijpen hoe hun gedachten en gevoelens hun gedrag beïnvloeden. Mindfulness kan ook worden gebruikt om mensen te helpen bewuster te worden van hun acties en reacties, en om zich meer bewust te worden van hun omgeving.

Conclusie

Het debat tussen boeddhisme en psychologie over het onderwerp mindfulness is aan de gang en er is geen duidelijk antwoord op de vraag welke aanpak beter is. Beide benaderingen hebben echter hun eigen voordelen en kunnen worden gebruikt om mensen te helpen zich meer bewust te worden van hun gedachten en gevoelens. Mindfulness is een belangrijke praktijk die mensen kan helpen zich meer bewust te worden van hun omgeving en hun eigen emoties, en kan worden gebruikt om stress en angst te verminderen.

In de afgelopen jaren hebben veel praktiserende psychotherapeuten de Boeddhistische beoefening van mindfulness als onderdeel van hun therapeutische toolkit. Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR) en Mindfulness-Based Cognitive Therapy (MBCT) worden bijvoorbeeld gebruikt om aandoeningen zoals ADHD, depressie, angst en chronische pijn te behandelen. De resultaten zijn enorm bemoedigend.

Toch is het gebruik van mindfulness als therapie, evenals het gebruik van mindfulness om stress op de werkplek te verminderen, niet zonder tegenstanders. Sommige boeddhistische leraren zijn bezorgd dat mindfulness kan worden misbruikt.

De Mindfulness-controverse

In het boeddhisme is mindfulness een direct bewustzijn van lichaam en geest van het huidige moment. Dit bewustzijn omvat bewustzijn van iemands lichaam, van gewaarwordingen, van mentale toestanden en van alles zowel binnen als buiten zichzelf. In de context van het boeddhisme is mindfulness een van de acht 'plooien' van het Achtvoudig pad , wat het raamwerk is van alle boeddhistische praktijken.

Mensen gebruiken het woord 'mindfulness' soms als synoniem voor 'meditatie', maar dat klopt niet helemaal. Er zijn mindfulness-meditaties, maar mindfulness kan ook als dagelijkse bezigheid worden beoefend. Niet alles Boeddhistische meditatie is mindfulness-meditatie.

Binnen de context van de boeddhistische beoefening ondersteunen en beïnvloeden alle delen van het Pad alle andere delen van het Pad. Vanuit een boeddhistisch perspectief, wanneer mindfulness wordt beoefend in afzondering van de rest van het Pad, wordt het iets anders dan boeddhistische mindfulness.

Sommige boeddhistische meditatieleraren hebben hun bezorgdheid geuit dat mindfulness-meditatie, geïsoleerd van de traditionele leidende context van het Pad, onvoorspelbaarder en mogelijk gevaarlijker zou kunnen zijn. Bijvoorbeeld losgekoppeld van de andere delen van het Pad die ons leren los te laten hebzucht En woede en liefdevolle vriendelijkheid ontwikkelen, medeleven , en empathie, zou mindfulness negatieve eigenschappen kunnen versterken in plaats van positieve.

Voordat we verder gaan, laten we duidelijk zijn dat de moeilijke episodes het meest waarschijnlijk zijn voor iemand die veel mediteert, zoals mensen die meerdere dagen meditatieretraites bezoeken. Iemand die tien tot twintig minuten per dag mindfulness-oefeningen doet, zou in orde moeten zijn.

De donkere kant

Hoewel meditatie in het Westen op de markt is gebracht als een techniek om stress te verminderen, was dat nooit het doel van oosterse spirituele praktijken. Vanaf het begin in de Vedische traditie van India mediteerde men om inzicht of wijsheid te realiseren, niet om te ontspannen. De spiritueel-meditatieve reis is niet altijd een gelukzalige. Ik vermoed dat de meesten van ons met een lange ervaring in een traditionele meditatiebeoefening er wel eens rauwe en scherpe ervaringen mee hebben gehad, maar dit maakt deel uit van het spirituele 'proces'.

Af en toe zal iemand een meditatie-ervaring hebben die verontrustend of beangstigend is, zelfs nachtmerrieachtig. Mensen zijn deze afleveringen een 'donkere nacht van de ziel' gaan noemen, een uitdrukking van de christelijke mysticus Sint Jan van het Kruis. Voor een mysticus is een 'donkere nacht' niet per se slecht. Het kan zelfs een essentieel onderdeel zijn van zijn of haar specifieke spirituele reis. Maar voor iemand die mediteert om stress of depressie te verlichten, kan het echt schadelijk zijn.

De oudemeditatiepraktijken zijn erg krachtig. Ze kunnen diep in iemands psyche doordringen en donkere en lelijke plekken vinden waarvan we niet wisten dat ze er waren. Als het niet goed wordt gedaan, kan meditatie ook hallucinaties opwekken die gewoonlijk geen spirituele waarde hebben. Het zijn gewoon de synapsen van je hersenen die niet werken. Deze effecten worden al millennia beschreven in commentaren door meditatiemeesters en ze zijn bekend binnen de lang gevestigde boeddhistische meditatietradities.

Maar mindfulness als therapie is nog vrij nieuw. Er bestaat bezorgdheid dat welbespraakte artikelen en dure seminars die mindfulnesstherapieën pushen, counselors en therapeuten niet voorbereiden op alle mogelijke effecten van meditatie. Het is ook zo dat er veel slecht opgeleide meditatieleraren zijn die echt slecht advies geven. En grote aantallen mensen leren mediteren uit boeken, video's en internet, waarbij ze meditatie volledig zelfstandig beoefenen.

Moeten we ons zorgen maken?

Het vermijden van de rotsen en riffen

Mijn eerste zenleraar had een beleid om mensen die met psychologische problemen leken te worstelen, te ontmoedigen om deel te nemen aan intensieve meditatieretraites. Hij adviseerde mensen af ​​en toe om wat tijd in psychotherapie door te brengen voordat ze zich volledig stortten Het was opleiding. Ik denk dat dit verstandig was.

Mensen met recent, extreem emotioneel trauma kunnen het cultiveren van bewustzijn van lichaam, zintuigen en mentale toestanden te rauw en te intens vinden.

Als je niet geïnteresseerd bent in spirituele oefening en je mediteert om geestelijke gezondheidsredenen, is het voor bijna iedereen nuttig en veilig om slechts vijf tot tien minuten per dag bewust te blijven. Als dat goed gaat, zou je het misschien tot 20 minuten per dag kunnen pushen. Ga niet verder dan dat als je niet wordt begeleid door een therapeut of dharma-leraar.

Als je om spirituele redenen een solo-meditatiebeoefening hebt, raad ik je sterk aan af en toe eens bij een dharma-leraar langs te gaan. Een of twee keer per jaar een niet al te intensieve weekendretraite met een echte, inwonende meditatiemeester is misschien precies wat je nodig hebt om te voorkomen dat je in een mystiek konijnenhol valt. Het gebeurt.