Boeddhistische oplossingen voor woede

Woede is een natuurlijke emotie, maar het kan moeilijk zijn om ermee om te gaan. Het boeddhisme biedt een scala aan oplossingen om met woede om te gaan. Boeddhisme leert dat woede het resultaat is van onze eigen mentale en emotionele reacties op externe gebeurtenissen. Het moedigt ons aan om naar binnen te kijken en onze eigen gedachten en gevoelens te onderzoeken om onze woede beter te begrijpen en te beheersen.

Mindfulness

Een van de meest belangrijke Boeddhist technieken voor het beheersen van woede is mindfulness. Mindfulness is de oefening om je bewust te zijn van onze gedachten, gevoelens en fysieke gewaarwordingen in het huidige moment. Dit helpt ons onze boosheid te herkennen voordat deze escaleert, een stap terug te doen en onze reacties zonder oordeel te observeren.

Medeleven

Nog een sleutel Boeddhist praktijk voor het beheersen van woede is het cultiveren van mededogen. Dit houdt in dat we erkennen dat iedereen woede ervaart en dat we allemaal met elkaar verbonden zijn. Door onze eigen woede te begrijpen en te accepteren, kunnen we ook de woede van anderen begrijpen en accepteren.

Meditatie

Meditatie is een ander belangrijk hulpmiddel om woede te beheersen. Dit houdt in dat u in een comfortabele houding zit en u concentreert op de ademhaling. Dit helpt lichaam en geest te kalmeren en inzicht te krijgen in de oorzaken van onze boosheid.

Conclusie

Het boeddhisme biedt een scala aan oplossingen voor het beheersen van woede. Door mindfulness te oefenen, compassie te cultiveren en te mediteren, kunnen we inzicht krijgen in onze boosheid en leren om er op een meer constructieve manier op te reageren.

Woede. Woede. Woede. Toorn. Hoe je het ook noemt, het overkomt ons allemaal, ook boeddhisten . Hoezeer we liefdevolle vriendelijkheid ook waarderen, wij boeddhisten zijn nog steeds mensen en soms worden we boos. Wat leert het boeddhisme over woede?

Woede (inclusief alle vormen van afkeer) is er een van de drie vergiften — de andere twee zijn hebzucht (inclusief vastklampen en gehechtheid) en onwetendheid — dat zijn de primaire oorzaken van de cyclus van sasara en wedergeboorte. Onszelf zuiveren van woede is essentieel voor de boeddhistische beoefening. Bovendien bestaat er in het boeddhisme niet zoiets als 'rechtvaardige' of 'gerechtvaardigde' woede. Alle woede is een belemmering voor realisatie.

• De enige uitzondering op het zien van woede als een belemmering voor realisatie is te vinden in de extreme mystieke takken van het tantrische boeddhisme, waar woede en andere passies worden gebruikt als energie om verlichting aan te wakkeren; of in de beoefening van Dzogchen of Mahamudra, waar al dergelijke hartstochten worden gezien als lege manifestaties van de helderheid van de geest. Dit zijn echter moeilijke, esoterische disciplines die de meesten van ons niet beoefenen.

Maar ondanks de erkenning dat woede een belemmering is, geven zelfs zeer gerealiseerde meesters toe dat ze soms boos worden. Dit betekent dat voor de meesten van ons niet boos worden geen realistische optie is. We zullen boos worden. Wat doen we dan met onze woede?

Geef eerst toe dat je boos bent

Dit klinkt misschien gek, maar hoe vaak heb je iemand ontmoet die duidelijk boos was, maar volhield dat hij dat niet was? Om de een of andere reden weigeren sommige mensen om aan zichzelf toe te geven dat ze boos zijn. Dit is niet vakkundig. Je kunt niet zo goed omgaan met iets waarvan je niet wilt toegeven dat het er is.

Het boeddhisme leert mindfulness. Aandacht voor onszelf is daar een onderdeel van. Wanneer een onaangename emotie of gedachte opkomt, onderdruk deze dan niet, ren er niet voor weg of ontken deze niet. Observeer het in plaats daarvan en erken het volledig. Diep eerlijk zijn tegen jezelf over jezelf is essentieel voor het boeddhisme.

Wat maakt je boos?

Het is belangrijk om te begrijpen dat woede heel vaak (de Boeddha zou altijd kunnen zeggen) volledig door jezelf wordt gecreëerd. Het kwam niet uit de ether om je te infecteren. We hebben de neiging om te denken dat boosheid wordt veroorzaakt door iets buiten onszelf, zoals andere mensen of frustrerende gebeurtenissen. Maar mijn eerste zenleraar zei altijd: “Niemand maakt je boos. Je maakt jezelf boos.”

Het boeddhisme leert ons dat woede, zoals alle mentale toestanden, door de geest wordt gecreëerd. Als u echter met uw eigen woede te maken heeft, moet u specifieker zijn. Woede daagt ons uit om diep in onszelf te kijken. Woede is meestal zelfverdedigend. Het komt voort uit onopgeloste angsten of wanneer onze egoknoppen worden ingedrukt. Woede is vrijwel altijd een poging om een ​​zelf te verdedigen dat om te beginnen niet letterlijk 'echt' is.

Als boeddhisten erkennen we dat ego, angst en woede niet-substantieel en kortstondig zijn, niet 'echt'. Het zijn slechts mentale toestanden, als zodanig zijn het in zekere zin geesten. Woede toestaan ​​om onze acties te beheersen, komt neer op de baas worden door geesten.

Woede is genotzuchtig

Woede is onaangenaam maar verleidelijk. In dit interview met Bill Moyer , zegt Pema Chodron dat woede een haakje heeft. 'Er is iets lekkers aan iets aan te merken,' zei ze. Vooral als ons ego erbij betrokken is (wat bijna altijd het geval is), kunnen we onze boosheid beschermen. We rechtvaardigen het en voeden het zelfs.'

Het boeddhisme leert echter dat boosheid nooit gerechtvaardigd is. Onze beoefening is om Metta te cultiveren, een liefdevolle vriendelijkheid jegens alle wezens die vrij is van zelfzuchtige gehechtheid. 'Alle wezens' omvat de man die je net afsneed bij de afrit, de collega die de eer opeist voor je ideeën, en zelfs iemand die je vertrouwt en vertrouwt die je verraadt.

Om deze reden moeten we, wanneer we boos worden, goed opletten dat we onze woede niet gebruiken om anderen te kwetsen. We moeten er ook voor zorgen dat we niet aan onze woede blijven hangen en deze een plek geven om te leven en te groeien. Uiteindelijk is woede onaangenaam voor onszelf, en onze beste oplossing is om het op te geven.

Hoe het los te laten

Je hebt je woede erkend en je hebt jezelf onderzocht om te begrijpen waardoor de woede is ontstaan. Toch ben je nog steeds boos. Wat is het volgende?

Pema Chodron raadt geduld aan . Geduld betekent wachten met handelen of spreken totdat je dit kunt doen zonder schade aan te richten.

'Geduld heeft een kwaliteit van enorme eerlijkheid in zich,' zei ze. 'Het heeft ook de eigenschap dat het de zaken niet laat escaleren, waardoor er veel ruimte is voor de andere persoon om te spreken, voor de andere persoon om zichzelf te uiten, terwijl je niet reageert, ook al reageer je van binnen.'

Als je een meditatiebeoefening hebt, is dit het moment om het aan het werk te zetten. Zit stil met de hitte en spanning van woede. Breng het interne geklets van anderen de schuld en zelfbeschuldiging tot zwijgen. Erken de boosheid en ga er volledig in op. Omarm je woede met geduld en mededogen voor alle wezens, inclusief jezelf. Zoals alle mentale toestanden is boosheid tijdelijk en verdwijnt uiteindelijk vanzelf. Paradoxaal genoeg voedt het niet erkennen van woede vaak het voortbestaan ​​ervan.

Voed geen woede

Het is moeilijk om niet te handelen, om stil en stil te blijven terwijl onze emoties ons toeschreeuwen. Woede vult ons met gespannen energie en zorgt ervoor dat we dat willendoe iets. Poppsychologie vertelt ons dat we met onze vuisten in kussens moeten slaan of tegen de muren moeten schreeuwen om onze woede 'uit te werken'. Thich Nhat Hanh niet mee eens:

'Als je je woede uit, denk je dat je woede uit je systeem krijgt, maar dat is niet waar', zei hij. 'Wanneer je je woede uit, hetzij verbaal of met fysiek geweld, voed je het zaad van woede en wordt het sterker in jou.' Alleen begrip en mededogen kunnen woede neutraliseren.

Compassie vergt moed

Soms verwarren we agressie met kracht en niet-handelen met zwakte. Het boeddhisme leert dat juist het tegenovergestelde waar is.

Toegeven aan de impulsen van woede, toestaan ​​dat woede ons in de greep houdt en in het rond trekt, is dat weleen zwakte. Aan de andere kant is er kracht voor nodig om de angst en het egoïsme te erkennen waarin onze boosheid gewoonlijk is geworteld. Er is ook discipline voor nodig om te mediteren in de vlammen van woede.

De Boeddha zei: “Verover woede door niet-boosheid. Overwin het kwade door het goede. Overwin gierigheid door vrijgevigheid. Overwin een leugenaar door waarheidsgetrouwheid.” (Dhammapada, v. 233) Op deze manier met onszelf en anderen en ons leven werken is boeddhisme. Het boeddhisme is geen geloofssysteem, of een ritueel, of een label om op je T-shirt te plakken. Zijndit.