Hindoe tempels
Hindoetempels zijn enkele van de mooiste en meest ontzagwekkende plaatsen van aanbidding ter wereld. Van het ingewikkelde houtsnijwerk en de sculpturen tot de levendige kleuren en majestueuze architectuur, deze tempels zijn een lust voor het oog. Of je nu op zoek bent naar een spirituele ervaring of gewoon de cultuur en geschiedenis van India wilt ontdekken, een bezoek aan een hindoetempel is een must.
Mooie architectuur
Hindoeïstische tempels staan bekend om hun verbluffende architectuur. De ingewikkelde gravures, sculpturen en schilderijen die de muren en pilaren sieren, zijn een lust voor het oog. De majestueuze torens en koepels zijn vaak versierd met kleurrijke vlaggen en vaandels, wat bijdraagt aan de grootsheid van de tempel.
Levendige kleuren
De levendige kleuren van hindoetempels zijn een lust voor het oog. Van de felrode en oranje tinten van de muren tot de gouden tinten van de koepels, de kleuren van deze tempels zijn een lust voor het oog. De kleuren staan vaak symbool voor de goden en godinnen die in de tempel worden aanbeden.
Spirituele ervaring
Een hindoetempel bezoeken is een spirituele ervaring als geen ander. Het zingen van mantra's en het luiden van klokken creëren een sfeer van vrede en sereniteit. De rituelen en ceremonies die plaatsvinden in de tempel herinneren aan de rijke cultuur en tradities van India.
Conclusie
Hindoetempels zijn een must voor iedereen die de cultuur en geschiedenis van India wil ontdekken. Van de prachtige architectuur en levendige kleuren tot de spirituele ervaring, deze tempels zijn een lust voor het oog. Of je nu op zoek bent naar een spirituele ervaring of gewoon de cultuur en geschiedenis van India wilt ontdekken, een bezoek aan een hindoetempel is een must.
In tegenstelling tot andere georganiseerde religies is het in het hindoeïsme niet verplicht voor een persoon om een tempel te bezoeken. Aangezien elk hindoeïstisch huis meestal een klein heiligdom of 'puja-kamer' heeft voor dagelijkse gebeden, gaan hindoes over het algemeen alleen naar tempels bij gunstige gelegenheden of tijdens religieuze festivals. Hindoeïstische tempels spelen ook geen cruciale rol bij huwelijken en begrafenissen, maar het is vaak de ontmoetingsplaats voor religieuze toespraken en 'bhajans' en 'kirtans' (devotionele liederen en gezangen).
Geschiedenis van tempels
In de Vedische periode , waren er geen tempels. Het belangrijkste object van aanbidding was het vuur dat voor God stond. Dit heilige vuur werd aangestoken op een platform in de open lucht onder de hemel en er werden offergaven aan het vuur gebracht. Het is niet zeker wanneer de Indo-Ariërs precies begonnen met het bouwen van tempels voor aanbidding. Het plan om tempels te bouwen was misschien een samenloop van het idee van afgodenaanbidding.
Locaties van tempels
Naarmate de race vorderde, werden tempels belangrijk omdat ze dienden als een heilige ontmoetingsplaats voor de gemeenschap om samen te komen en hun spirituele energieën nieuw leven in te blazen. Grote tempels werden meestal gebouwd op pittoreske plaatsen, vooral aan rivieroevers, op heuvels en aan de kust. Kleinere tempels of heiligdommen in de open lucht kunnen vrijwel overal opduiken - langs de weg of zelfs onder de boom.
Heilige plaatsen in India staan bekend om zijn tempels. Indiase steden - van Amarnath tot Ayodha, Brindavan tot Banaras, Kanchipuram tot Kanya Kumari - staan allemaal bekend om hun prachtige tempels.
Tempel Architectuur
De architectuur van hindoetempels evolueerde over een periode van meer dan 2000 jaar en er is een grote verscheidenheid in deze architectuur. Hindoetempels zijn er in verschillende soorten en maten - rechthoekig, achthoekig, halfrond - met verschillende soorten koepels en poorten. Tempels in Zuid-India hebben een andere stijl dan die in Noord-India. Hoewel de architectuur van hindoetempels gevarieerd is, hebben ze vooral veel gemeen.
De 6 delen van een hindoetempel
1. De koepel en de toren: De torenspits van de koepel wordt 'shikhara' (top) genoemd en vertegenwoordigt de mythologische 'Meru' of de hoogste bergtop. De vorm van de koepel varieert van regio tot regio en de toren heeft vaak de vorm van de drietand van Shiva.
2. De binnenkamer: De binnenkamer van de tempel genaamd 'garbhagriha' of 'baarmoederkamer' is waar het beeld of idool van de godheid ('murti') is geplaatst. In de meeste tempels kunnen de bezoekers de garbhagriha niet betreden en worden alleen de tempelpriesters binnengelaten.
3. De tempelzaal: De meeste grote tempels hebben een zaal waar het publiek kan zitten. Dit wordt ook wel de 'nata-mandira' (zaal voor tempeldansen) genoemd, waar vroeger danseressen of 'devadasis' dansrituelen uitvoerden. Toegewijden gebruiken de hal om te zitten, te mediteren, te bidden, te zingen of te kijken hoe de priesters de rituelen uitvoeren. De hal is meestal versierd met schilderijen van goden en godinnen.
4. De veranda: Dit deel van de tempels heeft meestal een grote metalen bel die aan het plafond hangt. Toegewijden die de veranda binnenkomen en verlaten, luiden deze bel om hun aankomst en vertrek aan te kondigen.
5. Het reservoir: Als de tempel niet in de buurt van een natuurlijk waterlichaam ligt, wordt op het terrein van de tempel een zoetwaterreservoir gebouwd. Het water wordt zowel voor rituelen gebruikt als om de tempelvloer schoon te houden of zelfs voor een ritueel bad voordat men de heilige verblijfplaats betreedt.
6. De loopbrug: De meeste tempels hebben een loopbrug rond de muren van de binnenkamer voor rondgang door toegewijden rond de godheid als teken van respect voor de god of godin van de tempel.
Tempelpriesters
In tegenstelling tot de allesverloochenende 'swamis', zijn tempelpriesters, ook wel bekend als 'panda's', 'pujaris' of 'purohits', loontrekkenden, ingehuurd door de tempelautoriteiten om dagelijkse rituelen uit te voeren. Traditioneel komen ze uit de brahmaanse of priesterlijke kaste, maar er zijn veel priesters die geen brahmanen zijn. Dan zijn er tempels die zijn opgericht door verschillende sekten en culten zoals de Shaiva's, Vaishnava's en de Tantriks .
