Beroemde vrouwelijke figuren van Vedisch India

Vedisch India is een land van oude cultuur en tradities, en de vrouwelijke figuren zijn een integraal onderdeel van zijn geschiedenis geweest. Van de gerespecteerde Rishika's van de Rig Veda tot de machtige koninginnen van de Mahabharata, deze vrouwen hebben een onuitwisbare stempel gedrukt op de cultuur en samenleving van India.

Godinnen van de Veda's

De Veda's, de oudste geschriften van India, bevatten verwijzingen naar verschillende machtige vrouwelijke godheden. Godinnen zoals Saraswati, Lakshmi en Durga worden vereerd vanwege hun wijsheid, kracht en mededogen. Van deze godinnen wordt gezegd dat ze de bron van kennis en macht waren voor het Vedische volk.

Rishika's van de Rig Veda

De Rig Veda, de oudste van de Vedische geschriften, noemt verschillende vrouwelijke wijzen die bekend staan ​​als Rishika's. Deze vrouwen werden zeer gerespecteerd vanwege hun kennis en wijsheid, en men geloofde dat ze de bron waren van spirituele begeleiding voor de Vedische mensen. Rishika's zoals Ghosha, Lopamudra en Apala worden herinnerd voor hun bijdragen aan de Vedische cultuur.

Koninginnen van de Mahabharata

De Mahabharata, een van de beroemdste heldendichten van India, bevat verschillende krachtige vrouwelijke personages. Koninginnen zoals Kunti, Draupadi en Gandhari worden herinnerd voor hun kracht en moed in het aangezicht van tegenspoed. Deze vrouwen zijn een inspiratie voor velen en worden gezien als symbolen van vrouwelijke empowerment.

De vrouwelijke figuren van Vedic India hebben een onuitwisbare stempel gedrukt op de cultuur en samenleving van India. Van de vereerde godinnen van de Veda's tot de machtige koninginnen van de Mahabharata, deze vrouwen zijn een integraal onderdeel geweest van de geschiedenis en cultuur van India.

Vrouwen van de Vedische periode (circa 1500-1200 BCE), waren belichamingen van intellectuele en spirituele verworvenheden. De Veda's hebben veel te zeggen over deze vrouwen, die hun mannelijke partners zowel aanvulden als aanvulden. Als het gaat om praten over belangrijke vrouwelijke figuren uit de Vedische periode, denk ik aan vier namen - Ghosha, Lopamudra, Sulabha Maitreyi en Gargi.

Ghosha

Vedische wijsheid is in talloze ingekapseld gezangen en daaruit komen 27 vrouwelijke zieners voort. Maar de meeste zijn louter abstracties, behalve een paar, zoals Ghosha, die een duidelijk menselijke vorm heeft. Kleindochter van Dirghatamas en dochter van Kakshivat, beide componisten van hymnen ter ere van Ashwins, Ghosha heeft twee volledige hymnen van het tiende boek, elk met 14 verzen, op haar naam gezet. De eerste prijst de Ashwins, de hemelse tweeling die ook arts is; de tweede is een persoonlijke wens die haar intieme gevoelens en verlangens uitdrukt getrouwd leven . Ghosha leed aan een ongeneeslijke misvormende ziekte, waarschijnlijk melaatsheid, en bleef een oude vrijster in het huis van haar vader. Haar smeekbeden bij de Ashwins en de toewijding van haar voorvaderen jegens hen zorgden ervoor dat ze haar ziekte genas en haar in staat stelden huwelijksgeluk te ervaren.

Lopamudra

DeRig Veda('Koninklijke Kennis') heeft lange gesprekken tussen de wijze Agasthya en zijn vrouw Lopamudra die getuigen van de grote intelligentie en goedheid van laatstgenoemde. Zoals de legende zegt, werd Lopamudra gemaakt door de wijze Agasthya en werd gegeven als een dochter van de koning van Vidarbha. Het koninklijk paar gaf haar de best mogelijke opleiding en voedde haar op in luxe. Toen ze de huwbare leeftijd bereikte, wilde Agasthya, de wijze die geloften van celibaat en armoede had afgelegd, haar bezitten. Lopa stemde ermee in met hem te trouwen en verliet haar paleis voor Agasthya's hermitage. Nadat ze haar man een lange tijd trouw had gediend, werd Lopa zijn sobere praktijken beu. Ze schreef een hymne van twee coupletten waarin ze een hartstochtelijk pleidooi deed voor zijn aandacht en liefde. Kort daarna besefte de wijze zijn plichten jegens zijn vrouw en vervulde zowel zijn huiselijke als ascetische leven met evenveel ijver, waarbij hij een geheel van spirituele en fysieke krachten bereikte. Bij hen werd een zoon geboren. Hij heette Dridhasyu, die later een groot dichter werd.

Maitreyi

DeRig Vedabevat ongeveer duizend hymnen, waarvan er ongeveer 10 zijn toegeschreven aan Maitreyi, de vrouwelijke zieneres en filosoof. Ze droeg bij aan de verbetering van de persoonlijkheid van haar wijze echtgenoot Yajnavalkya en de bloei van zijn spirituele gedachten. Yajnavalkya had twee vrouwen Maitreyi en Katyayani. Terwijl Maitreyi goed thuis was in de hindoegeschriften en een 'brahmavadini' was, was Katyayani een gewone vrouw. Op een dag besloot de wijze om zijn wereldse bezittingen te vereffenen tussen zijn twee vrouwen en afstand te doen van de wereld door ascetische geloften af ​​te leggen. Hij vroeg zijn vrouwen naar hun wensen. De geleerde Maitreyi vroeg haar man of alle rijkdom ter wereld haar onsterfelijk zou maken. De wijze antwoordde dat rijkdom er maar één rijk kan maken, niets anders. Ze vroeg toen om de rijkdom van onsterfelijkheid. Yajnavalkya was blij dit te horen en bracht Maitreyi de leer van de ziel en zijn kennis over het bereiken van onsterfelijkheid bij.

Gargi

Gargi, de Vedische profetes en dochter van de wijze Vachaknu, componeerde verschillende hymnes die de oorsprong van al het bestaan ​​in twijfel trokken. Toen koning Janak van Videha een 'brahmayajna' organiseerde, een filosofisch congres rond het vuursacrament, was Gargi een van de eminente deelnemers. Ze daagde de wijze Yajnavalkya uit met een reeks verontrustende vragen over de ziel of 'atman' die de geleerde man, die tot dan toe menig eminent geleerde het zwijgen had opgelegd, in verwarring bracht. Haar vraag - 'De laag die zich boven de hemel en onder de aarde bevindt, die wordt beschreven als gelegen tussen de aarde en de hemel en die wordt aangeduid als het symbool van verleden, heden en toekomst, waar bevindt zich die?' - bedrogen zelfs de grote Vedische letterkundigen.