Feiten en drogredenen van 'Menselijk offer' in LaVeyan Satanisme

LaVeyan Satanisme is een religie gesticht door Anton LaVey in 1966. Het is gebaseerd op de principes van individualisme, zelfredzaamheid en persoonlijke verantwoordelijkheid. Een van de meest controversiële aspecten van het LaVeyan-satanisme is het geloof in mensenoffers. Hoewel sommige mensen geloven dat LaVeyan-satanisten mensenoffers brengen, is dit niet waar.

De feiten

Het LaVeyan-satanisme vergoelijkt of praktiseert geen mensenoffers. In feite erkent de religie niet eens het concept van mensenoffers. In plaats daarvan richten LaVeyan-satanisten zich op zelfbekrachtiging en persoonlijke verantwoordelijkheid. Ze geloven dat elk individu verantwoordelijk is voor zijn eigen daden en niet beoordeeld mag worden op de daden van anderen.

De religie benadrukt ook het belang van individuele vrijheid en autonomie. LaVeyan-satanisten geloven dat elke persoon vrij moet zijn om zijn eigen beslissingen te nemen en zijn leven te leiden volgens zijn eigen waarden en overtuigingen.

De misvattingen

Ondanks het feit dat het LaVeyan-satanisme geen mensenoffers goedkeurt of beoefent, zijn er nog steeds veel misvattingen over de religie. Een van de meest voorkomende misvattingen is dat LaVeyan-satanisten betrokken zijn bij rituele mensenoffers. Dit is gewoon niet waar en is een misvatting die wordt in stand gehouden door degenen die de religie niet begrijpen.

Een andere misvatting is dat LaVeyan-satanisten slecht of immoreel zijn. Dit is ook onjuist. LaVeyan-satanisten geloven in persoonlijke verantwoordelijkheid en individuele vrijheid, en ze keuren geen enkele vorm van geweld of schade aan anderen goed.

Conclusie

Concluderend, het LaVeyan-satanisme vergoelijkt of praktiseert geen mensenoffers. De religie legt de nadruk op individuele vrijheid, autonomie en persoonlijke verantwoordelijkheid. Ondanks het feit dat er veel misvattingen bestaan ​​over het LaVeyan-satanisme, is het belangrijk om te onthouden dat de religie geen enkele vorm van geweld of schade aan anderen door de vingers ziet.

Dankzij stadslegenden, Hollywood en hondsdolle christelijke fundamentalisten zijn er maar weinig beelden die de Amerikaan zo diep geworteld zijn over Satanisten dan hun veronderstelde liefde voor mensenoffers. Hoewel dit soort offers absoluut weerzinwekkend en onlogisch is voor een satanist,De Satanische Bijbelbespreekt niettemin een bepaald soort magische werking dat het omschrijft als een mensenoffer.

Er is geen door bloed uitgehongerde godheid

Historisch gezien zijn dieren- en mensenoffers over het algemeen uitgevoerd in religies waar de godheid in kwestie bloed nodig heeft om te overleven of wordt gestild door het leven dat in hun naam wordt opgegeven. LaVeyan satanisten zijn echter atheïsten. Voor hen is er geen werkelijke entiteit die Satan wordt genoemd. Ergo, een leven opofferen om Satan te sussen is onzinnig.

Emotie als magische kracht

Sterke emoties genereren energie binnen magische rituelen. LaVey belicht drie bijzonder sterke emotionele bronnen van macht: de doodsstrijd van een levend wezen, woede en een orgasme.

Satanische magiërs halen in de eerste plaats kracht uit zichzelf, en magiërs kunnen dit zeker doen door woede of een orgasme te kanaliseren door middel van seks of masturbatie. Met deze tools tot hun beschikking (en niet tot een taboe gemaakt zoals in veel religies), is de derde bron – doodsstrijd – overbodig.

Het feit is dat als de 'magiër zijn naam waardig is, hij ongeremd genoeg zal zijn om de nodige kracht uit zijn eigen lichaam te halen, in plaats van uit een onwillig en onwaardig slachtoffer! (De Satanische Bijbel, P. 87)

Symbolisch offer als bron van toorn

De Satanische Bijbelbespreekt wel een symbolisch mensenoffer door middel van beheksing, een magische werking die 'leidt tot de fysieke, mentale of emotionele vernietiging van het 'offer' op manieren en middelen die niet toe te schrijven zijn aan de magiër.' (p. 88) Het primaire doel is echter niet de vernietiging van het individu, maar eerder de woede en woede toorn opgeroepen binnen de tovenaar in de loop van het ritueel. Alles wat er met het offer gebeurt, is van secundair belang.

Geschikte doelen

De enige mensen die satanisten zullen overwegen om zich met zo'n opofferingsvloek te richten, is een 'totaal schadelijke en verdienstelijke persoon' die 'door zijn laakbare gedrag bijna schreeuwt om vernietigd te worden'. (blz. 88, 89-90)

In feite zien satanisten het uitbannen van zulke onaangename invloeden als een soort plicht. Deze mensen zijn emotionele bloedzuigers, die alle anderen naar beneden halen om hun uitgehongerde ego's te voeden. Bovendien benadrukken satanisten de verantwoordelijkheid voor gedrag. Acties hebben gevolgen. Wanneer mensen zich slecht gedragen, moeten hun slachtoffers stappen ondernemen om niet verder onderworpen te worden aan het misbruik in plaats van de andere wang toe te keren en excuses te verzinnen voor de dader. Als de elfde heerser van de Elf satanische regels van de aarde stelt: 'Als je op open terrein loopt, val niemand dan lastig. Als iemand je stoort, vraag hem dan om te stoppen. Als hij niet stopt, vernietig hem dan.'

Ongeschikte doelen

Het doelwit mag het nooit onverdiend zijn. Ongeacht wat de stadslegende zegt, satanisten hebben er geen belang bij maagden, heilige mensen of andere oprechte leden van de samenleving aan te vallen. Evenmin wordt een doelwit ooit willekeurig gekozen. Dit zou zowel kwaadaardig (om nog maar te zwijgen van sociopathisch) zijn en de gewenste woede missen.

Bovendien zijn zowel dieren als kinderen uitdrukkelijk verboden doelen. Beiden missen het vermogen en het begrip om zo'n gevolg over hen te brengen. Dieren werken op instinct en kwaadaardigheid werkt op een niveau dat verder gaat dan instinct. Kinderen worden door satanisten als bijzonder heilig beschouwd en ze beschouwen elk kwaad dat hen wordt aangedaan als bijzonder gemeen.

Satanisten keuren criminele activiteiten af

Nogmaals, zelfs als een satanist spreekt over 'mensenoffers', hebben ze het niet over een fysieke aanval of enige andere illegale activiteit. Satanisten hebben geen tolerantie voor wetsovertreders en ondersteunen forse civiele straffen voor hen.

De term 'menselijk offer'

Je zou kunnen denken dat Anton LaVey een minder beladen term had kunnen vinden dan 'menselijk offer' voor wat hij voorstelt, maar de woordkeus sluit goed aan bij de toon van de rest van het verhaal.Satanische Bijbel. LaVey gaf er sterk de voorkeur aan om duidelijk en bot te spreken, soms tot op het punt van overdrijving om taboes aan te vechten die volgens hem in de eerste plaats bestonden om leden van de samenleving te controleren. Zijn woordenschat was opzettelijk opruiend.