Een overzicht van Genesis in de Bijbel
Het boek van Genesis is het eerste boek van de Bijbel en vormt de basis van het christelijk geloof. Het is het verhaal van de schepping, de val van de mens en de belofte van verlossing. Het is het begin van het verhaal van Gods heilsplan voor de mensheid.
Genesis vertelt het verhaal van de schepping van de wereld, de val van de mens en de belofte van verlossing. Het begint met de schepping van de hemel en de aarde en de vorming van man en vrouw. Het vertelt dan over de val van de mens en de gevolgen van de zonde. Het vertelt ook over Gods belofte van verlossing en de komst van de Messias.
Het boek Genesis bevat ook veel belangrijke verhalen en leringen. Het vertelt over de grote overstroming, de Toren van Babel en het verbond tussen God en Abraham. Het vertelt ook over de geboorte van Isaak, Jacob en Jozef, en het verhaal van de Exodus.
Genesis is een belangrijk boek van de Bijbel en is essentieel voor het begrijpen van het christelijk geloof. Het is het fundament van het christelijk geloof en vormt de basis voor de rest van de Bijbel. Het is het begin van het verhaal van Gods heilsplan voor de mensheid.
Als het eerste boek in de Bijbel zet Genesis de toon voor alles wat er in de Schrift gebeurt. En terwijl Genesis vooral bekend staat om zijn passages die verband houden met de schepping van de wereld en voor verhalen zoals Noah's Ark, zullen degenen die de tijd nemen om alle 50 hoofdstukken te verkennen goed worden beloond voor hun inspanningen.
Laten we, aan het begin van dit overzicht van Genesis, enkele belangrijke feiten bekijken die de context voor dit belangrijke boek van de Bijbel zullen helpen bepalen.
Belangrijkste feiten
Auteur: In de hele kerkgeschiedenis Mozes is bijna universeel gecrediteerd als de auteur van Genesis. Dit is logisch, omdat de Schrift zelf Mozes identificeert als de primaire auteur van de eerste vijf boeken van de Bijbel -- Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium. Deze boeken worden vaak genoemd de Pentateuch , of als 'het boek van de wet'.
Hier is een sleutelpassage ter ondersteuning van het auteurschap van Mozaïek voor de Pentateuch:
3Mozes kwam en vertelde het volk alle geboden van de Heer en alle verordeningen. Toen antwoordde het hele volk met één stem: 'We zullen alles doen wat de Heer heeft bevolen.'4En Mozes schreef alle woorden van de Heer op. Hij stond de volgende ochtend vroeg op en richtte een altaar en 12 pilaren op voor de 12 stammen van Israël aan de voet van de berg.
Exodus 24:3-4 (nadruk toegevoegd)
Er zijn ook een aantal passages die rechtstreeks verwijzen naar de Pentateuch als 'het boek van Mozes'. (Zien Numeri 13:1 , bijvoorbeeld, en Marcus 12:26 ).
In de afgelopen decennia zijn een aantal bijbelgeleerden begonnen enige twijfel te zaaien over de rol van Mozes als de auteur van Genesis en de andere boeken van de Pentateuch. Deze twijfels houden grotendeels verband met het feit dat de teksten verwijzingen bevatten naar namen van plaatsen die pas na het leven van Mozes zouden zijn gebruikt. Bovendien bevat het boek Deuteronomium details over de dood en begrafenis van Mozes (zie Deuteronomium 34:1-8 ) -- details die hij waarschijnlijk niet zelf heeft geschreven.
Deze feiten maken het echter niet noodzakelijk om Mozes te elimineren als de primaire auteur van Genesis en de rest van de Pentateuch. In plaats daarvan is het waarschijnlijk dat Mozes het overgrote deel van het materiaal heeft geschreven, dat is aangevuld door een of meer redacteuren die materiaal hebben toegevoegd na de dood van Mozes.
Datum: Genesis is waarschijnlijk geschreven tussen 1450 en 1400 voor Christus. (Verschillende geleerden hebben verschillende meningen over de exacte datum, maar de meeste vallen binnen dit bereik.)
Terwijl de inhoud van Genesis zich helemaal uitstrekt van de schepping van het universum tot de oprichting van het Joodse volk, werd de eigenlijke tekst aan Mozes gegeven ( met de steun van de Heilige Geest ) meer dan 400 jaar nadat Jozef een thuis vestigde voor Gods volk in Egypte (zie Exodus 12:40-41 ).
Achtergrond: Zoals eerder vermeld, maakte wat wij het boek Genesis noemen deel uit van een grotere openbaring die door God aan Mozes werd gegeven. Noch Mozes, noch zijn oorspronkelijke toehoorders (de Israëlieten na de uittocht uit Egypte) waren ooggetuigen van de verhalen van Adam en Eva, Abraham en Sara, Jacob en Esau, enz. Het is echter waarschijnlijk dat de Israëlieten op de hoogte waren van deze verhalen. Ze waren waarschijnlijk al generaties lang doorgegeven als onderdeel van de mondelinge traditie van de Hebreeuwse cultuur.
Daarom was het vastleggen van de geschiedenis van Gods volk door Mozes een belangrijk onderdeel van de voorbereiding van de Israëlieten op de vorming van hun eigen natie. Ze waren gered uit het vuur van de slavernij in Egypte en ze moesten begrijpen waar ze vandaan kwamen voordat ze aan hun nieuwe toekomst in het Beloofde Land begonnen.
De structuur van Genesis
Er zijn verschillende manieren om het boek Genesis in kleinere stukken onder te verdelen. De belangrijkste manier is om de hoofdpersoon in het verhaal te volgen terwijl het van persoon tot persoon verschuift onder Gods volk -- Adam en Eva, dan Seth, dan Noach, dan Abraham en Sara, dan Isaak, dan Jacob, dan Jozef.
Een van de interessantere methoden is echter om te zoeken naar de uitdrukking 'Dit is het verslag van...' (of 'Dit zijn de generaties van...'). Deze zin wordt in Genesis verschillende keren herhaald, en wel op zo'n manier dat het een natuurlijke schets voor het boek vormt.
Bijbelgeleerden verwijzen naar deze indelingen met de Hebreeuwse termtoledoth, wat 'generaties' betekent. Hier is het eerste voorbeeld:
4Dit is het verslag van de hemel en de aarde toen ze werden geschapen, toen de Here God de aarde en de hemel maakte.
Genesis 2:4
Elktoledothin het boek Genesis volgt een soortgelijk patroon. Ten eerste kondigt de herhaalde zin 'Dit is het verslag van' een nieuw gedeelte in het verhaal aan. Vervolgens wordt in de volgende passages uitgelegd wat door het genoemde object of de genoemde persoon werd voortgebracht.
Bijvoorbeeld de eerstetoledoth(hierboven) beschrijft wat voortkwam uit 'de hemel en de aarde', dat is de mensheid. Zo laten de eerste hoofdstukken van Genesis de lezer kennismaken met de vroegste interacties van Adam, Eva en de eerste vruchten van hun familie.
Hier zijn de belangrijkstetoledothsof secties uit het boek Genesis:
- 2:4-4:26 vertel wat hemel en aarde hebben voortgebracht, dat is de mensheid.
- 5:1-6:8 vertel wat Adam produceerde. Dit gedeelte beschrijft het dieper wordende conflict tussen degenen die Gods wil proberen te doen (degenen die door Adam zijn voortgebracht) en degenen die Gods wil proberen te verwerpen.
- 6:9-9:29 vertel wat Noah produceerde. Deze hoofdstukken laten zien hoe de lijn van Noach los staat van de zondigheid van de wereld. De wereld wordt beoordeeld door de zondvloed, maar Noah en zijn gezin worden gered.
- 10:1-11:9 vertel wat de zonen van Noach produceerden. Dit gedeelte laat de voortdurende oorlog zien tussen degenen die God proberen te dienen en degenen die ervoor kiezen om in opstand te leven. De Toren van Babel staat centraal in dit verhaal.
- 11:10-11:26 vertellen wat Shem produceerde, wat de aandacht terugbrengt naar de oorsprong van het Hebreeuwse volk.
- 11:27-25:11 vertel wat Terah produceerde. Deze hoofdstukken vertellen voornamelijk het verhaal van Abraham, de vader van de Hebreeën.
- 25:12-25:18 vertel wat Ismaël produceerde. Deze verzen gaan kort in op de afstammelingen van Ismaël, de onwettige zoon van Abraham en vader van vele naties die later vijanden van de Israëlieten werden.
- 25:19-35:29 vertel wat Isaac produceerde. Isaak was de zoon van Abraham en de vader van Jacob. Het is echter Jacob die de hoofdpersoon is in het verhaal voor deze hoofdstukken.
- 36:1-37:1 vertel wat Ezau voortbracht. Terwijl Jacob de lijn van Abraham voortzet, trekken Esau's nakomelingen zich van God terug en worden een andere bron van strijd voor de Israëlieten.
- 37:2-50:26 vertel wat Jacob produceerde. Dit is het verhaal van Jozef, waarin wordt uitgelegd hoe de Hebreeën een natie werden en zich vestigden in het land Egypte.
Hoofdthema's
Het woord 'Genesis' betekent 'oorsprong' en dat is eigenlijk het hoofdthema van dit boek. De tekst van Genesis bereidt de weg voor de rest van de Bijbel door ons te vertellen hoe alles tot stand kwam, hoe alles fout ging en hoe God Zijn plan begon om te verlossen wat verloren was.
Binnen dat grotere verhaal zijn er verschillende interessante thema's waarop moet worden gewezen om beter te begrijpen wat er in het hele verhaal gebeurt. Bijvoorbeeld:
- De kinderen van God verzen de kinderen van de slang. Onmiddellijk nadat Adam en Eva tot zonde waren vervallen, beloofde God dat de kinderen van Eva voor altijd in oorlog zouden zijn met de kinderen van de slang (zie Genesis 3:15 hieronder). Dit betekende niet dat vrouwen bang zouden zijn voor slangen. Dit was veeleer een conflict tussen degenen die ervoor kiezen om Gods wil te doen (de kinderen van Adam en Eva) en degenen die ervoor kiezen om God te verwerpen en hun eigen zondigheid te volgen (de kinderen van de slang).
Dit conflict is aanwezig in het hele boek Genesis, en ook in de rest van de Bijbel. Degenen die ervoor kozen om God te volgen, werden voortdurend lastiggevallen en onderdrukt door degenen die geen relatie met God hadden. Deze strijd werd uiteindelijk opgelost toen Jezus, het volmaakte kind van God, werd vermoord door zondige mensen - maar in die schijnbare nederlaag verzekerde Hij zich van de overwinning van de slang en maakte hij het voor alle mensen mogelijk om gered te worden. - Gods verbond met Abraham en de Israëlieten. Beginnend met Genesis 12 sloot God een reeks verbonden met Abraham (toen Abram) die de relatie tussen God en Zijn uitverkoren volk verstevigde. Deze verbonden waren echter niet alleen bedoeld om de Israëlieten ten goede te komen. Genesis 12:3 (zie hieronder) maakt duidelijk dat het uiteindelijke doel van God om de Israëlieten als Zijn volk te kiezen, was om redding te brengen aan 'alle mensen' door een van Abrahams toekomstige nakomelingen. De rest van het Oude Testament beschrijft Gods relatie met Zijn volk, en het verbond werd uiteindelijk vervuld door Jezus in het Nieuwe Testament.
- God vervult Zijn beloften om de verbondsrelatie met Israël te behouden. Als onderdeel van Gods verbond met Abraham (zie Gen. 12:1-3), beloofde Hij drie dingen: 1) dat God Abrahams nakomelingen in een groot volk zou veranderen, 2) dat dit volk een beloofd land zou krijgen om naar huis te bellen , en 3) dat God dit volk zou gebruiken om alle naties van de aarde te zegenen.
Het verhaal van Genesis toont consequent bedreigingen voor die belofte. Het feit dat Abrahams vrouw onvruchtbaar was, werd bijvoorbeeld een belangrijk obstakel voor Gods belofte dat hij vader zou worden van een groot volk. In elk van deze crisismomenten komt God tussenbeide om obstakels uit de weg te ruimen en te vervullen wat Hij beloofde. Het zijn deze crises en momenten van verlossing die de meeste verhaallijnen door het boek leiden.
Belangrijkste passages uit de Schrift
14Toen zei de Here God tegen de slang:
Omdat je dit hebt gedaan, ben je meer vervloekt dan enig vee en meer dan enig wild dier. Je zult je leven lang op je buik bewegen en stof eten.
vijftienIk zal vijandschap stichten tussen jou en de vrouw, en tussen jouw zaad en haar zaad. Hij zal je hoofd slaan, en jij zult hem in de hiel slaan.
Genesis 3:14-15
De Heer zei tegen Abram:
Ga weg uit je land, uit je familie en uit het huis van je vader, naar het land dat ik je zal wijzen.
2Ik zal je tot een groot volk maken, ik zal je zegenen, ik zal je naam groot maken en je zult een zegen zijn.
3Ik zal degenen zegenen die u zegenen, ik zal degenen vervloeken die u met minachting behandelen, en alle mensen op aarde zullen door u gezegend worden.
Genesis 12:1-3
24Jacob werd alleen gelaten, en een man worstelde met hem tot het aanbreken van de dag.25Toen de man zag dat hij hem niet kon verslaan, sloeg hij Jacobs heupkom terwijl ze worstelden en ontwrichtte zijn heup.26Toen zei Hij tegen Jakob: 'Laat Me gaan, want het is ochtend.'
Maar Jakob zei: 'Ik laat U niet gaan tenzij U mij zegent.'
27'Hoe heet je?' vroeg de man.
'Jacob,' antwoordde hij.
28'Je naam zal niet langer Jacob zijn,' zei Hij. 'Het zal Israël zijn omdat je met God en met mensen hebt gestreden en hebt gezegevierd.'
29Toen vroeg Jacob Hem: 'Vertel me alsjeblieft je naam.'
Maar Hij antwoordde: 'Waarom vraagt u naar Mijn naam?' En Hij zegende hem daar.
30Jacob noemde toen de plaats Pniël, 'Want ik heb God van aangezicht tot aangezicht gezien', zei hij, 'en ik ben verlost.'
Genesis 32:24-30
