Wie waren de Nephilim-reuzen van de Bijbel?

De Nefilim waren een mysterieus ras van reuzen die in de Bijbel worden genoemd. Ze zouden de nakomelingen zijn van de 'zonen van God' en de 'dochters van mensen' in het boek Genesis. Men geloofde dat de Nephilim een ​​machtig en oorlogszuchtig ras waren dat uiteindelijk door God werd vernietigd.

Oorsprong van de Nephilim

De oorsprong van de Nephilim is onduidelijk. Sommigen geloven dat ze het resultaat waren van kruising tussen mensen en engelen, terwijl anderen geloven dat ze een aparte soort waren. De Bijbel geeft geen definitief antwoord, maar beschrijft hen wel als 'sterke mannen van weleer, mannen van naam'.

Beschrijving van de Nephilim

De Nephilim werden beschreven als ongelooflijk lang en sterk. Er werd gezegd dat ze tot drie meter lang waren en zes vingers aan elke hand hadden. Er werd ook gezegd dat ze ongelooflijk krachtige en bekwame krijgers waren.

De vernietiging van de Nephilim

De Bijbel stelt dat God de Nephilim vernietigde tijdens de zondvloed. Er wordt aangenomen dat de overstroming het hele ras wegvaagde en geen overlevenden achterliet.

Conclusie

De Nephilim waren een mysterieus ras van reuzen die in de Bijbel worden genoemd. Hun oorsprong en lot blijven een mysterie, maar ze worden herinnerd als machtige en oorlogszuchtige krijgers. Ondanks het ontbreken van definitieve antwoorden, blijven de Nephilim een ​​intrigerend onderdeel van de bijbelse geschiedenis.

Nephilim waren misschien reuzen in de Bijbel, of ze waren misschien iets veel sinisters. Bijbelgeleerden debatteren nog steeds over hun ware identiteit.

Belangrijkste Bijbelvers

In die tijd, en enige tijd daarna, leefden er gigantische Nephilieten op aarde, want telkens wanneer de zonen van God gemeenschap hadden met vrouwen, baarden ze kinderen die de helden en beroemde krijgers van de oudheid werden. (Genesis 6:4, NLT)

Wie waren de Nephilim?

Twee delen van dit vers zijn omstreden. Ten eerste het woord Nephilites of Nephilim, dat sommige bijbelgeleerden vertalen als 'reuzen'. Anderen geloven echter dat het verband houdt met het Hebreeuwse woord 'naphal', wat 'vallen' betekent.

De tweede term, 'zonen van God', is zelfs nog controversiëler. Eén kamp zegt dat het gevallen betekent engelen , of demonen . Een ander schrijft het toe aan rechtschapen mensen die paren met goddeloze vrouwen.

Reuzen in de Bijbel voor en na de zondvloed

Om dit uit te zoeken, is het belangrijk op te merken wanneer en hoe het woord Nephilim werd gebruikt. In Genesis 6:4 komt de vermelding ervoor De vloed . Een andere vermelding van Nephilim komt voor in Nummers 13:32-33, na de zondvloed:

“Het land dat we hebben verkend, verslindt degenen die erin leven. Alle mensen die we daar zagen zijn van grote omvang. We zagen daar de Nephilim (de afstammelingen van Anak komen van de Nephilim). We leken sprinkhanen in onze eigen ogen, en we zagen er hetzelfde uit voor hen. (NIV)

Mozes stuurde 12 spionnen in Kanaän om het land te verkennen alvorens binnen te vallen. Alleen Jozua En Kaleb geloofde dat Israël het land kon veroveren. De andere tien spionnen vertrouwden niet op God om de Israëlieten de overwinning te bezorgen.

Deze mannen die de spionnen zagen, hadden reuzen kunnen zijn, maar ze konden niet deels menselijke en deels demonische wezens zijn geweest. Die zouden allemaal zijn omgekomen in de zondvloed. Bovendien gaven de laffe spionnen een vertekend rapport. Misschien hebben ze het woord Nephilim gewoon gebruikt om angst op te wekken.

Er waren zeker reuzen in Kanaän na de zondvloed. De afstammelingen van Anak (Anakim, Anakieten) werden door Jozua uit Kanaän verdreven, maar sommigen ontsnapten naar Gaza, Asdod en Gath. Eeuwen later kwam er een reus uit Gath tevoorschijn om het Israëlitische leger te plagen. Zijn naam was Goliath , een negen meter lange Filistijn die werd gedood door David met een steen uit zijn slinger. Nergens in dat verslag wordt gesuggereerd dat Goliath halfgoddelijk was.

De oudtestamentische figuur van Nimrod, die probeerde de Toren van Babel te bouwen, wordt afgebeeld als een reus wiens spraak onverstaanbaar is. 'O Zinloze Geest! Laat uw hoorn voor u interpreteren', kunstenaar Gustave Doré (circa 1890). De prentenverzamelaar / Getty Images

Zonen van God

De mysterieuze term 'zonen van God' in Genesis 6:4 wordt door sommige geleerden geïnterpreteerd als gevallen engelen of demonen; er is echter geen concreet bewijs in de tekst om die mening te ondersteunen.

Verder lijkt het vergezocht dat God engelen zou hebben geschapen om hen in staat te stellen met mensen te paren, waardoor een hybride soort zou ontstaan. Jezus Christus maakte deze onthullende opmerking over engelen:

'Want in de opstanding huwen zij niet, noch worden zij ten huwelijk gegeven, maar zijn als de engelen van God in de hemel.' ( Mattheüs 22:30, NBV)

De verklaring van Christus impliceert dat engelen (inclusief gevallen engelen) zich helemaal niet voortplanten.

Een meer waarschijnlijke theorie voor de 'zonen van God' maakt dat ze afstammelingen zijn van Adam 's derde zoon, Seth. De 'dochters van mensen' waren vermoedelijk uit de goddeloze lijn van Kaïn , Adams eerste zoon die zijn jongere broer vermoordde Abel .

Nog een andere theorie verbindt koningen en royalty's in de oude wereld met het goddelijke. Volgens dat idee namen heersers ('zonen van God') elke mooie vrouw die ze wilden als hun vrouw, om hun lijn voort te zetten.

Eng maar niet bovennatuurlijk

Lange mannen waren in de oudheid uiterst zeldzaam. Bij het beschrijven Saulus , de eerste koning van Israël, de de profeet Samuël was onder de indruk dat Saul 'een kop groter was dan alle anderen'. ( 1 Samuël 9:2, NBV)

Het woord 'reus' wordt niet in de Bijbel gebruikt, maar de Rephaïm of Rephaites in Ashteroth Karnaim en de Emites in Shaveh Kiriathaim hadden allemaal de reputatie uitzonderlijk lang te zijn. Verschillende heidense mythen gingen over goden die paren met mensen. Bijgeloof zorgde ervoor dat soldaten aannamen dat reuzen zoals Goliath goddelijke macht hadden.

De moderne geneeskunde heeft bewezen dat gigantisme of acromegalie, een aandoening die tot overmatige groei leidt, geen bovennatuurlijke oorzaken heeft, maar het gevolg is van afwijkingen in de hypofyse, die de productie van groeihormoon reguleert.

Recente doorbraken laten zien dat de aandoening ook kan worden veroorzaakt door een genetische onregelmatigheid, die ervoor kan zorgen dat hele stammen of groepen mensen in bijbelse tijden buitengewone hoogten bereikten.

Een zeer fantasierijke, buitenbijbelse kijk theoretiseert dat de Nephilim buitenaardse wezens waren van een andere planeet. Maar geen serieuze Bijbelstudent zou deze bovennatuurlijke theorie geloven.

Met geleerden die sterk uiteenlopen over de exacte aard van de Nephilim, is het gelukkig niet cruciaal om een ​​definitief standpunt in te nemen. De Bijbel geeft ons niet genoeg informatie om een ​​open en gesloten zaak te maken, behalve om te concluderen dat de identiteit van de Nephilim onbekend blijft.