Wanneer werd de Bijbel samengesteld?

De Bijbel is een van de meest invloedrijke en meest gelezen boeken ter wereld. Maar wanneer is het in elkaar gezet? Het antwoord is ingewikkeld, aangezien de Bijbel gedurende een periode van eeuwen door veel verschillende auteurs is geschreven.

Oude Testament

De Oude Testament werd geschreven over een periode van ongeveer 1000 jaar, vanaf de tijd van Mozes in de 14e eeuw voor Christus tot de tijd van de profeten in de 5e eeuw voor Christus. Gedurende deze tijd werden de boeken van de Bijbel in het Hebreeuws en Aramees geschreven.

Nieuwe Testament

De Nieuwe Testament werd in het Grieks geschreven en was voltooid tegen het einde van de 1e eeuw na Christus. Het bevat de vier evangeliën, de Handelingen van de Apostelen en de Brieven.

Heiligverklaring

Het proces van heiligverklaring begon in de 2e eeuw na Christus en ging door tot de 4e eeuw. Gedurende deze tijd werden de boeken van de Bijbel geëvalueerd om te bepalen welke door God waren geïnspireerd. De boeken die als onderdeel van de canon werden geaccepteerd, werden vervolgens samengevoegd tot de Bijbel.

Conclusie

De Bijbel is samengesteld over een periode van eeuwen, van de tijd van Mozes in de 14e eeuw voor Christus tot de 4e eeuw na Christus. Gedurende deze tijd werden de boeken van de Bijbel in het Hebreeuws, Aramees en Grieks geschreven en geëvalueerd om te bepalen welke door God waren geïnspireerd. De boeken die als onderdeel van de canon werden geaccepteerd, werden vervolgens samengevoegd tot de Bijbel.

Bepalen wanneer de Bijbel is geschreven, vormt een uitdaging omdat het geen enkel boek is. Het is een verzameling van 66 boeken geschreven door meer dan 40 auteurs gedurende meer dan 2000 jaar.

Er zijn dus twee manieren om de vraag 'Wanneer is de Bijbel geschreven?' te beantwoorden. De eerste is om de originele data te identificeren voor elk van de 66 boeken van de Bijbel. De tweede, de focus hier is om te beschrijven hoe en wanneer alle 66 boeken in één boek werden verzameld.

Het korte antwoord

We kunnen met enige zekerheid zeggen dat de eerste wijdverbreide editie van de Bijbel werd samengesteld door St. Hieronymus rond het jaar 400. Dit manuscript bevatte alle 39 boeken van het Oude Testament en de 27 boeken van het Nieuwe Testament in dezelfde taal: Latijn. Deze editie van de Bijbel wordt gewoonlijk de Vulgaat genoemd.

Hiëronymus was niet de eerste die alle 66 boeken selecteerde die we tegenwoordig kennen als de Bijbel. Hij was de eerste die alles vertaalde en samenvoegde in één boek.

In het begin

De eerste stap bij het samenstellen van de Bijbel omvat de 39 boeken van het Oude Testament, ook wel de Hebreeuwse Bijbel . Beginnend met Mozes, die de eerste vijf boeken van de Bijbel schreef, werden deze boeken door de eeuwen heen geschreven door profeten en leiders. Tegen de tijd van Jezus en zijn discipelen bestond de Hebreeuwse Bijbel al uit 39 boeken. Dit was wat Jezus bedoelde toen hij verwees naar 'de Schriften'.

Nadat de vroege kerk was gesticht, begonnen mensen zoals Matteüs historische verslagen te schrijven over het leven en de bediening van Jezus, die bekend werden als de evangeliën. Kerkleiders zoals Paul en Peter wilden richting geven aan de kerken die ze stichtten, dus schreven ze brieven die verspreid werden onder gemeenten in verschillende regio's. We noemen dit de brieven.

Een eeuw na de lancering van de kerk legden honderden brieven en boeken uit wie Jezus was en wat hij deed en hoe hij als zijn volgeling moest leven. Het werd duidelijk dat sommige van deze geschriften niet authentiek waren. Kerkleden begonnen te vragen welke boeken moesten worden gevolgd en welke genegeerd.

Het proces afronden

Uiteindelijk kwamen christelijke kerkleiders wereldwijd bijeen om belangrijke vragen te beantwoorden, waaronder welke boeken als 'de Schrift' moesten worden beschouwd. Deze bijeenkomsten omvatten het Concilie van Nicea in 325 n.Chr. en het Eerste Concilie van Constantinopel in 381 n.Chr., Waar werd besloten dat een boek in de Bijbel moest worden opgenomen als het:

• Geschreven door een van Jezus' discipelen, iemand die getuige was van Jezus' bediening, zoals Petrus, of iemand die getuigen interviewde, zoals Lukas.
• Geschreven in de eerste eeuw na Christus, wat betekent dat boeken die lang na de gebeurtenissen in het leven van Jezus en de eerste decennia van de kerk zijn geschreven, niet zijn opgenomen.
• Consistent met andere gedeelten van de Bijbel waarvan bekend is dat ze geldig zijn, wat betekent dat het boek geen vertrouwd element van de Schrift kan tegenspreken.

Na een paar decennia van debat hebben deze raden grotendeels beslist welke boeken in de Bijbel moesten worden opgenomen. Een paar jaar later werden ze allemaal door Jerome in één deel gepubliceerd.

Tegen de tijd dat de eerste eeuw na Christus eindigde, was het grootste deel van de kerk het erover eens welke boeken als Schrift moesten worden beschouwd. De vroegste kerkleden lieten zich leiden door de geschriften van Petrus, Paulus, Mattheüs, Johannes en anderen. De latere concilies en debatten waren grotendeels nuttig om inferieure boeken die aanspraak maakten op dezelfde autoriteit, uit de weg te ruimen.