Mary Dyer, Quaker-martelaar in koloniaal Massachusetts

Mary Dyer was een Quaker-martelaar die een blijvende invloed had op de geschiedenis van koloniaal Massachusetts. Geboren in Engeland in 1611, emigreerden zij en haar familie in 1635 naar de Massachusetts Bay Colony. Ze was een vroege pleitbezorger voor religieuze vrijheid en haar toewijding aan haar geloof leidde tot haar executie in 1660.

Dyer was een prominente figuur in de Quaker-beweging, die werd gezien als een bedreiging voor de door puriteinen gedomineerde regering van Massachusetts. Ze werd meerdere keren gearresteerd vanwege haar religieuze overtuigingen en werd uiteindelijk ter dood veroordeeld in 1660. Ondanks dat ze uitstel kreeg aangeboden, weigerde ze haar geloof te herroepen en werd ze op 1 juni 1660 opgehangen.

De dood van Dyer veroorzaakte verontwaardiging onder Quakers en andere religieuze minderheden, en haar nalatenschap als martelaar werd gecementeerd. Haar verhaal is verteld in boeken, toneelstukken en films, en ze wordt herinnerd als een symbool van religieuze vrijheid en moed ondanks vervolging.

Tegenwoordig wordt Mary Dyer herinnerd als een Quaker martelaar die opkwam voor haar overtuigingen ondanks overweldigende overmacht. Haar verhaal is een inspirerende herinnering aan de kracht van het geloof en het belang van godsdienstvrijheid.

Mary Dyer was een Quaker-martelaar in het koloniale Massachusetts. Haar executie en de initiatieven voor religieuze vrijheid die ter nagedachtenis daaraan zijn genomen, maken haar tot een sleutelfiguur in de Amerikaanse geschiedenis van religieuze vrijheid. Ze werd opgehangen op 1 juni 1660.

Mary Dyer-biografie

Mary Dyer werd rond 1611 in Engeland geboren, waar ze trouwde met William Dyer. Ze emigreerden rond 1635 naar de kolonie Massachusetts, het jaar waarin ze lid werden van een kerk in Boston.

Mary Dyer koos de kant van Anne Hutchinson en haar mentor en zwager, dominee John Wheelwright, in de Antinomiaanse controverse, die zowel de leer van redding door werken als het gezag van de kerkleiding aanvechtte. Mary Dyer verloor haar franchise in 1637 vanwege haar steun aan hun ideeën. Toen Anne Hutchinson uit de kerk werd gezet, trok Mary Dyer zich terug uit de gemeente.

Mary Dyer was bevallen van een doodgeboren kind in de herfst voordat ze de kerk verliet, en buren speculeerden dat het kind misvormd was als goddelijke straf voor haar ongehoorzaamheid.

In 1638 verhuisden William en Mary Dyer naar Rhode Island, en William hielp bij de oprichting van Portsmouth. Het gezin bloeide.

In 1650 vergezelde Mary Roger Williams en John Clarke naar Engeland, en William voegde zich bij haar in 1650. Ze bleef in Engeland tot 1657 nadat William in 1651 terugkeerde. Quaker , beïnvloed door George Fox.

Toen Mary Dyer in 1657 terugkeerde naar de kolonie, kwam ze door Boston, waar de Quakers vogelvrij waren. Ze werd gearresteerd en gevangen gezet, en het pleidooi van haar man leidde tot haar vrijlating. Hij had zich nog niet bekeerd, dus werd hij niet gearresteerd. Daarna ging ze naar New Haven, waar ze werd geschorst omdat ze predikte over Quaker-ideeën.

In 1659 werden twee Engelse Quakers gevangen gezet vanwege hun geloof in Boston, en Mary Dyer ging hen bezoeken en getuigen. Ze werd gevangen gezet en vervolgens verbannen op 12 september. Ze keerde terug met andere Quakers om de wet te trotseren, en werd gearresteerd en veroordeeld. Twee van haar kameraden, William Robinson en Marmaduke Stevenson, werden opgehangen, maar ze kreeg op het laatste moment uitstel toen haar zoon William om haar vroeg. Opnieuw werd ze verbannen naar Rhode Island. Ze keerde terug naar Rhode Island en reisde toen naar Long Island.

Op 21 mei 1660 keerde Mary Dyer terug naar Massachusetts om opnieuw de anti-Quaker-wet te trotseren en te protesteren tegen de theocratie die Quakers van dat gebied zou kunnen beperken. Ze werd opnieuw veroordeeld. Dit keer werd haar straf de dag na haar veroordeling uitgevoerd. Ze kreeg haar vrijheid aangeboden als ze zou vertrekken en uit Massachusetts zou blijven, en ze weigerde.

Op 1 juni 1660 werd Mary Dyer opgehangen omdat ze weigerde te voldoen aan de anti-Quaker-wetten in Massachusetts.

Mary en William Dyer hadden zeven kinderen.

Haar dood wordt gecrediteerd voor het inspireren van Rhode Island's Handvest van 1663 dat religieuze vrijheid verleent, dat op zijn beurt wordt gecrediteerd voor het inspireren van een deel van het eerste amendement in de Bill of Rights die in 1791 aan de grondwet is toegevoegd.

Dyer wordt nu geëerd met een standbeeld in The State House in Boston.

Bibliografie

• De antinomiaanse controverse, 1636 - 1638: een documentaire geschiedenis. David D. Hall, redacteur.
• Lies, H. Larry.First Among Friends: George Fox en de creatie van het quakerisme Mary Dyer: Biography of a Rebel Quaker.
• Larson, Rebecca.Daughters of Light: Quaker Women Preacher en profeteren in de koloniën en in het buitenland, 1700-1775
• Plimpton, Ruth T.Mary Dyer: biografie van een rebellenquaker