Homerus en het evangelie van Marcus

Homerus en het evangelie van Marcus is een must-read voor iedereen die geïnteresseerd is in de Bijbel en zijn leringen. Dit boek is geschreven door de bekende bijbelgeleerde Homer Hailey en biedt een diepgaande blik op het evangelie van Marcus en de implicaties ervan voor het hedendaagse christendom.

Het boek begint met het verkennen van de historische context van het evangelie volgens Marcus, waardoor lezers inzicht krijgen in de tijdsperiode waarin het is geschreven. Hailey duikt vervolgens in de tekst zelf, splitst deze op in de verschillende componenten en analyseert ze elk in detail. Hij onderzoekt de structuur, thema's en symboliek van het evangelie volgens Marcus, evenals de relatie met andere boeken in de Bijbel.

Hailey geeft lezers ook een inzichtelijke kijk in het leven en de bediening van Jezus Christus. Hij onderzoekt de leringen, wonderen en gelijkenissen van Jezus en hoe deze verband houden met het evangelie volgens Marcus. Hij geeft ook een overzicht van de verschillende interpretaties van het Marcusevangelie door de geschiedenis heen.

Over het algemeen is Homerus en het evangelie van Marcus een uitstekende bron voor iedereen die een beter begrip wil krijgen van het evangelie van Marcus en de implicaties ervan voor het hedendaagse christendom. Hailey's schrijven is duidelijk en beknopt, en zijn analyse van de tekst is grondig en inzichtelijk. Bijbel , Evangelie van Marcus , Jezus Christus , En Homerus Hailey zijn slechts enkele van de trefwoorden die in het hele boek worden gebruikt. Een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in de Bijbel en zijn leringen.

De meeste geleerden behandelen de evangeliën als hun eigen onafhankelijke literaire genre dat uiteindelijk voortkomt uit het werk van de auteur van Marc - een combinatie van onder andere biografie, aretologie en hagiografie. Sommigen beweren echter dat er veel meer aan de hand is dan aanvankelijk wordt begrepen, en een recente onderzoekslijn heeft ertoe geleid dat veel in Markus is terug te voeren op de invloed van de Griekse heldendichten van Homerus.

De mening van Dennis MacDonald

Dennis MacDonald is de belangrijkste voorstander van deze opvatting, en zijn argument was dat het evangelie van Marcus werd geschreven als een bewuste en weloverwogen imitatie van de verhalen in de Homerische heldendichten. Het doel was om lezers een vertrouwde context te geven om de superioriteit van Christus en het christendom boven heidense goden en overtuigingen te ontdekken.

MacDonald beschrijft wat geleerden uit de oudheid al weten: iedereen die in de oudheid Grieks leerde schrijven, leerde van Homerus. Het leerproces wasmimesisof imitatie, en deze praktijk ging door tot in het volwassen leven. Studenten leerden Homerus te imiteren door passages van Homerus in proza ​​te herschrijven of door een ander vocabulaire te gebruiken.

De meest verfijnde vorm van literaire mimesis was rivaliteit ofrivaliteit, waarin literaire werken op subtiele wijze werden geëxploiteerd door auteurs die 'beter wilden spreken' dan de bronnen die ze imiteerden. Omdat de auteur van Markus aantoonbaar Grieks kon lezen, kunnen we erop vertrouwen dat deze auteur dit proces net als iedereen heeft doorgemaakt.

Belangrijk voor het betoog van MacDonald is het proces van herwaardering. Een tekst wordt transvaluatief 'wanneer hij niet alleen waarden verwoordt die verschillen van die van de beoogde [tekst], maar ook zijn waarden vervangt door die in zijn antecedent'. Zo betoogt hij dat het evangelie van Marcus, dat Homerische heldendichten nastreeft, kan worden opgevat als 'transvaluatief' van de Ilias en Odyssee. Mark'srivaliteitkomt voort uit een verlangen om een ​​'nieuw en verbeterd' rolmodel te bieden dat superieur is aan de heidense goden en helden.

Parallellen tussen Mark en Homer

Mark noemt Odysseus of Homerus nooit openlijk, maar MacDonald stelt dat Marks verhalen over Jezus expliciete imitaties zijn van Homerische verhalen over personages als Odysseus, Circe, Polyphemus, Aeolus, Achilles en Agamemnon en zijn vrouw, Clytemnestra.

De sterkste parallellen zijn echter die tussen Odysseus en Jezus: Homerische verhalen over Odysseus benadrukken zijn lijdende leven, net zoals Jezus in Marcus zei dat ook hij enorm zou lijden. Odysseus is een timmerman zoals Jezus, en hij wil naar zijn huis terugkeren, net zoals Jezus welkom wil zijn in zijn geboorteland en later in Gods huis inJeruzalem.

Odysseus wordt geplaagd door ontrouwe en domme metgezellen die tragische tekortkomingen vertonen. Ze openen domweg een magische windzak terwijl Odysseus slaapt en laten vreselijke stormen los die hun terugkeer naar huis verhinderen. Deze matrozen zijn vergelijkbaar met de discipelen, die Jezus niet geloven, dwaze vragen stellen en algemene onwetendheid tonen over alles.

Uiteindelijk kan Odysseus naar huis terugkeren, maar hij moet dat alleen doen en alleen in vermomming, alsof hij het voorwerp is van een 'messiaans geheim'. Hij vindt zijn huis overgenomen door hebzuchtige vrijers voor zijn vrouw. Odysseus blijft vermomd, maar eenmaal volledig onthuld, vecht hij, herstelt hij zijn huis en leidt hij een lang en voorspoedig leven.

Dit alles lijkt opmerkelijk veel op de beproevingen en beproevingen die Jezus moet doorstaan. Jezus was echter superieur aan Odysseus omdat hij door zijn rivalen werd gedood, maar uit de dood opstond, zijn plaats aan Gods zijde innam en uiteindelijk over iedereen zal oordelen.

De stelling van MacDonald kan ook worden gebruikt om bepaalde problemen op te lossen:

• “... Marks' afhankelijkheid van de Odyssee suggereert elegante oplossingen voor enkele van de meest raadselachtige en omstreden aspecten van het evangelie: de afbeelding van de discipelen als onbeholpen, hebzuchtig, laf en leergierig; zijn belangen in de zee, maaltijden en geheimhouding; en zelfs de mysterieuze verwijzing naar de naamloze jongeman die naakt vluchtte bij de arrestatie van Jezus.”

De details van MacDonalds betoog zijn veel te ingewikkeld om hier verder samen te vatten, maar ze zijn niet zo moeilijk te begrijpen als je ze leest. Er is enige twijfel of zijn stelling sterker is dan nodig is - het is één ding om te beweren dat Homerus een belangrijke, of zelfs primaire, invloed had op het schrijven van Mark. Het is iets heel anders om te beweren dat Mark van begin tot eind ontworpen was om Homerus na te bootsen.