Egyptische scheppingsmythen

Egyptische scheppingsmythen behoren tot de oudste en meest fascinerende verhalen ter wereld. Deze verhalen vertellen over de goden en godinnen die de wereld hebben geschapen, en de gebeurtenissen die hebben geleid tot de schepping van de mensheid. Egyptische scheppingsmythen vormen een belangrijk onderdeel van de oude Egyptische cultuur en geven inzicht in de overtuigingen en waarden van de oude Egyptenaren.

De goden en godinnen van Egyptische scheppingsmythen

De goden en godinnen van de Egyptische scheppingsmythen zijn enkele van de belangrijkste figuren in het oude Egyptische pantheon. De belangrijkste van deze goden is Ra, de zonnegod; Osiris, de god van de onderwereld; Isis, de godin van de magie; en Horus, de god van de hemel. Andere goden en godinnen zijn Thoth, de god van de wijsheid; Hathor, de godin van liefde en schoonheid; en Anubis, de god van de dood en het hiernamaals.

Het scheppingsverhaal

Het scheppingsverhaal in de Egyptische mythologie is complex en gevarieerd. In sommige versies wordt de wereld gecreëerd door Ra, de zonnegod, die de wereld uit chaos schept. In andere versies wordt de wereld gecreëerd door de samenwerking van de goden en godinnen. In alle versies creëren de goden en godinnen de wereld en de wezens die erin leven, inclusief de mensheid.

De betekenis van Egyptische scheppingsmythen

Egyptische scheppingsmythen zijn een belangrijk onderdeel van de oude Egyptische cultuur. Ze geven inzicht in de overtuigingen en waarden van de oude Egyptenaren en dienen als bron van inspiratie en begeleiding. De scheppingsverhalen zijn ook een herinnering aan de macht van de goden en godinnen, en het belang om ze te respecteren en te eren.

Egyptische kosmogonieën gingen meer over het verklaren van de orde van de wereld (gepersonifieerd als Ma'at), vooral over het opkomen van de zon en het overstromen van de Nijl, dan over de schepping van de mensheid. De wereld zou zijn geordende voortgang voortzetten, ongeacht of wij gewone stervelingen leefden of stierven, hoewel de koningen en koninginnen, als incarnaties van de goden, telden, en religieuze rituelen symbolisch hielpen om de orde te handhaven.

Gedurende de millennia waarin het oude Egypte een Mediterrane macht was om rekening mee te houden, kwamen verschillende dynastieën aan de macht, sommige Afrikaans, sommige Aziatisch en later de Grieken en Romeinen. Een resultaat van de lange, heterogene geschiedenis van de Egyptische macht is de grote verscheidenheid in de mythen van het oude Egypte. Tobin ['Mytho-theologie in het oude Egypte', door Vincent Arieh Tobin.Tijdschrift van het American Research Center in Egypte(1988)] zegt dat de verschillende en ogenschijnlijk tegenstrijdige scheppingsmythen slechts verschillende reeksen symbolen waren die werden gebruikt om 'dezelfde werkelijkheid onder woorden te brengen', in plaats van feitelijke beschrijvingen van hoe het universum ontstond. Twee van onderstaande versies hebben een zonnegod als schepper. Een versie die hieronder niet wordt vermeld, bij Elephantine, heeft een pottenbakker als de scheppende god.

Er waren 3 belangrijke Egyptische scheppingsmythen, genoemd naar de betrokken goden en locaties, die de politieke aanspraken van deze steden hielpen rechtvaardigen:

1. Hermopolis - De Hermopolitische Ogdoad,
2. Heliopolis - De Heliopolitan Ennead, en
3. Memphis - De theologie van Memphis.

Hier vind je informatie over de 3 belangrijkste Egyptische scheppingsmythen en de belangrijkste goden. Ga naar de gehyperlinkte artikelen voor meer informatie en de referenties.

01 van 06

Ogdoade van Hermopolis

Het oude Egypte, uit The Atlas of Ancient and Classical Geography door Samuel Butler, Ernest Rhys, redacteur (Suffolk, 1907, herdrukt 1908). Publiek domein. Met dank aan Kaarten van Klein-Azië, de Kaukasus en aangrenzende landen

De 8 goden van de Hermopolitan Ogdoad waren gepaarde paren uit een oerchaos. Samen produceerden ze de wereld, maar wat ze precies produceerden, varieerde met het vertellen, meer nog dan met de variatie in de krachten van de 8 chaotische goden. Ze kunnen een massa of een ei of de zon hebben voortgebracht. Hoewel de Ogdoad misschien niet de oudste Egyptische kosmologie is, wordt aangenomen dat de goden en godinnen ervan goden en godinnen van de Ennead van Heliopolis hebben voortgebracht.

Hermopolis

Hermopolis (Megale) is een Griekse naam voor deze belangrijke stad in Opper-Egypte. Hermopolis was de plek waar de chaosgoden leven of de zon of wat dan ook voortbrachten, en werd later een belangrijke stad voor de internationale set, met lagen tempels van verschillende religies en culturele artefacten van de Grieken en Romeinen.

02 van 06

Thot

Thot. CC Flickr-gebruiker gzajatz

Thoth (of Amun) wordt gecrediteerd voor het aanwakkeren van de oude chaosgoden om de oermassa te creëren. Thoth wordt beschreven als een maangod, een kosmogene god, een god van donder en regen, een god van gerechtigheid en de beschermheer van schriftgeleerden. Thoth is ook de Egyptische boodschappergod.

03 van 06

De Enneade van Heliopolis

LassiHU ' />

Detail van piramidetekst uit het graf van Teti I, Saqqara (6e dynastie, eerste tussenperiode Egypte). LassiHU

De Ennead van Heliopolis werd tijdens de Oude Koninkrijksperiode van het oude Egypte gevormd door priesters in On, de stad die heilig was voor de zonnegod; vandaar de bekendere Griekse naam Heliopolis. De creatieve kracht en zonnegod Atum-Re genereerde (door spugen of masturbatie) Shu en Tefnut, een mannelijk en vrouwelijk paar zodat normale generatie kon plaatsvinden. Symbolisch wordt de schepping elke dag herhaald als de zon (god) opkomt.

Piramide tekst

De piramideteksten verwijzen naar de ordening van de goden en de wereld die de kosmogonie van Heliopolis informeert.

04 van 06

Atum-Re

Ra. CC Flickr-gebruiker Ralph Buckley

Atum-Re is de scheppende god van de Heliopolitische kosmogonie. Hij was een bijzondere favoriet van de vader van Achnaton. Zijn naam combineert twee goden, Atum, de god die uit de oerwateren tevoorschijn kwam om de andere goden te creëren, en Re, de fundamentele Egyptische zonnegod.

05 van 06

De Memphistische theologie

Shabako-steen CC Flickr-gebruiker kvan

De Memphite-theologie is gegraveerd op een steen die dateert uit 700 v.Chr., Maar over de datum waarop de theologie is ontstaan, wordt gedebatteerd. De theologie dient om Memphis als hoofdstad van Egypte te rechtvaardigen. Het maakt Ptah de scheppende god.

De Shabako-steen

De Shabako-steen, gehuisvest in het British Museum, dankzij een geschenk van een van de voorouders van prinses Diana, bevat het verhaal van Ptah's schepping van de goden en de kosmos.

06 van 06

Pta

Hiëroglief van Ptah. CC Flickr-gebruiker piramideteksten

Ptah is de scheppende god van de Memphitische theologie. Herodotus dacht dat hij de Egyptische versie van Hephaestus was. Ptah wordt normaal gesproken afgebeeld met een schedeldak. Hij schiep door middel van het woord.