Verschillende vormen en soorten kruisigingen
Kruisiging is een van de meest wrede vormen van executie in de geschiedenis. Het werd door de oude Romeinen gebruikt om criminelen en staatsvijanden te straffen. Het proces van kruisiging omvatte het vastspijkeren of vastbinden van een persoon aan een kruis of een paal, en hen vervolgens een langzame en pijnlijke dood te laten sterven.
Soorten kruisiging
Er zijn verschillende soorten kruisiging die door de geschiedenis heen werden gebruikt. Deze omvatten:
- Kruis kruisiging – Dit was de meest voorkomende vorm van kruisiging, waarbij het slachtoffer werd vastgenageld of vastgebonden aan een kruis of een paal.
- Staak kruisiging – Dit was een minder gebruikelijke vorm van kruisiging, waarbij het slachtoffer aan een paal of paal werd vastgebonden.
- Boom kruisiging – Dit was een vorm van kruisiging waarbij het slachtoffer werd vastgebonden aan een boom of een paal.
- Opgeschorte kruisiging – Dit was een vorm van kruisiging waarbij het slachtoffer werd opgehangen aan een boom of paal.
Kruisiging in de geschiedenis
Kruisiging werd door de oude Romeinen gebruikt om criminelen en staatsvijanden te straffen. Het werd ook gebruikt door andere oude culturen, zoals de Grieken, Perzen en Egyptenaren. Kruisiging werd ook gebruikt tijdens de Middeleeuwen en de Renaissance, en wordt nog steeds in sommige delen van de wereld gebruikt.
Kruisiging is een wrede en onmenselijke vorm van executie en wordt beschouwd als een schending van de mensenrechten. Het wordt in de meeste delen van de wereld niet meer gebruikt, maar in sommige landen wordt het nog steeds gebruikt als een vorm van straf.
Kruisiging was een oude executiemethode waarbij de handen en voeten van het slachtoffer werden vastgebonden en genageld aan een kruis . Er was een sterk sociaal stigma aan verbonden kruisiging , een straf voorbehouden aan verraders, gevangen legers, slaven en de ergste criminelen. Gedetailleerde beschrijvingen van kruisigingen zijn schaars, misschien omdat seculiere historici het niet konden verdragen de gruwelijke gebeurtenissen van deze afschuwelijke praktijk te beschrijven. Archeologische vondsten uit het Palestina van de eerste eeuw hebben echter veel licht geworpen op deze vroege vorm van de doodstraf.
Vier basisstructuren of soorten kruisen werden gebruikt voor kruisigingen:
Crux Simplex
Stel je Golf/Getty Images voor
Crux Simplex was een enkele rechtopstaande paal of paal waarop het slachtoffer was vastgebonden of gespietst. Het was het eenvoudigste, meest primitieve kruis dat werd gebruikt voor de doodstraf van criminelen. De handen en voeten van het slachtoffer waren vastgebonden genageld aan de paal met slechts één spijker door beide polsen en één spijker door beide enkels, met een houten plank als voetsteun aan de paal bevestigd. Meestal zouden op een gegeven moment de benen van het slachtoffer worden gebroken, waardoor de dood door verstikking bespoedigd zou worden.
Kruis in opdracht
Crux Commissa was een hoofdletter T-vormig bouwwerk, ook wel bekend als het Sint-Antoniuskruis of het Tau-kruis, genoemd naar de Griekse letter ('Tau') waarop het lijkt. De horizontale balk van de Crux Commissa of 'verbonden kruis' werd verbonden aan de bovenkant van de verticale paal. Dit kruis leek qua vorm en functie sterk op de Crux Immissa.
Crux Decussata
Crux Decussata was een X-vormig kruis , ook wel St. Andreaskruis genoemd. De Crux Decussata is vernoemd naar het Romeinse 'decussis' of het Romeinse cijfer tien. Er wordt aangenomen dat de Apostel Andreas werd op eigen verzoek gekruisigd aan een X-vormig kruis. Zoals de overlevering vertelt, voelde hij zich onwaardig om te sterven aan hetzelfde type kruis waarop zijn Heer, Jezus Christus , is dood gegaan.
Het kruis werd gegooid
Crux Immissa was de bekende kleine letter, T-vormige structuur waarop de Heer, Jezus Christus werd gekruisigd volgens de Schrift en traditie. Immissa betekent 'ingevoegd'. Dit kruis had een verticale paal met een horizontale dwarsbalk (een zogenaamdegalg) ingevoegd over het bovenste gedeelte. De Crux Immissa, ook wel het Latijnse kruis genoemd, is tegenwoordig het meest algemeen erkende symbool van het christendom.
Ondersteboven kruisigingen
Soms werden slachtoffers ondersteboven gekruisigd. Historici melden dat op zijn eigen verzoek de Apostel Petrus werd gekruisigd met zijn hoofd naar de grond omdat hij zich niet waardig voelde om op dezelfde manier te sterven als zijn Heer, Jezus Christus.
