Wat waren de brandende tijden?

The Burning Times, ook wel bekend als de Heksenjachten, was een periode in de late Middeleeuwen en vroegmoderne tijd waarin honderdduizenden mensen, voornamelijk vrouwen, werden vervolgd en geëxecuteerd wegens vermeende hekserij. The Burning Times was een zwarte bladzijde in de Europese geschiedenis en de erfenis van deze periode van vervolging treft ons nog steeds.

De oorzaken van de brandende tijden

The Burning Times werd veroorzaakt door een combinatie van factoren, waaronder religieuze en politieke spanningen, bijgeloof en angst voor het onbekende. De kerk was in deze periode een machtige kracht in Europa en haar leringen over hekserij en de duivel werden serieus genomen. Dit leidde tot een klimaat van angst en achterdocht, en mensen beschuldigden hun buren er snel van heksen te zijn.

De impact van de brandende tijden

The Burning Times had een verwoestende impact op de samenleving. Duizenden onschuldige mensen werden vervolgd en geëxecuteerd, en nog veel meer werden gedwongen hun huizen te ontvluchten. De erfenis van de Burning Times is vandaag de dag nog steeds voelbaar, aangezien veel mensen degenen die alternatieve vormen van spiritualiteit beoefenen nog steeds vrezen en wantrouwen.

Conclusie

The Burning Times was een donkere periode in de Europese geschiedenis en hun nalatenschap raakt ons nog steeds. Het is belangrijk om de slachtoffers van deze periode van vervolging te herdenken en ervoor te zorgen dat dergelijke wreedheden nooit meer voorkomen.

We hebben allemaal de bumperstickers en de t-shirts gezien:Nooit meer de brandende tijden!Het is een strijdkreet voor veel wedergeboren heidenen en Wiccans, en geeft aan dat we moeten terugvorderen wat van ons is - onze rechten om te aanbidden en te vieren zoals we willen. De uitdrukking Burning Times wordt vaak gebruikt in het moderne heidendom en Wicca om het tijdperk van de donkere Middeleeuwen tot rond de negentiende eeuw aan te duiden, toen beschuldigingen van ketterij voldoende waren om een ​​heks op de brandstapel te krijgen. Sommigen hebben beweerd dat maar liefst negen miljoen mensen zijn vermoord in naam van 'heksenjachten'. Er is echter veel discussie binnen de heidense wereld over de juistheid van dat aantal, en sommige geleerden schatten het aanzienlijk lager, mogelijk slechts 200.000. Dat is nog steeds een behoorlijk groot aantal, maar veel minder dan sommige van de andere claims die zijn gemaakt.

De afgelopen dertig jaar hebben geleerden - evenals veel leden van de heidense en Wicca-gemeenschappen - gedebatteerd over de geldigheid van de astronomische aantallen slachtoffers die tijdens de Burning Times werden genoemd. Het probleem met de vroege schattingen van aantallen is dat, net als in oorlog, de overwinnaar de geschiedenis schrijft. Met andere woorden, de enige documentatie die we hebben over de Europese heksenjachten is geschreven door de mensen die diezelfde heksenjachten hebben uitgevoerd!

Het proefschrift van Jenny Gibbons, Recent Developments in the Great European Witch Hunt, gaat diep in op enkele van deze opgeblazen cijfers. In wezen, zegt Gibbons, zagen grotere aantallen heksen er beter uit voor de heksenjagers, die in de eerste plaats degenen waren die de zaken in de gaten hielden.

Naarmate de tijd verstreek, trokken landen als Engeland uiteindelijk hun verbodsbepalingen tegen hekserij , en de Neopagan- en Wicca-bewegingen kwamen later zowel in Groot-Brittannië als in de Verenigde Staten op hun plaats. Terwijl feministische schrijvers zich vastklampten aan de op godinnen gerichte beweging, was er een tendens om de genezer-vroedvrouw-dorpswijsvrouw af te schilderen als een onschuldig slachtoffer van kwaadaardige patriarchale katholieke onderdrukkers.

In het verleden waren Wiccans en Pagans vaak de eersten die erop wezen dat de Europese heksenjachten gericht waren op vrouwen - deze arme plattelandsmeisjes waren tenslotte gewoon het slachtoffer van de vrouwonvriendelijke samenlevingen van hun tijd. Wat echter vaak over het hoofd wordt gezien, is dat hoewel over het algemeen ongeveer 80% van de beschuldigden vrouw was, in sommige gebieden meer mannen dan vrouwen werden vervolgd als heksen. Met name de Scandinavische landen leken een gelijk aantal mannelijke en vrouwelijke verdachten te hebben.

Tijdlijn

Laten we eens kijken naar een korte tijdlijn van de heksengekte in Europa:

• 906 n.Chr DeKanunnik van de bisschopis geschreven door een jonge abt genaamd Regino van Treves. Regino's verhandeling versterkt het bestaande standpunt van de kerk over hekserij, namelijk dat het niet bestaat.
• Rond 975 G.T. De kerk besluit dat de straf voor hekserij – die blijkbaar toch bestaat, ondanks deKanunnik van de bisschop's beweringen van het tegendeel - is vrij mild. Een vrouw die is veroordeeld voor het gebruik van 'hekserij en betovering en ... magische filters' zal worden veroordeeld tot een jaar lang dieet van brood en water.
• 1227 na Christus Paus Gregorius IX kondigt aan dat het tijd is om een ​​Inquisitierechtbank te vormen om ketters, die standrechtelijk worden geëxecuteerd, uit te roeien.
• 1252 na Christus Paus Innocentius III zet de inquisitie voort. Hij ontdekt echter dat er veel meer bekentenissen worden verkregen als marteling is toegestaan.
• 1326 n.Chr De kerk machtigt de inquisitie om verder te gaan dan het onderzoek naar ketterij. Nu worden ze aangemoedigd om mensen die hekserij beoefenen op te sporen. De theorie van demonologie wordt gecreëerd en legt een verband tussen heksen en de christelijke satan.
• 1340 G.T. Europa wordt geteisterd door de Zwarte Pest en een aanzienlijk aantal mensen sterft. Heksen, joden en melaatsen worden beschuldigd van het opzettelijk verspreiden van ziekten.
• 1450 na Christus De katholieke kerk kondigt aan dat heksen baby's opeten en hun ziel aan de duivel verkopen. Heksenjachten beginnen serieus in heel Europa.
• 1487 na Christus Publicatie vanMalleus Maleficarum (De Heksenhamer). Dit boek beschrijft allerlei gemene activiteiten die naar verluidt door heksen worden beoefend, en beschrijft ook enkele creatieve methoden om bekentenissen van de beschuldigde te krijgen.
• 1517 na Christus Maarten Luther leidt de weg naar de protestantse reformatie, die op zijn beurt zorgt voor een afname van het aantal veroordelingen voor hekserij in Engeland – omdat de protestanten marteling niet toestaan.
• 1550 – 1650 G.T. Proeven en executies bereiken hun hoogtepunt. Veel van de mensen die van hekserij worden beschuldigd, zijn feitelijk het doelwit van gevechten tussen katholieken en protestanten, en anderen zijn landeigenaren wiens eigendommen door de kerk in beslag zijn genomen.
• 1716 na Christus De laatste beschuldigde heksen - Mary Hicks en haar dochter Elizabeth - worden geëxecuteerd in Engeland. Andere landen volgen uiteindelijk dit voorbeeld en stoppen met het executeren van mensen voor hekserij.

Het interessante aan deze tijdlijn is dat er, wanneer het in meer detail wordt bekeken, VEEL informatie is om door te nemen. Vroege rechtbanken hielden registers bij - ze moesten tenslotte, als ze wilden documenteren wie ze ondervroegen, wat ze vroegen en de antwoorden die werden gegeven. Ook moesten ze bijhouden welke eigendommen en bezittingen er in beslag werden genomen, opmerkingen van beschuldigers, etc.

Toen de professionele heksenjagers van de Inquisitie opdoken, was het zeker in hun belang om de cijfers een beetje op te vullen. Immers, als je de bevolking bang wilt houden voor heksen, is het veel beangstigender om de heksen in de miljoenen te tellen, in plaats van te wijzen op een of twee niet-bedreigende oude vrouwen in een afgelegen dorp.

Voordat proefenquêtes beschikbaar waren voor geleerden, was de enige manier om te raden hoeveel heksen er tijdens de Burning Times werden gedood, … nou ja, raden. Schattingen waren precies dat: schattingen. Aangezien de meeste beschikbare literatuur is geschreven door de heksenjagers van de inquisitie, leken de aantallen allemaal hoog. Op een gegeven moment zeiden geleerden zelfs dat maar liefst negen miljoen mensen hadden kunnen sterven - wat gewoon een heel grote gok is.

Toen er eindelijk proefinformatie beschikbaar kwam, keken historici eerst naar alle proeven in een gebied. Vervolgens hielden ze rekening met ontbrekende documenten, onnauwkeurigheden en verloren gerechtelijke informatie. Ten slotte onderzochten ze literatuur uit de archieven van de inquisitie om te zien of er destijds in dat specifieke gebied grote heksenjachten plaatsvonden. Waar ze uiteindelijk mee eindigden, was een verzameling getallen die veel lager waren dan oorspronkelijk werd vermoed. Moderne wetenschappers schatten het werkelijke dodental van Burning Times tussen de 40.000 en 200.000 .

Het is ook belangrijk op te merken dat veel van de mensen die in deze periode vanaf het einde van de dertiende eeuw zijn vermoord, toch niet werden beschuldigd van hekserij. De meesten werden beschuldigd van ketterij, wat betekent dat het totale aantal mensen omvatte die wederdopers waren en andere andersdenkenden die weigerden het spirituele gezag van de paus te aanvaarden. Deze mensen waren christenen, hoewel niet van het algemeen aanvaarde soort, en het was onwaarschijnlijk dat ze hekserij beoefenden.

Iedereen die leest, zal uiteindelijk doorhebben dat er VEEL verkeerde informatie bestaat over ons spirituele pad. Een deel ervan wordt gepropageerd door mensen die niets van ons weten, en andere wordt in stand gehouden door degenen die willen dat we in de bezemkast blijven. Dus zoals wij Pagans en Wiccans onze dragenNooit meer de brandende tijdent-shirts, moeten we voorzichtig zijn. Er is al genoeg desinformatie en leugens - het laatste wat we moeten doen, is zelf deze verkeerde informatie promoten.