Wat is Shomer Negiah?

Shomer Negiah is een Joods religieus gebruik waarbij men zich onthoudt van fysiek contact met leden van het andere geslacht, behalve met naaste familieleden. Het is gebaseerd op de overtuiging dat fysiek contact met iemand van het andere geslacht buiten het huwelijk verboden is door de Thora. Deze praktijk wordt door veel orthodoxe joden nageleefd, evenals door enkele conservatieve en hervormde joden.

De oorsprong van Shomer Negiah

De praktijk van Shomer Negiah is gebaseerd op de leer van de Talmoed, een verzameling Joodse wetten en tradities. De Talmoed stelt dat fysiek contact met iemand van het andere geslacht buiten het huwelijk verboden is. Dit verbod staat bekend als 'yichud', wat 'afzondering' betekent.

De voordelen van Shomer Negiah

De praktijk van Shomer Negiah wordt gezien als een manier om zichzelf te beschermen tegen verleiding en om een ​​hoge mate van bescheidenheid te behouden. Het wordt ook gezien als een manier om gezonde relaties tussen mannen en vrouwen te bevorderen, omdat het communicatie en respect voor elkaar aanmoedigt. Bovendien wordt het gezien als een manier om trouw in het huwelijk te bevorderen, omdat het fysiek contact met iemand anders dan de partner ontmoedigt.

Conclusie

Shomer Negiah is een Joods religieus gebruik waarbij men zich onthoudt van fysiek contact met leden van het andere geslacht, behalve met naaste familieleden. Het is gebaseerd op de overtuiging dat fysiek contact met iemand van het andere geslacht buiten het huwelijk verboden is door de Thora. Deze praktijk wordt door veel orthodoxe joden nageleefd, evenals door enkele conservatieve en hervormde joden. Het wordt gezien als een manier om jezelf te beschermen tegen verleiding, om een ​​hoge mate van bescheidenheid te behouden en om gezonde relaties tussen mannen en vrouwen te bevorderen.

Als je ooit hebt geprobeerd een hand te schudden met een Orthodoxe Jood van het andere geslacht, is er misschien tegen je gezegd: 'Ik ben shomer negiah' of mocht de persoon ervan afzien je hand vast te pakken. Als je niet bekend bent met het concept vanSomer Negiah, kan het vreemd, archaïsch of zelfs tegencultureel lijken.

Betekenis

Letterlijk, de termSomer Negiahbetekent 'observant van aanraking'.

In de praktijk verwijst de terminologie naar iemand die zich onthoudt van fysiek contact met personen van het andere geslacht. Deze naleving sluit directe familieleden uit, inclusief iemands echtgenoot, kinderen, ouders, broers en zussen en grootouders.

Er zijn andere uitzonderingen op deze regel, zoals een arts die een patiënt van het andere geslacht behandelt. Middeleeuws rabbijnen toegestaan ​​voor een mannelijke arts om een ​​vrouw te onderzoeken, ondanks de noodzaak om aan te raken, in de veronderstelling dat de arts in beslag wordt genomen door zijn werk (Tosafot Avoda Zerah29a).

Oorsprong

Dit verbod op aanraken komt van twee negatieve geboden in Leviticus:

• 'Niemand van u zal iemand van zijn eigen vlees benaderen om naaktheid te ontdekken: Ik ben de Heer' (18:6).
• 'Kom niet in de buurt van een vrouw tijdens haar periode van onreinheid (niddah) om haar naaktheid te ontdekken' (18:19).

Het tweede couplet, dat seks met een verbiedtniddah(menstruerende vrouw) is niet alleen van toepassing op de vrouw, maar op alle vrouwen, getrouwd of niet, omdat ongehuwde vrouwen geacht worden in een constante staat vanniddahomdat ze niet gaande mikwe(rituele onderdompeling). De rabbijnen breidden dit verbod verder uit dan seks en omvatten elke vorm van aanraking, of het nu gaat om een ​​handdruk of een omhelzing.

Debat

Er zijn verschillende meningen over de naleving vanneezelfs van directe familieleden na de puberteit, en er zijn verschillende niveaus van naleving met betrekking tot stiefkinderen en stiefouders.

De wijzen Rambam en Ramban overwogen hoe serieus het was om een ​​vrouw aan te raken die dat wel isniddahin een bekend debat. Rambam, ook bekend als Maimonides, zei in Sefer Hamitzvot: 'Wie een vrouw aanraakt inniddahmet genegenheid of begeerte, zelfs als de daad achterblijft bij gemeenschap, een negatief Torah-gebod overtreedt' (Lev. 18:6,30).

Ramban, ook wel bekend als Nachmanides, concludeerde daarentegen dat acties als knuffelen en kussen niet in strijd zijn met een negatief gebod van de Thora , maar alleen een rabbijns verbod.

Een 17e-eeuwse rabbijn, de Siftei Kohen, suggereerde dat Rambam in zijn strikte uitspraak eigenlijk verwees naar het knuffelen en kussen in verband met seks. In feite zijn er verschillende plaatsen in de Talmoed waar mannen hun dochters omhelzen en kussen (Babylonische Talmoed, Kiddoesjin81b) en zussen (Babylonische Talmoed, Sjabbat13a).

Hedendaagse praktijk

Cultureel gezien zijn de fysieke interacties tussen mannen en vrouwen de afgelopen 100 jaar drastisch veranderd, wat betekent dat handdrukken en knuffels een veelvoorkomend teken van verwelkoming en collegialiteit zijn en dat het openbaar vervoer nauwe contacten en frequente, onbedoelde aanrakingen noodzakelijk maakt.

De 20e-eeuwse orthodoxe jurist Rabbijn Moshe Feinstein onderzocht deze moderne zorgen door te kijken naar het openbaar vervoer in New York, waar hij en zijn gemeenteleden woonden. Hij concludeerde,

'betreffende de toelaatbaarheid van reizen in drukke bussen en metro's tijdens de spits, wanneer het moeilijk is om geduwd te worden door vrouwen: dergelijk fysiek contact houdt geen verbod in, omdat het geen enkel element van lust of verlangen bevat' (Igrot Moshe, Zelfs Haezer, Vol. II, 14).

Het moderne begrip van dit soort situaties houdt dus in dat als het 'geen wellustige, aanhankelijke daad' is, men niet verantwoordelijk wordt gehouden voor onbedoelde aanraking.

Handen schudden is wat ingewikkelder. De Jeruzalemse Talmoed zegt: 'Zelfs als hij jong is, wordt lust niet opgewekt door een tijdelijke handeling' (Sota3:1), en handen schudden wordt door velen beschouwd als een 'tijdelijke handeling'. Hoewel deSjoelchan Aroechverbiedt interacties zoals knipogen en plezierig staren, aanraken zonder intenties van genegenheid of lust is daar niet een van (zelfs hazer21:1).

Rabbi Feinstein reageerde in 1962 ook op de kwestie van handschudden door te zeggen:

'Voor zover je zelfs vrome individuen handdrukken van vrouwen hebt zien beantwoorden, denken ze misschien dat het geen liefdevolle daad is, maar het is echt moeilijk om hierop te vertrouwen' (Igrot Moshe, Zelfs Haezer, Vol. ik, 56).

Hieruit lijkt het erop dat handenschudden in feiteverbodenvanwege de onzekerheid van de intentie. Rabbijn Getsel Ellensen, die een reeks boeken over vrouwen en de geboden heeft geschreven, zegt dat rabbijn Feinstein het handenschudden niet verbiedt, maar eerder bedenkingen uit over het feit dat handdrukken een formaliteit zijn.

Uiteindelijk staan ​​hedendaagse rabbijnen handdrukken toe om de onwetende partij onnodig te besparen verlegenheid (Leviticus 25:17). De meeste van deze meningen zeggen echter dat als je regelmatig met een persoon omgaat, je de wetten vanSomer Negiahom niet gedwongen te worden herhaaldelijk de hand te schudden. Het idee is dat hoe eerder je het concept uitlegt, hoe minder beschaamd de andere persoon zal zijn.

Rabbi Yehuda Henkin, een orthodoxe rabbijn, legt uit:

'Handenschudden wordt niet gerekend tot seksuele handelingen (pe'ulot)of wellustige acties (donkere hazennoot). Bovendien ... Maimonides benadrukt dat het negatieve gebod (lo ta'aseh) verbiedt activiteiten die gewoonlijk tot seksuele relaties leiden. Handen schudden hoort daar niet bij' (Hakira, The Flatbush Journal of Jewish Law and Thought).

Hoe Shomer Negiah te benaderen

Bij het naderen van de gevoelige kwestie vanSomer Negiah, respect en begrip zijn ontzettend belangrijk. Als u moet communiceren met een Orthodox Joods persoon, zou je in eerste instantie kunnen vragen of ze bereid zijn je hand te schudden, of je kunt gewoon standaard een beleefd knikje geven en helemaal geen hand aanbieden. Probeer vriendelijk te zijn en hun naleving te accepteren.

Tegelijkertijd, als u zelf een orthodoxe jood bent en observeertSomer Negiah, vergeet niet iemand uit te schelden of in verlegenheid te brengen die de bijbehorende wetten en voorschriften niet begrijptnee. Gebruik de ervaring als een educatieve kans.