Satanische kijk op leven en dood

Satanisme is een religie die vaak verkeerd begrepen en verkeerd voorgesteld wordt. Het is een geloofssysteem dat zich richt op de kracht van het individu en het belang van persoonlijke autonomie. Satanisten geloven dat leven en dood natuurlijke processen zijn die gerespecteerd en omarmd moeten worden. Ze zien de dood als een overgang van de ene bestaanstoestand naar de andere, in plaats van als een einde.

Satanisten geloven ook dat het leven kostbaar is en ten volle moet worden geleefd. Ze verwerpen het idee van een hogere macht of godheid, in plaats daarvan omarmen ze de kracht van het individu. Ze geloven dat het leven een reis is en dat elk individu zijn eigen beslissingen moet nemen en verantwoordelijkheid moet nemen voor zijn eigen acties.

Satanisten hebben ook een unieke kijk op moraliteit. Ze verwerpen het idee van absolute moraliteit, in plaats daarvan geloven ze dat moraliteit subjectief is en door het individu moet worden bepaald. Ze verwerpen ook het idee van zonde, in plaats daarvan geloven ze dat individuen moeten worden beoordeeld op basis van hun eigen acties en niet op basis van de acties van anderen.

Satanisten hebben ook een unieke kijk op de dood. Ze geloven dat de dood een natuurlijk onderdeel van het leven is en als zodanig moet worden geaccepteerd. Ze zien de dood als een overgang van de ene bestaanstoestand naar de andere, in plaats van als een einde. Ze geloven dat de dood bij het leven hoort en als zodanig moet worden omarmd.

Satanisme is een complex en vaak verkeerd begrepen geloofssysteem. Het is een religie die de kracht van het individu en het belang van persoonlijke autonomie benadrukt. Satanisten hebben een unieke kijk op leven en dood, omdat ze geloven dat het leven kostbaar is en ten volle moet worden geleefd, en dat de dood een natuurlijk onderdeel van het leven is en moet worden omarmd.

LaVeyan satanisten accepteer geen geloof in een hiernamaals. Elke persoon ontstaat bij de geboorte en verdwijnt bij de dood. De tussenliggende periode - één leven - is de som van het bestaan. Daarom is het leven iets om ten volle van te genieten.

Satanisten worden aangemoedigd om alles te omarmen waar ze van genieten, een volledig, sensueel, genotzuchtig leven te leiden. Omdat er geen god is die oordeelt en geen beloning of straf in een volgend leven, valt er niets te winnen door ascetisme, acceptatie van culturele taboes of andere dingen die grenzen stellen aan persoonlijk gedrag.

'Het leven is één grote verwennerij; de dood is één grote onthouding.' (De Satanische Bijbel, P. 92)

De dood is geen beloning

Het satanische geloof druist in tegen dat van veel religies die suggereren dat er een beloning of een beter leven op ons wacht na de dood. In plaats van de dood te omarmen, moeten we met hand en tand vechten om te blijven leven, net zoals dieren dat doen. Alleen als de dood onvermijdelijk is, moeten we die stilletjes aanvaarden.

Overtuigingen met betrekking tot zelfmoord

Als algemene regel geldt de Kerk van Satan fronst zowel zelfopoffering als zelfmoord, omdat het de ultieme ontkenning is van de vervulling van het eigen leven.

Satanisten accepteren zelfmoord als een redelijke optie voor degenen die lijden

'Extreme omstandigheden die levensbeëindiging tot een welkome verademing maken van een onhoudbaar aards bestaan.' (blz. 94.)

Kortom, zelfmoord is acceptabel als het een echte aflaat wordt.

Het leven van anderen verbeteren

Hoewel satanisme toegeeflijkheid en egovervulling aanmoedigt, suggereert het op geen enkele manier dat mensen geen vriendelijkheid jegens anderen mogen tonen of gunsten voor hen moeten bewijzen. Integendeel, zoals LaVey betoogt:

Alleen als iemands eigen ego voldoende vervuld is, kan hij het zich veroorloven vriendelijk en complimenteus te zijn voor anderen, zonder zichzelf te beroven van zijn zelfrespect. Over het algemeen denken we aan een opschepper als iemand met een groot ego; in werkelijkheid komt zijn opscheppen voort uit de behoefte om zijn verarmde ego te bevredigen. (pag. 94)

De ego-vervulde man kan vriendelijkheid tonen uit eerlijke emotie, terwijl de ego-verloochende man een oneerlijke show van vriendelijkheid toont uit behoefte of angst. De Negen satanische verklaringen bevat zelfs de regel: 'Satan vertegenwoordigt vriendelijkheid voor degenen die het verdienen, in plaats van liefde verspild aan ondankbaarheid!'