Leonardo Da Vinci: renaissancehumanist, natuuronderzoeker, kunstenaar, wetenschapper

Leonardo da Vinci was een Renaissance-humanist , Naturalist , Artiest , En Wetenschapper die belangrijke bijdragen hebben geleverd aan de wereld van kunst, wetenschap en technologie. Hij is vooral bekend om zijn iconische schilderijen zoals de Mona Lisa en Het Laatste Avondmaal, maar hij was ook een meester in techniek en architectuur, evenals een productief uitvinder.

Artistieke prestaties

Da Vinci was een meester van de Renaissance stijl van schilderen, en zijn werken staan ​​bekend om hun levensechte realisme en aandacht voor detail. Zijn beroemdste schilderijen, de Mona Lisa en Het Laatste Avondmaal, worden beschouwd als enkele van de meest iconische kunstwerken uit de geschiedenis. Hij maakte ook tal van schetsen en tekeningen, waaronder anatomische studies en ontwerpen voor uitvindingen.

Wetenschappelijke bijdragen

Da Vinci was een gepassioneerde naturalist en wetenschapper, en hij deed veel belangrijke ontdekkingen op het gebied van anatomie, techniek en wiskunde. Hij was de eerste die het menselijk hart en de bloedsomloop nauwkeurig beschreef, en hij leverde ook belangrijke bijdragen op het gebied van aerodynamica en hydrodynamica.

Uitvindingen en innovaties

Da Vinci was een productief uitvinder en hij was zijn tijd in veel opzichten vooruit. Hij ontwierp een aantal uitvindingen, waaronder een vliegmachine, een tank en een duikpak. Hij leverde ook belangrijke bijdragen op het gebied van optica en was de eerste die de principes van de camera obscura beschreef.

Leonardo Da Vinci was een echte renaissance mens , en zijn nalatenschap leeft voort in de wereld van kunst, wetenschap en technologie. Zijn werken hebben generaties kunstenaars, wetenschappers en uitvinders geïnspireerd, en zijn bijdragen aan de wereld van kennis zijn ongeëvenaard.

01 van 07

Leonardo Da Vinci: renaissancehumanist, natuuronderzoeker, kunstenaar, wetenschapper

Verzamelaar/bijdrager/Hulton Fine Art Collection

Schilderijen, tekeningen, foto's, afbeeldingen

De populariteit van Dan Brown'sDe Da Vinci-Codeboek is enorm; helaas zijn de fouten en misleiding ook enorm. Sommigen verdedigen het als fictie, maar het boek benadrukt dat de fictie gebaseerd is op historische feiten. Bijna niets in het boek is echter feitelijk, en de presentatie van onwaarheden als feiten misleidt lezers. Mensen denken dat ze onder het mom van fictie worden ingewijd in lang verborgen geheimen.

Het is jammer dat Leonardo Da Vinci hierin is meegesleurd door een verkeerde voorstelling van zijn naam in de titel en een verkeerde voorstelling van een van zijn grootste schilderijen. Leonardo was niet de persoon die door Dan Brown werd geportretteerd, maar hij was een groot humanist die niet alleen belangrijke bijdragen leverde aan de kunst, maar ook aan de principes van empirische observatie en wetenschap die niet over het hoofd mogen worden gezien. Atheïsten zouden het anti-intellectuele misbruik van Leonardo door mensen als Dan Brown moeten verwerpen en het moeten vervangen door de humanistische realiteit van Leonardo's leven.

Leonardo Da Vinci, meestal alleen maar gezien als een kunstenaar, wordt vreselijk misbruikt in Dan Brown'sDe Da Vinci-Code. De echte Leonardo was een wetenschapper en natuuronderzoeker.

Leonardo Da Vinci, geboren in het dorp Vinci in Toscane, Italië, op 15 april 1452, was een van de belangrijkste figuren van de Renaissance. Hoewel mensen misschien beseffen dat hij een belangrijke kunstenaar was, realiseren ze zich niet hoe belangrijk hij was als vroege scepticus, natuuronderzoeker, materialist , En wetenschapper .

Er is geen bewijs dat Leonardo Da Vinci een atheïst was, maar hij was al vroeg een rolmodel in het benaderen van zowel wetenschappelijke als artistieke problemen vanuit een naturalistisch, sceptisch perspectief. Het moderne atheïstische humanisme heeft daar veel aan te danken Renaissance humanisme evenals vele individuele humanisten uit de Renaissance zoals Leonardo.

Kunst, natuur en naturalisme

Leonardo Da Vinci geloofde dat een goede kunstenaar een goede wetenschapper moet zijn om de natuur het beste te begrijpen en te beschrijven. Dit was wat de renaissancemens maakte, waarvan Leonardo zo'n goed voorbeeld was van de overtuiging dat geïntegreerde kennis van diverse onderwerpen een persoon beter maakte in al die individuele onderwerpen. Dit was ook de reden waarom Leonardo zo'n sterke scepticus was, die twijfel deed rijzen bij veel van de populaire pseudowetenschappen van zijn tijd - vooral astrologie bijvoorbeeld.

Een van de redenen waarom het Renaissance-humanisme een grote breuk was met het middeleeuwse christendom, was de verschuiving van de focus van geloof en buitenaardse zorgen naar empirisch onderzoek, naturalistische verklaringen en sceptische houdingen. Niets van dit alles werd voldoende nagestreefd om een ​​seculier, atheïstisch alternatief voor theïstische religie te creëren, maar het legde de basis voor moderne wetenschap, modern scepticisme en moderne vrije Gedachte .

Scepsis versus goedgelovigheid

Dit is waarom de echte Leonardo Da Vinci zo anders was dan het boek van Dan Brown.De Da Vinci-Codemoedigt niet aanintellectuele waarden van scepsis en kritisch denkendie Leonardo zelf zowel verdedigde als illustreerde (zij het onvolmaakt). Het boek van Dan Brown is in plaats daarvan gebaseerd op een massale samenzwering van politieke en religieuze autoriteiten en geheimen. Dan Brown moedigt in feite aan om de ene reeks religieuze mythen te vervangen door een andere, gebaseerd op het geloof in de kracht van samenzweringen.

Bovendien de titel van Dan Browns boekDe Da Vinci-Codebetekent De van Vinci Code omdat 'Da Vinci' een verwijzing is naar de geboorteplaats van Leonardo, niet naar zijn achternaam. Dit is misschien een relatief kleine fout, maar het is representatief voor het falen van Brown om aandacht te schenken aan historische details in een boek dat beweert gebaseerd te zijn op historische waarheid.

02 van 07

Leonardo Da Vinci & Wetenschap, Observatie, Empirisme en Wiskunde

Leonardo Da Vinci is vooral bekend om zijn kunst en in de tweede plaats om zijn schetsen van uitvindingen die hun tijd ver vooruit waren - uitvindingen zoals parachutes, vliegmachines, enzovoort. Minder bekend is de mate waarin Leonardo een voorstander was van zorgvuldige empirische observatie en een vroege versie van de wetenschappelijke methode, waardoor hij belangrijk was voor de ontwikkeling van zowel de wetenschap als het scepticisme.

Het was nog steeds populair bij geleerden om te geloven dat ze bepaalde kennis van de wereld konden verkrijgen door puur denken en goddelijke openbaring. Leonardo verwierp dit ten gunste van empirische observatie en ervaring. Verspreid door zijn notitieboekjes staan ​​aantekeningen over wetenschappelijke methodologie en empirisch onderzoek als middel om betrouwbare kennis te verkrijgen over hoe de wereld werkt. Hoewel hij zichzelf een 'ongeletterde man' noemde, hield hij vol dat 'wijsheid de dochter van ervaring is'.

Leonardo's nadruk op observatie en empirische wetenschap stond niet los van zijn kunst. Hij was van mening dat een goede kunstenaar ook een goede wetenschapper moet zijn, omdat een kunstenaar kleur, textuur, diepte en verhoudingen niet nauwkeurig kan reproduceren, tenzij hij een zorgvuldige en geoefende waarnemer is van de werkelijkheid om hem heen.

Het belang van proportie kan een van Leonardo's meest blijvende passies zijn geweest: proportie in getallen, geluiden, tijd, gewicht, ruimte, enz. Een van Leonardo's beroemdste tekeningen is Vitruvius, of de Vitruviusman, ontworpen om de proporties van de mens te demonstreren. lichaam. Deze tekening is door verschillende humanistische bewegingen en organisaties gebruikt vanwege de associatie met Leonardo's nadruk op het belang van wetenschappelijke observatie, zijn rol in het renaissancehumanisme en natuurlijk ook zijn rol in de kunstgeschiedenis -- humanisme is niet alleen een filosofie van logica en wetenschap, maar ook van het leven en esthetiek .

De tekst boven en onder de tekening is in spiegelschrift geschreven - Leonardo was een geheimzinnige man die zijn dagboeken vaak in code schreef. Dit kan verband houden met een persoonlijk leven waarin sprake was van gedrag dat door de autoriteiten werd afgekeurd. Al in 1476, toen hij nog in de leer was, werd hij beschuldigd van sodomie met een mannelijk model. Leonardo's uitgebreide gebruik van code lijkt verantwoordelijk te zijn voor het wijdverbreide geloof in zijn betrokkenheid bij geheime organisaties, waardoor fictieschrijvers zoals Dan Brown zijn leven en werk konden misbruiken voor hun samenzweerderige theorieën.

03 van 07

Laatste avondmaal, schilderij van Leonardo Da Vinci, 1498

Het Avondmaal, de laatste maaltijd van Jezus met zijn discipelen wanneer hij de communieviering zou hebben ingesteld, is het onderwerp van Leonardo Da Vinci's schilderijLaatste Avondmaal. Het speelt ook een sleutelrol in de door samenzwering gedreven religieuze mythologie van Dan Brown, maar de meeste lezers vanDe Da Vinci-Codelijken zich niet te realiseren in welke mate Brown het schilderij verkeerd voorstelt - misschien vanwege hun eigen religieuze en artistieke analfabetisme.

Leonardo Da Vinci was een kunstenaar en was als zodanig afhankelijk van artistieke conventies. De afspraak was dat Judas tegenover de anderen zat en met zijn rug naar de kijker; hier zit Judas aan dezelfde kant van de tafel als de anderen. Een andere afwezige conventie was om halo's te plaatsen boven de hoofden van iedereen behalve Judas. Leonardo's schilderij is dus humanistischer en minder religieus dan de meeste andere: Judas de verrader maakt net zo goed deel uit van de groep als iedereen, en iedereen in de groep is eerder even menselijk dan heilig en heilig. Dit weerspiegelt Leonardo's humanistische en artistieke overtuigingen, een sterk teken tegen iedereen die probeert het werk te misbruiken in grootse religieuze complottheorieën.

We moeten ook de schriftuurlijke bronnen van het Laatste Avondmaal begrijpen. Leonardo's directe bron is Johannes 13:21, waar Jezus aankondigt dat een discipel hem zal verraden. Het wordt ook verondersteld een afbeelding te zijn van de oorsprong van het communieritueel, maar de Schrift is in strijd met wat er werkelijk is gebeurd. Alleen Corinthians eist expliciet dat volgelingen het ritueel herhalen, bijvoorbeeld, en alleen Matthew vermeldt dat dit wordt gedaan voor de vergiffenis van zonden.

Dit waren geen nieuwsberichten: net zoals de communie verschilt van de ene denominatie tot de andere vandaag, verschilde het tussen vroegchristelijke gemeenschappen. Het lokaal aanpassen van religieuze rituelen was normaal en gebruikelijk, dus wat Da Vinci uitbeeldt, is zijn artistieke interpretatie van de plaatselijke gemeenschapsliturgie van een gemeenschap, niet een nieuwsbericht over historische gebeurtenissen.

Dan Brown gebruikt de scène vanwege zijn relatie met de Heilige Graal, ook al noemt John geen brood of een kopje. Brown concludeert op de een of andere manier dat de afwezigheid van een beker betekent dat de Heilige Graal iets anders moet zijn dan een beker: de discipel Johannes, die in werkelijkheid Maria Magdalena is. Dit is niet onwaarschijnlijker dan het orthodox-christelijke verhaal, maar het is een bijna opzettelijke verkeerde voorstelling van zaken die wordt geloofd wanneer mensen de artistieke en religieuze bronnen niet begrijpen.

04 van 07

Laatste avondmaal, detail van links

De door Leonardo Da Vinci gebruikte bron is Johannes 13:21 en wordt verondersteld het exacte moment weer te geven waarop Jezus aan zijn discipelen aankondigde dat een van hen hem zou verraden: en zei: Voorwaar, voorwaar, ik zeg u, dat één van u mij zal verraden.' De reacties van alle discipelen zijn dus de reacties op het horen dat een van hen een verrader van Jezus is die de dood van hun leraar zou veroorzaken. Elk reageert op een andere manier.

Uiterst links op het schilderij staan ​​Bartholomeus, Jacobus de Kleine en Andreas gegroepeerd, waarbij Andreas zijn hand opsteekt alsof hij 'stop!' wil zeggen. Het feit dat hij zal worden verraden door iemand die op dat moment met hem aan het eten is, vergroot de enorme omvang van de daad - in de antieke wereld werd aangenomen dat mensen die samen brood breken een band met elkaar hadden opgebouwd, een band die niet licht verbroken was. .

De wraakzucht waarmee Jezus de verrader beschrijft, is echter heel vreemd. Jezus maakt duidelijk dat hij weet dat de gebeurtenissen die hij meemaakt door God zijn voorbeschikt: hij, de Zoon des mensen, gaat waar 'geschreven' staat dat hij moet. Geldt niet hetzelfde voor Judas ? Gaat hij niet 'zoals van hem geschreven staat'? Als dat zo is, dan is het onredelijk dat hij zo hard wordt gestraft dat hij zou wensen dat hij 'nooit geboren was'. Alleen een slechte godheid zou een persoon straffen voor het handelen op precies de manier die de godheid verlangde.

Ook merkwaardig zijn de reacties van Jezus' discipelen: in plaats van te vragen wie de verrader zou zijn, vraagt ​​ieder om de beurt of hij de verrader zal zijn. De meeste normale mensen zouden zich niet afvragen of ze uiteindelijk hun leraar zullen verraden. Het stellen van deze vraag geeft aan dat ook zij erkennen dat ze een rol spelen in een of ander groots drama waarvan het begin, het midden en het einde van het script al door God zijn geschreven.

05 van 07

Da Vinci's Laatste Avondmaal: Waar is de Heilige Graal?

Dan Browns boek The Da Vinci Code gaat over het vinden van de Heilige Graal, maar Browns religieuze ideeën zijn even slecht als de orthodoxie die hij tegenspreekt.

Het schilderij analyseren

Direct rechts van Jezus staan ​​Judas, Pieter , En John in een andere groep van drie. Judas staat in de schaduw en houdt de zak met zilver vast die hem werd betaald voor het verraden van Jezus. Hij reikt ook naar een stuk brood, net zoals Jezus tegen Thomas en James (zittend links van Jezus) zegt dat de verrader een stuk brood van Jezus zou nemen.

Petrus lijkt hier erg boos en houdt een mes vast, wat beide een toespeling kunnen zijn op hoe hij zal reageren in Gethsemane als Jezus wordt verraden en gearresteerd. Johannes, de jongste van de twaalf apostelen, lijkt te zwijmelen bij het nieuws.

Dan Brown vs. Leonardo DaVinci

Laten we, met het toneeldecor, eens kijken naar de bewering van Dan Brown en volgelingen van zijn ideeën dat er geen beker is in Leonardo Da Vinci'sLaatste Avondmaal. Ze gebruiken dit als bewijs voor het idee dat de 'echte' Holy Gail helemaal geen beker was, maar Maria Magdalena die getrouwd was met Jezus en de moeder van zijn kind wiens nakomelingen onder andere de Merovingische dynastie waren. Dit vreselijke 'geheim' wordt verondersteld iets te zijn dat Katholieke kerkelijke functionarissen bereid zijn te vermoorden.

Het probleem met deze theorie is dat ze ronduit onjuist is: Jezus wijst duidelijk met zijn rechterhand naar een beker, net zoals zijn linkerhand naar een stuk brood wijst (de eucharistie). Leonardo Da Vinci heeft hard gewerkt om zijn kunst zo realistisch mogelijk te maken, dus dit is niet een prachtige, met juwelen ingelegde kelk die door koningen wordt gebruikt; in plaats daarvan is het een eenvoudige beker die zou worden gebruikt door een eenvoudige timmerman (hoewel niet van klei, zoals het waarschijnlijk zou zijn geweest).

Iedereen die het heeft gezienIndiana Jones en de laatste kruistochtzal bekend zijn met wat hier aan de hand is; Het lijkt erop dat Dan Brown een slechte keuze heeft gemaakt.

06 van 07

Laatste avondmaal, detail van rechts

Direct links van Jezus staan ​​Thomas, Jacobus de Majoor en Filippus. Thomas en James zijn allebei van streek; Philip lijkt een verklaring te willen. Helemaal rechts op het schilderij staat de laatste groep van drie: Matthew, Jude Thaddeus en Simon the Zeloot. Ze zijn met elkaar in gesprek alsof Matthew en Judas een soort uitleg van Simon hopen te krijgen.

Terwijl onze ogen over het schilderij gaan en van de reactie van de ene apostel op de andere overgaan, kan één ding duidelijk worden: hoe menselijk de afbeelding van elke figuur is. Er zijn geen halo's of andere markeringen van heiligheid - zelfs geen symbolen van goddelijkheid rond Jezus zelf. Ieder mens is een mens en reageert op een menselijke manier. Het is dus het menselijke aspect van het moment dat Leonardo Da Vinci probeerde vast te leggen en uit te drukken, niet de heilige of goddelijke aspecten waarop gewoonlijk wordt gefocust in de christelijke liturgie.

07 van 07

Laatste avondmaal, detail van de apostel Johannes

Sommige mensen geloven dat Johannes de Apostel , die direct rechts van Jezus zit, is helemaal niet Johannes - in plaats daarvan is de figuur hier Maria Magdalena. Volgens het fictiewerk van Dan Brown,De Da Vinci-Code, geheime onthullingen over de waarheid van Jezus Christus en Maria Magdalena zijn verborgen in Leonardo's werken (vandaar de 'code'), en dit is de belangrijkste. Argumenten voor dit idee zijn onder meer de beweringen dat John zeer verwijfde trekken heeft en flauwvalt als een vrouw.

Deze bewering bevat een aantal fatale gebreken. Ten eerste lijkt de figuur mannelijke kleding te dragen. Ten tweede, als de figuur Maria is in plaats van Jan, waar is Jan dan? Een van de twaalf apostelen ontbreekt. Ten derde wordt John vaak afgebeeld als enigszins verwijfd omdat hij de jongste van de groep was. Zijn zwijmelen wordt toegeschreven aan het feit dat hij ook wordt beschreven als iemand die Jezus vuriger liefheeft dan de anderen. Ten slotte beeldde Leonardo Da Vinci jonge mannen vaak verwijfd af omdat hij blijkbaar seksueel in hen geïnteresseerd was.