De theorie van de rechtvaardige oorlog van de katholieke kerk

De Gewoon oorlogstheorie van de katholieke kerk is een reeks principes die het gebruik van gewapend geweld regelen. Het is gebaseerd op de leer van Jezus Christus en de katholieke kerk en wordt gebruikt om te bepalen of een oorlog rechtvaardig of onrechtvaardig is. De theorie is gebaseerd op het idee dat oorlog alleen als laatste redmiddel mag worden gebruikt en dat het moet worden uitgevochten op een manier die lijden en vernietiging minimaliseert.

De theorie van de rechtvaardige oorlog heeft drie hoofdcomponenten. De eerste is de Recht op oorlog , waarin staat dat een oorlog moet worden uitgevochten voor een rechtvaardige zaak en dat deze moet worden verklaard door een legitieme autoriteit. De tweede is de gewoon mooi , waarin staat dat de middelen die worden gebruikt om de oorlog te bestrijden in verhouding moeten staan ​​tot de oorzaak, en dat burgers niet het doelwit mogen zijn. De derde is de Gerechtigheid na de oorlog , waarin staat dat de oorlog moet worden uitgevochten met de bedoeling vrede en gerechtigheid te herstellen.

De theorie van de rechtvaardige oorlog is een belangrijk onderdeel van de katholieke leer en wordt gebruikt om de moraliteit van oorlog te evalueren. Het is een handig hulpmiddel om te bepalen of een oorlog rechtvaardig of onrechtvaardig is, en het helpt ervoor te zorgen dat oorlogen worden uitgevochten op een manier die in overeenstemming is met de leerstellingen van de kerk.

De leer van de katholieke kerk over rechtvaardige oorlog ontwikkelde zich al heel vroeg. St. Augustinus van Hippo (354-430) was de eerste christelijke schrijver die de vier voorwaarden beschreef waaraan moet worden voldaan om een ​​oorlog rechtvaardig te laten zijn, maar de wortels van de theorie van de rechtvaardige oorlog gaan zelfs terug tot niet-christelijke Romeinen, met name de Romeinse redenaar Cicero .

Twee soorten gerechtigheid met betrekking tot oorlog

De katholieke kerk onderscheidt twee soorten gerechtigheid met betrekking tot oorlog:recht op oorlogEngewoon mooi. Als mensen de theorie van de rechtvaardige oorlog bespreken, bedoelen ze meestalrecht op oorlog(gerechtigheid voor de oorlog).Het recht op oorlogverwijst naar die vier voorwaarden beschreven door Sint-Augustinus waarmee we bepalen of er een oorlog is vlak voordat we oorlog voeren.jus in bello(gerechtigheid tijdens de oorlog) verwijst naar hoe de oorlog wordt gevoerd zodra een rechtvaardige oorlog is begonnen. Het is mogelijk voor een land om een ​​oorlog te voeren die voldoet aan derecht op oorlogvoorwaarden om rechtvaardig te zijn en toch die oorlog onrechtvaardig uit te voeren – door bijvoorbeeld onschuldige mensen in het land van de vijand als doelwit te nemen of door lukraak bommen te laten vallen, resulterend in de dood van burgers (algemeen bekend onder het eufemismebijkomende schade).

Just War Rules: de vier voorwaarden voorRecht op oorlog

De huidige Catechismus van de Katholieke Kerk ( voor. 2309 ) definieert de vier voorwaarden waaraan moet worden voldaan om een ​​oorlog net zo te laten zijn:

1. de schade toegebracht door de agressor aan de natie of gemeenschap van naties moet blijvend, ernstig en zeker zijn;
2. alle andere middelen om er een einde aan te maken, moeten onpraktisch of ondoeltreffend zijn gebleken;
3. er moeten serieuze vooruitzichten op succes zijn;
4. het gebruik van wapens mag geen kwaad en wanorde voortbrengen dat ernstiger is dan het kwaad dat moet worden geëlimineerd.

Dit zijn moeilijke voorwaarden om te vervullen, en terecht: de kerk leert dat oorlog altijd het laatste redmiddel moet zijn.

Een kwestie van voorzichtigheid

Of een bepaald conflict voldoet aan de vier voorwaarden voor een rechtvaardige oorlog, wordt bepaald door de civiele autoriteiten. In de woorden van de Catechismus van de Katholieke Kerk: 'De beoordeling van deze voorwaarden voor morele legitimiteit behoort tot het voorzichtige oordeel van degenen die verantwoordelijkheid dragen voor het algemeen welzijn.' In de Verenigde Staten betekent dat bijvoorbeeld het Congres, dat volgens de Grondwet (Artikel I, Sectie 8) de bevoegdheid heeft om de oorlog te verklaren, en de President, die het Congres om een ​​oorlogsverklaring kan vragen.

Maar alleen omdat de president het congres vraagt ​​om de oorlog te verklaren, of het congres de oorlog verklaart met of zonder verzoek van de president, betekent niet noodzakelijkerwijs dat de oorlog in kwestie rechtvaardig is. Wanneer de catechismus stelt dat de beslissing om oorlog te voeren uiteindelijk een prudentieel oordeel , dat betekent dat de civiele autoriteiten de verantwoordelijkheid dragen om ervoor te zorgen dat een oorlog net is voordat ze die uitvechten. Een prudentieel oordeel welnietbetekenen dat een oorlog gewoon is omdat ze besluiten dat het zo is. Het is mogelijk dat gezagsdragers zich vergissen in hun prudentiële oordelen; met andere woorden, ze kunnen een bepaalde oorlog rechtvaardig vinden, terwijl deze in feite onrechtvaardig kan zijn.

Meer Just War Rules: de voorwaarden voorgewoon mooi

De Catechismus van de Katholieke Kerk bespreekt in algemene termen ( voor. 2312-2314 ) de voorwaarden waaraan moet worden voldaan of die moeten worden vermeden tijdens het voeren van een oorlog om de oorlog rechtvaardig te laten zijn:

De kerk en de menselijke rede beweren beide de permanente geldigheid van de morele wet tijdens een gewapend conflict. 'Het enkele feit dat er helaas oorlog is uitgebroken, betekent niet dat alles geoorloofd wordt tussen de strijdende partijen.'

Niet-strijders, gewonde soldaten en gevangenen moeten worden gerespecteerd en humaan worden behandeld.

Handelingen die opzettelijk in strijd zijn met het volkenrecht en de universele beginselen ervan zijn misdaden, evenals de bevelen die dergelijke acties bevelen. Blinde gehoorzaamheid is niet voldoende om degenen die ze uitvoeren te verontschuldigen. Daarom moet de uitroeiing van een volk, natie of etnische minderheid als een doodzonde worden veroordeeld. Men is moreel verplicht zich te verzetten tegen bevelen die tot genocide leiden.

'Elke oorlogsdaad gericht op de willekeurige vernietiging van hele steden of uitgestrekte gebieden met hun inwoners is een misdaad tegen God en de mens, die een krachtige en ondubbelzinnige veroordeling verdient.' Een gevaar van moderne oorlogsvoering is dat het de mogelijkheid biedt aan degenen die moderne wetenschappelijke wapens bezitten - vooral atomaire, biologische of chemische wapens - om dergelijke misdaden te plegen.

De rol van moderne wapens

Terwijl de Catechismus vermeldt in de voorwaarden voorrecht op oorlogdat 'het gebruik van wapens geen kwaad en wanorde mag voortbrengen die ernstiger zijn dan het kwaad dat moet worden geëlimineerd', stelt het ook dat 'de kracht van moderne vernietigingsmiddelen zeer zwaar weegt bij de beoordeling van deze toestand.' En in de voorwaarden voorgewoon mooi, is het duidelijk dat de kerk zich zorgen maakt over het mogelijke gebruik van nucleaire, biologische en chemische wapens, waarvan de gevolgen door hun aard niet gemakkelijk kunnen worden beperkt tot strijders in een oorlog.

Het verwonden of doden van onschuldigen tijdens oorlog is altijd verboden; als echter een kogel afdwaalt of een onschuldig persoon wordt gedood door een bom die op een militaire installatie is gevallen, erkent de kerk dat deze doden niet de bedoeling zijn. Met moderne wapens verandert de berekening echter, omdat regeringen weten dat het gebruik van bijvoorbeeld atoombommen altijd onschuldigen zal doden of verwonden.

Is een rechtvaardige oorlog vandaag de dag nog steeds mogelijk?

Daarom waarschuwt de kerk dat de mogelijkheid van het gebruik van dergelijke wapens moet worden overwogen bij de beslissing of een oorlog rechtvaardig is. Paus Johannes Paulus II suggereerde zelfs dat de drempel voor een rechtvaardige oorlog zeer hoog is gelegd door het bestaan ​​van deze massavernietigingswapens, en hij is de bron van de leer in de Catechismus.

Joseph kardinaal Ratzinger, de latere paus Benedictus XVI, ging zelfs nog verder, zo vertelde hij aan het Italiaanse katholieke tijdschrift30 dagenin april 2003 dat 'we ons moeten beginnen af ​​te vragen of het, zoals de zaken er nu voor staan, met nieuwe wapens die vernietiging veroorzaken die veel verder gaat dan de bij de strijd betrokken groepen, nog steeds geoorloofd is om toe te staan ​​dat er een 'rechtvaardige oorlog' zou kunnen bestaan.'

Bovendien kan het gebruik van dergelijke wapens, zodra een oorlog is begonnen, in strijd zijn met de wetgewoon mooi, wat betekent dat de oorlog niet rechtvaardig wordt uitgevochten. De verleiding voor een land dat een rechtvaardige oorlog voert om dergelijke wapens te gebruiken (en dus onrechtvaardig te handelen) is een van de redenen waarom de Kerk leert dat 'de kracht van moderne vernietigingsmiddelen zeer zwaar weegt bij het evalueren' van de rechtvaardigheid van een oorlog.