Faravahar, het gevleugelde symbool van het zoroastrisme

De Faravahar is een oud symbool van het zoroastrisme, een religie gesticht door de profeet Zarathustra in het oude Perzië. De Faravahar is een gevleugelde figuur met een mensenhoofd, een ring in de ene hand en een staf in de andere. Er wordt aangenomen dat het de reis van de ziel naar spirituele perfectie vertegenwoordigt.

Betekenis van de Faravahar

De Faravahar is een krachtig symbool van het Zoroastrische geloof. Er wordt gezegd dat het de reis van de ziel naar spirituele perfectie vertegenwoordigt, en het herinnert aan het belang van een leven van goede gedachten, goede woorden en goede daden. De ring in de hand van de figuur is een symbool van het goddelijke verbond tussen God en de mens, terwijl de staf een symbool is van de kracht van de waarheid.

Gebruik van de Faravahar

De Faravahar wordt in veel aspecten van het zoroastrische leven gebruikt. Het wordt vaak gezien bij religieuze ceremonies en festivals en wordt gebruikt als een symbool van bescherming en begeleiding. Het wordt ook gebruikt als symbool van nationale trots en is te zien op veel Iraanse vlaggen en monumenten.

Conclusie

De Faravahar is een krachtig symbool van het zoroastrisme en vertegenwoordigt de reis van de ziel naar spirituele perfectie. Het wordt in veel aspecten van het zoroastrische leven gebruikt en wordt gezien als een symbool van bescherming, begeleiding en nationale trots. De Faravahar is een belangrijk onderdeel van het Zoroastrische geloof en herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om een ​​leven te leiden met goede gedachten, goede woorden en goede daden.

Het gevleugelde symbool dat nu wordt geassocieerd met Zoroastrisme bekend als deFaravaharvindt zijn oorsprong in een ouder symbool van een gevleugelde schijf zonder een menselijke figuur erin. Dit oudere symbool, meer dan 4000 jaar oud en gevonden in zowel Egypte als Mesopotamië, werd gewoonlijk geassocieerd met de zon en goden die sterk verbonden waren met de zon. Het vertegenwoordigde ook macht, met name goddelijke macht, en het werd gebruikt om het concept van god-koningen en goddelijk aangestelde heersers te versterken.

Assyriërs associeerden de gevleugelde schijf met de god Shamash, maar ze hadden ook een versie vergelijkbaar met de Faravahar, met een menselijke figuur in of tevoorschijn komend uit de schijf, die ze associeerden met hun beschermgod, Assur. Van hen namen de Achaemenidische keizers (600 CE tot 330 CE) het over terwijl ze het zoroastrisme door hun rijk verspreidden als de officiële religie.

Historische betekenissen

De exacte betekenis van de Zoroastrische Faravahar in de geschiedenis is discutabel. Sommigen hebben beweerd dat het oorspronkelijk Ahura Mazda vertegenwoordigde. Zoroastriërs beschouwen Ahura Mazda over het algemeen echter als transcendent, spiritueel en zonder fysieke vorm, en gedurende het grootste deel van hun geschiedenis hebben ze hem helemaal niet artistiek afgebeeld. Het is waarschijnlijker dat het in de eerste plaats goddelijke heerlijkheid bleef vertegenwoordigen.

Het kan ook in verband zijn gebracht met de fravashi (ook bekend als de frawahr), die deel uitmaakt van de menselijke ziel en fungeert als een beschermer. Het is een goddelijke zegen die door Ahura Mazda bij de geboorte is verleend en is volkomen goed. Dit is anders dan de rest van de ziel, die zal worden geoordeeld naar zijn daden op de dag des oordeels.

Moderne betekenissen

Tegenwoordig wordt de Faravahar nog steeds geassocieerd met de fravashi. Er is enige discussie over specifieke betekenissen, maar wat volgt is een bespreking van gemeenschappelijke algemene thema's.

De centrale menselijke figuur wordt over het algemeen genomen om de menselijke ziel te vertegenwoordigen. Het feit dat hij qua uiterlijk ouder is, vertegenwoordigt wijsheid. De ene hand wijst naar boven en spoort gelovigen aan om altijd naar verbetering te streven en rekening te houden met hogere machten. De andere hand houdt een ring vast, die loyaliteit en trouw kan vertegenwoordigen. De cirkel waaruit de figuur tevoorschijn komt, kan de onsterfelijkheid van de ziel vertegenwoordigen of de repercussies van onze acties, die worden veroorzaakt door de eeuwige goddelijke ordening.

De twee vleugels zijn samengesteld uit drie hoofdrijen veren, die goede gedachten, goede woorden en goede daden vertegenwoordigen, wat de basis is van de zoroastrische ethiek. De staart bestaat eveneens uit drie rijen veren, en deze vertegenwoordigen slechte gedachten, slechte woorden en slechte daden, waar elke volgeling van Zarathoestra naar streeft om uit te stijgen.

De twee slingers vertegenwoordigen Spenta Mainyu en Angra Mainyu, de geesten van goed en kwaad. Elke persoon moet constant tussen de twee kiezen, dus de figuur kijkt naar de ene en keert de andere de rug toe. De slingers zijn voortgekomen uit eerdere symbolen die soms de gevleugelde schijf vergezelden. In sommige afbeeldingen heeft de schijf vogelklauwen die uit de onderkant van de schijf komen. Sommige Egyptische versies van de schijf bevatten twee begeleidende cobra's in de positie die nu wordt ingenomen door de streamers.