Vergeet God echt onze zonden?
De Bijbel leert dat God een vergevingsgezinde God is en dat Hij ons onze zonden zal vergeven als we ons bekeren en om vergeving vragen. Maar betekent dit dat God werkelijk onze zonden vergeet? Het antwoord is ja en nee.
Ja, God vergeeft onze zonden
De Bijbel zegt dat God bestaat vergevingsgezind en dat Hij ons onze zonden zal vergeven als we ons bekeren en om vergeving vragen. Dit betekent dat God onze zonden niet zal herinneren of ze ons zal aanrekenen. Hij zal ons er niet voor straffen.
Nee, God vergeet onze zonden niet
Hoewel God ons onze zonden vergeeft, vergeet Hij ze niet. Hij kent al onze zonden en Hij onthoudt ze. Hij is alwetend en niets is voor Hem verborgen. Hij kent ons hart en onze gedachten.
Conclusie
God is een vergevingsgezinde God en Hij zal ons onze zonden vergeven als we ons bekeren en om vergeving vragen. Hij vergeet onze zonden echter niet. Hij kent al onze zonden en Hij onthoudt ze. Hij is alwetend en niets is voor Hem verborgen.
'Vergeet het.' In mijn ervaring gebruiken mensen die uitdrukking slechts in twee specifieke situaties. De eerste is wanneer ze een slechte poging doen tot een accent uit New York of New Jersey - meestal in verband metDe peetvaderof de maffia of iets dergelijks, zoals in ' Fuhgeddaboudit .'
De andere is wanneer we vergeving schenken aan een andere persoon voor relatief kleine vergrijpen. Als iemand bijvoorbeeld zegt: 'Het spijt me dat ik de laatste donut heb opgegeten, Sam. Ik wist niet dat je er nooit een hebt gekregen.' Ik zou kunnen antwoorden met iets als dit: 'Het maakt niet uit. Vergeet het.'
Ik wil me concentreren op dat tweede idee voor dit artikel. Dat komt omdat de Bijbel een verrassende uitspraak doet over de weg God vergeeft onze zonden - zowel onze kleine zonden als onze grote fouten.
Een verrassende belofte
Kijk om te beginnen naar deze verrassende woorden uit de Hebreeënboek :
Want Ik zal hun slechtheid vergeven
en zullen hun zonden niet meer gedenken.
Hebreeën 8:12
Ik las dat vers onlangs tijdens het redigeren van a Bijbel studie , en mijn onmiddellijke gedachte was,Is dat waar?Ik begrijp dat God al onze schuld wegneemt als Hij onze zonden vergeeft, en dat begrijp ik Jezus Christus heeft de straf voor onze zonden al op Zich genomen door Zijn dood aan het kruis. Maar doet God dat echtvergetendat we in de eerste plaats gezondigd hebben? Is dat zelfs mogelijk?
Toen ik met enkele vertrouwensvrienden over deze kwestie sprak -- inclusief mijn pastoor -- ben ik gaan geloven dat het antwoord ja is. God vergeet inderdaad onze zonden en herinnert ze niet meer, precies zoals de Bijbel zegt.
Twee belangrijke verzen hielpen me om meer waardering te krijgen voor deze kwestie en de oplossing ervan: Psalm 103:11-12 en Jesaja 43:22-25.
Psalm 103
Laten we beginnen met deze prachtige woordbeelden van koning David, de psalmist:
Want zo hoog als de hemel boven de aarde is,
zo groot is zijn liefde voor degenen die hem vrezen;
zo ver als het oosten is van het westen,
tot nu toe heeft hij onze overtredingen van ons verwijderd.
Psalm 103:11-12
Dat waardeer ik zeker Gods liefde wordt vergeleken met de afstand tussen de hemel en de aarde, maar het is dat tweede idee dat spreekt over de vraag of God werkelijk onze zonden vergeet. Volgens David heeft God onze zonden van ons gescheiden 'zo ver als het oosten van het westen is'.
Ten eerste moeten we begrijpen dat David poëtische taal gebruikt in zijn psalm. Dit zijn geen metingen die kunnen worden gekwantificeerd met werkelijke cijfers.
Maar wat ik leuk vind aan Davids woordkeuze is dat hij een beeld schetst van oneindige afstand. Hoe ver je ook naar het oosten reist, je kunt altijd nog een stap verder. Hetzelfde geldt voor het westen. Daarom kan de afstand tussen oost en west het beste worden uitgedrukt als een oneindige afstand. Het is onmeetbaar.
En zo ver heeft God onze zonden van ons verwijderd. We zijn volledig gescheiden van onze overtredingen.
Jesaja 43
God scheidt ons dus van onze zonden, maar hoe zit het met het vergeten? Reinigt Hij werkelijk Zijn geheugen als het gaat om onze overtredingen?
Kijk naar wat God Zelf ons heeft verteld door middel van de profeet Jesaja :
22'Toch heb je mij niet aangeroepen, Jakob,
je hebt je niet moe gemaakt voor mij, Israël.
23U hebt mij geen schapen voor brandoffers gebracht,
noch eerde mij met uw offers.
Ik heb u niet opgezadeld met spijsoffers
noch vermoeide je met eisen voor wierook.
24U hebt geen geurige kalmoes voor mij gekocht,
of gaf mij het vet van uw offers.
Maar je hebt me belast met je zonden
en vermoeide mij met uw overtredingen.
25'Ik, zelfs ik, ben degene die uitwist
uw overtredingen, ter wille van mij,
en herinnert zich uw zonden niet meer.
Jesaja 43:22-25
Het begin van deze passage verwijst naar het opofferingssysteem van het Oude Testament. De Israëlieten onder Jesaja's toehoorders waren blijkbaar gestopt met het brengen van hun vereiste offers (of brachten ze op een manier die blijk gaf van huichelarij), wat een teken was van rebellie tegen God. In plaats daarvan brachten de Israëlieten hun tijd door met doen wat goed was in hun eigen ogen en met het opstapelen van steeds meer zonden tegen God.
God zegt dat de Israëlieten zichzelf niet 'moe' hebben gemaakt in een poging om Hem te dienen of te gehoorzamen -- wat betekent dat ze niet veel moeite hebben gedaan om hun Schepper en God te dienen. In plaats daarvan brachten ze zoveel tijd door met zondigen en rebelleren dat God Zelf 'moe' werd van hun overtredingen.
Vers 25 is de kicker. God herinnert de Israëlieten aan Zijn genade door te verklaren dat Hij Degene is die hun zonden vergeeft en hun overtredingen uitwist. Maar let op de toegevoegde zin: 'ter wille van mezelf'. God beweerde specifiek dat Hij hun zonden niet meer zou gedenken, maar het was niet in het voordeel van de Israëlieten -- het was in het voordeel van God!
God zei eigenlijk: 'Ik ben het beu om al je zonden met je mee te dragen en alle verschillende manieren waarop je tegen mij in opstand bent gekomen. Ik zal je overtredingen volledig vergeten, maar niet makenJijvoel beter. Nee, Ik zal je zonden vergeten, zodat ze niet langer als een last op Mijn schouders dienen.'
Vooruit gaan
Ik begrijp dat sommige mensen theologisch worstelen met het idee dat God iets zou kunnen vergeten. Hij is alwetend , wat betekent dat Hij alles weet. En hoe zou Hij alles kunnen weten als Hij gewillig informatie uit Zijn databanken verwijdert -- als Hij onze zonde vergeet?
Ik denk dat dat een geldige vraag is, en ik wil vermelden dat veel bijbelgeleerden geloven dat God ervoor koos om onze zonden niet te 'herinneren', betekent dat Hij ervoor kiest om er niet naar te handelen door middel van oordeel of straf. Dat is een geldig standpunt.
Maar soms vraag ik me af of we dingen ingewikkelder maken dan nodig is. God is niet alleen alwetend, maar ook almachtig -- Hij is almachtig. Hij kan alles. En als dat het geval is, wie ben ik dan om te zeggen dat een almachtig Wezen niet iets kan vergeten dat Hij graag wil vergeten?
Persoonlijk hang ik liever mijn hoed op vele malen in de Schrift dat God specifiek beweert niet alleen onze zonden te vergeven, maar ook onze zonden te vergeten en ze niet meer te herinneren. Ik kies ervoor om Zijn Woord ervoor te nemen, en ik vind Zijn belofte troostrijk.
