Schepping van het heelal en evolutie in de islam

De islam is een religie die al lang gelooft in de schepping van het universum en de evolutie ervan. Volgens de islamitische leer is het universum geschapen door Allah, de enige ware God, en evolueert het voortdurend. De koran, het heilige boek van de islam, stelt dat Allah het universum en alles wat daarin is in zes dagen heeft geschapen.

In de islam is het concept van evolutie wordt geaccepteerd als onderdeel van het creatieproces. Moslims geloven dat Allah het universum en al zijn wezens heeft geschapen en dat ze voortdurend evolueren. Deze evolutie wordt gezien als onderdeel van Allah's plan voor het universum, en wordt gezien als onderdeel van de natuurlijke orde der dingen.

Moslims geloven ook dat Allah voortdurend tussenbeide komt in de evolutie van het universum en het naar zijn uiteindelijke doel leidt. Dit wordt gezien als onderdeel van Allah's genade en genade, en wordt gezien als bewijs van zijn macht en wijsheid.

Het concept van evolutie in de islam wordt ook gezien als een manier om de diversiteit van het leven op aarde te begrijpen. Moslims geloven dat Allah alle wezens in verschillende vormen en met verschillende vermogens heeft geschapen, en dat deze diversiteit deel uitmaakt van Allah's plan voor het universum.

Kortom, het geloof in de schepping van het universum en zijn evolutie is een belangrijk onderdeel van de islamitische leer. Moslims geloven dat Allah het universum en al zijn wezens heeft geschapen en dat ze voortdurend evolueren. Deze evolutie wordt gezien als onderdeel van Allah's plan voor het universum, en wordt gezien als bewijs van zijn macht en wijsheid.

De beschrijvingen van de schepping in de Koran zijn niet bedoeld als droge historische verslagen, maar eerder om de lezer te betrekken bij het nadenken over de lessen die eruit kunnen worden getrokken. De scheppingsdaad wordt daarom vaak beschreven als een manier om de lezer aan het denken te zetten over de orde van alle dingen en de Alwetende Schepper die achter dit alles zit. Bijvoorbeeld:

'Voorwaar, in de hemelen en op aarde zijn tekenen voor degenen die geloven. En in de schepping van jezelf, en het feit dat dieren verspreid zijn (over de aarde), zijn tekenen voor degenen met een verzekerd geloof. En in de afwisseling van dag en nacht, en het feit dat Allah levensonderhoud uit de hemel neerzendt en daarmee de aarde doet herleven na haar dood, en in de verandering van de wind, zijn tekenen voor de wijzen' (45:3 -5).

Oerknal?

Wanneer beschrijving van de schepping van de 'hemelen en de aarde', doet de koran geen afbreuk aan de theorie van een 'oerknal'-explosie aan het begin van dit alles. In feite zegt de koran dat

'. . . de hemelen en de aarde waren samengevoegd tot één eenheid, voordat Wij ze van elkaar spleet' (21:30).

Na deze grote explosie, Allah

'. . . draaide zich om naar de lucht, en het was (als) rook geweest. Hij zei tegen haar en tegen de aarde: 'Kom samen, gewillig of ongewild.' Zij zeiden: 'Wij komen (samen) in gewillige gehoorzaamheid'' (41:11).

Zo begonnen de elementen en de materie die voorbestemd waren om de planeten en sterren te worden, af te koelen, samen te komen en vorm te krijgen, volgens de natuurwetten die Allah in het universum had ingesteld.

De koran stelt dat verder Allah creëerde de zon, de maan en de planeten, elk met hun eigen individuele banen of banen.

'Hij is het die de nacht en de dag, de zon en de maan heeft geschapen; alle (de hemellichamen) zwemmen voort, elk in zijn afgeronde baan' (21:33).

Uitbreiding van het heelal

Evenmin sluit de koran de mogelijkheid uit dat het universum zich blijft uitbreiden.

'De hemelen, Wij hebben ze met kracht gebouwd. En voorwaar, Wij breiden het uit' (51:47).

Er is enige historische discussie geweest onder moslimgeleerden over de precieze betekenis van dit vers, aangezien de kennis van de uitdijing van het universum pas onlangs werd ontdekt.

Zes scheppingsdagen?

De koran stelt dat

'Allah schiep de hemelen en de aarde, en alles wat daartussen is, in zes dagen' (7:54).

Hoewel dit op het eerste gezicht lijkt op het verslag in de Bijbel, zijn er enkele belangrijke verschillen. De verzen die 'zes dagen' noemen gebruiken het Arabische woordGeweldig(dag). Dit woord komt verschillende andere keren voor in de koran, die elk een andere tijdsmeting aanduiden. In één geval wordt de maat van een dag gelijkgesteld aan 50.000 jaar (70:4), terwijl een ander vers stelt dat 'een dag in de ogen van uw Heer gelijk is aan 1000 jaar volgens uw berekening' (22:47).

Het woordGeweldigwordt dus opgevat als een lange tijdsperiode - een tijdperk of eon. Daarom interpreteren moslims de beschrijving van een 'zesdaagse' schepping als zes afzonderlijke perioden of eonen. De lengte van deze perioden is niet precies gedefinieerd, evenmin als de specifieke ontwikkelingen die gedurende elke periode plaatsvonden.

Na het voltooien van de schepping beschrijft de koran hoe Allah 'zich op de troon vestigde' (57:4) om toezicht te houden op zijn werk. Er wordt een duidelijk punt gemaakt dat het bijbelse idee van een rustdag tegenspreekt:

'Wij hebben de hemelen en de aarde en alles wat daartussen is in zes dagen geschapen, en geen enkel gevoel van vermoeidheid heeft Ons aangeraakt' (50:38).

Allah is nooit 'klaar' met Zijn werk omdat het scheppingsproces doorgaat. Elk nieuw kind dat geboren wordt, elk zaadje dat ontkiemt tot een jong boompje, elke nieuwe soort die op aarde verschijnt, maakt deel uit van het voortdurende proces van Allah's schepping .

'Hij is het Die de hemelen en de aarde in zes dagen schiep en Zich daarna op de Troon vestigde. Hij weet wat er in het hart van de aarde binnenkomt en wat er uit voortkomt, wat uit de hemel neerdaalt en wat ernaartoe stijgt. En Hij is bij je, waar je ook bent. En Allah ziet alles wat jullie doen goed' (57:4).

Het koranische scheppingsverhaal is in overeenstemming met het moderne wetenschappelijke denken over de ontwikkeling van het universum en het leven op aarde. Moslims erkennen dat het leven zich gedurende een lange periode heeft ontwikkeld, maar zien de kracht van Allah achter dit alles. Beschrijvingen van de schepping in de koran zijn in context geplaatst om de lezers te herinneren aan Allah's majesteit en wijsheid.

'Wat is er met jou aan de hand, dat je je niet bewust bent van Allah's majesteit, aangezien Hij het is Die jou in verschillende stadia heeft geschapen? Zie je niet hoe Allah de zeven hemelen boven elkaar heeft geschapen en de maan tot een licht in hun midden heeft gemaakt en de zon tot een (glorieuze) lamp heeft gemaakt? En Allah heeft jou uit de aarde voortgebracht, groeiend (geleidelijk)' (71:13-17).

Het leven kwam uit het water

De koran beschrijft dat Allah 'alle levende wezens uit water heeft gemaakt' (21:30). Een ander vers beschrijft hoe 'Allah elk dier uit water heeft geschapen. Er zijn er die op hun buik kruipen, sommigen die op twee benen lopen en sommigen die op vier lopen. Allah schept wat Hij wil, want waarlijk, Allah heeft macht over alle dingen' (24:45). Deze verzen ondersteunen de wetenschappelijke theorie dat het leven begon in de oceanen van de aarde.

Schepping van Adam & Eva

Terwijl de islam het algemene idee erkent van de ontwikkeling van het leven in fasen, over een bepaalde periode, worden mensen beschouwd als een speciale scheppingsdaad. De islam leert dat mensen een unieke levensvorm zijn die door Allah op een speciale manier is geschapen, met unieke gaven en capaciteiten als geen ander: een ziel en geweten, kennis en vrije wil. Kortom, moslims geloven niet dat mensen willekeurig uit apen zijn geëvolueerd. Het leven van de mens begon met de schepping van twee mensen, een man en een vrouw genaamd Adam en Hawwa (Eva).