Het begrip tijd in het hindoeïsme

Het hindoeïsme is een van de oudste religies ter wereld en heeft een uniek tijdsbesef. Tijd wordt in het hindoeïsme gezien als cyclisch, zonder begin of einde. Hindoes geloven dat tijd een illusie is en dat het hele bestaan ​​deel uitmaakt van een enkele, eeuwige cyclus. Deze cyclus staat bekend als de Kalachakra , die is samengesteld uit vier tijdperken of yuga's. Deze yuga's zijn de Satya Yuga, Treta Yuga, Dvapara Yuga en Kali Yuga.

De Satya Yuga is het eerste tijdperk en wordt beschouwd als het meest perfecte en spirituele tijdperk. Het wordt gekenmerkt door waarheid, vrede en harmonie. De Treta Yuga is het tweede tijdperk en wordt gekenmerkt door een afname van spirituele kennis en een toename van materialisme. De Dvapara Yuga is het derde tijdperk en wordt gekenmerkt door een verdere afname van spirituele kennis en een toename van materialisme. De Kali Yuga is het vierde en laatste tijdperk en wordt gekenmerkt door een afname van spirituele kennis en een toename van materialisme.

Hindoes geloven dat de cyclus van tijd oneindig is en dat deze zich zal blijven herhalen. Ze geloven ook dat de tijdcyclus wordt beïnvloed door de acties van individuen en dat het mogelijk is om de cyclus te doorbreken en een betere toekomst te creëren. Het concept van tijd in het hindoeïsme is een belangrijk onderdeel van de religie en biedt een uniek perspectief op de aard van het bestaan.

De meesten van ons zijn gewend om te leven volgens lineaire overtuigingen en bestaanspatronen. Wij geloven dat alles een begin, een midden en een einde heeft. Maar Hindoeïsme heeft weinig te maken met de lineaire aard van de geschiedenis, het lineaire concept van tijd of het lineaire patroon van het leven.

Cyclische tijd

Het verstrijken van de 'lineaire' tijd heeft ons gebracht waar we nu zijn. Maar het hindoeïsme bekijkt het concept van tijd op een andere manier, en er zit een kosmisch perspectief aan. Hindoes geloven dat het scheppingsproces in cycli verloopt en dat elke cyclus vier grote heeft tijdperken tijd, namelijkSatya Yuga, Treta Yuga, Dwapar Yugaeen enKali YugaA. En omdat het scheppingsproces cyclisch en nooit eindigend is, 'begint het te eindigen en eindigt het te beginnen'.

Tijd is God

Volgens de hindoeïstische scheppingstheorie is tijd (Sanskriet'gaan') is een manifestatie van God. De schepping begint wanneer God zijn energie actief maakt en eindigt wanneer hij al zijn energie terugtrekt in een staat van inactiviteit. God is tijdloos, want tijd is relatief en houdt op te bestaan ​​in het Absolute. Het verleden, het heden en de toekomst bestaan ​​gelijktijdig in hem.

Kalachakra

De cyclus van tijd God schept de cyclus van tijd, genaamdKalachakra, om verdeeldheid en bewegingen van het leven te creëren en de werelden in periodieke tijdframes te ondersteunen. God gebruikt tijd ook om de 'illusies' van leven en dood te creëren. Het is tijd, die verantwoordelijk is voor ouderdom, dood en sterven van zijn creaties. Wanneer we de tijd overwinnen, worden we onsterfelijk. De dood is niet het einde van de lijn, maar een poort naar de volgende cyclus, naar de geboorte. Dit geldt ook voor het universum zelf en is verwant aan de cyclische patronen in de ritmes van de natuur.