Inleiding tot het taoïsme

Taoïsme, ook wel bekend als Daoïsme , is een oude Chinese filosofie en religie die de nadruk legt op leven in harmonie met de Persoon , of de natuurlijke orde van het universum. Het taoïsme is gebaseerd op de leer van Lao Tzu, een Chinese filosoof die in de 6e eeuw voor Christus leefde. Het taoïsme is een manier van leven die zich richt op het vinden van balans en harmonie met de tao.

Kernovertuigingen van het taoïsme

De kernovertuigingen van het taoïsme zijn onder meer:

• De Tao is de bron van al het leven en is de ultieme werkelijkheid.
• Alles in het universum is met elkaar verbonden en in harmonie.
• Het doel van het leven is om balans en harmonie te vinden met de Tao.
• De beoefening van het taoïsme omvat meditatie, yoga en andere spirituele praktijken.

Taoïstische praktijken

Het taoïsme is een manier van leven die het leven in harmonie met de tao benadrukt. Taoïstische praktijken omvatten meditatie, yoga en andere spirituele praktijken. Deze oefeningen zijn bedoeld om iemand te helpen balans en harmonie met de Tao te vinden. Taoïsten beoefenen ook verschillende vormen van krijgskunsten, zoals Tai Chi, waarvan wordt aangenomen dat ze iemand helpen balans en harmonie met de Tao te vinden.

Het taoïsme is een oude filosofie en religie die de nadruk legt op leven in harmonie met de tao. Het is gebaseerd op de leer van Lao Tzu en is een manier van leven die zich richt op het vinden van balans en harmonie met de Tao. Taoïstische praktijken omvatten meditatie, yoga en andere spirituele praktijken, evenals verschillende vormen van vechtsporten.

Het taoïsme/daoïsme* is een georganiseerde religieuze traditie die al meer dan 2000 jaar zijn verschillende vormen ontvouwt in China en elders. Aangenomen wordt dat de wortels in China liggen Sjamanistische tradities die zelfs dateren van vóór de Hsia-dynastie (2205-1765 v.Chr.). Tegenwoordig kan het taoïsme met recht een wereldgodsdienst worden genoemd, met aanhangers van allerlei culturele en etnische achtergronden. Sommige van deze beoefenaars kiezen ervoor om zich aan te sluiten bij taoïstische tempels of kloosters, d.w.z. de formele, georganiseerde, institutionele aspecten van het geloof. Anderen bewandelen het kluizenaarspad van eenzame cultivatie, en weer anderen nemen aspecten van een taoïstisch wereldbeeld en/of praktijken over terwijl ze een meer formele band met een andere religie behouden.

Het taoïstische wereldbeeld

Het taoïstische wereldbeeld is geworteld in een nauwkeurige observatie van de patronen van verandering die in de natuurlijke wereld bestaan. De taoïstische beoefenaar merkt op hoe deze patronen zich manifesteren als zowel onze interne als externe terreinen: als ons menselijk lichaam, evenals bergen en rivieren en bossen. De taoïstische praktijk is gebaseerd op het in harmonie komen met deze elementaire patronen van verandering. Als je zo'n afstemming tot stand brengt, krijg je ook ervaringsgerichte toegang tot de bron van deze patronen: de oorspronkelijke eenheid waaruit ze zijn voortgekomen, genaamd de Tao. Op dit punt zullen je gedachten, woorden en daden heel spontaan de neiging hebben om gezondheid en geluk te produceren, zowel voor jezelf als voor je gezin, de samenleving, de wereld en daarbuiten.

Laozi en de Daode Jing

De beroemdste figuur van het taoïsme is de historische en/of legendarische Laozi (Lao Tzu), wiensDaode Jing (Tao Te Ching)is het beroemdste geschrift. Volgens de legende dicteerde Laozi, wiens naam 'oud kind' betekent, de verzen van deDaode Jingnaar een poortwachter aan de westelijke grens van China, voordat hij voor altijd verdwijnt in het land van de onsterfelijken. DeDaode Jing(hier vertaald door Stephen Mitchell) opent met de volgende regels:

De tao die verteld kan worden is niet de eeuwige tao.
De naam die genoemd kan worden is niet de eeuwige Naam.
Het onnoembare is het eeuwig reële.
Benoemen is de oorsprong van alle bijzondere dingen.

Trouw aan dit begin, deDaode Jing, zoals veel taoïstische geschriften, wordt weergegeven in een taal die rijk is aan metaforen, paradoxen en poëzie: literaire middelen die ervoor zorgen dat de tekst zoiets is als de spreekwoordelijke 'vinger die naar de maan wijst'. Met andere woorden, het is een voertuig om aan ons - zijn lezers - iets over te brengen dat uiteindelijk niet kan worden uitgesproken, niet kan worden gekend door de conceptuele geest, maar alleen intuïtief kan worden ervaren. Deze nadruk binnen het taoïsme op het cultiveren van intuïtieve, niet-conceptuele vormen van kennis komt ook tot uiting in de overvloed aan meditatie- en Qigong-vormen – praktijken die ons bewustzijn richten op onze adem en de stroom van qi (levenskracht) door ons lichaam. Het wordt ook geïllustreerd in de taoïstische praktijk van “doelloos ronddwalen” door de natuurlijke wereld - een praktijk die ons leert communiceren met de geesten van bomen, rotsen, bergen en bloemen.

Ritueel, waarzeggerij, kunst en geneeskunde

Samen met de institutionele praktijken -- de rituelen, ceremonies en festivals die plaatsvinden in tempels en kloosters -- en de interne alchemie praktijken van zijn yogi's en yogini's, hebben de taoïstische tradities ook een aantal waarzeggerijsystemen voortgebracht, waaronder Yijing (I-ching), feng-shui en astrologie; een rijk artistiek erfgoed, b.v. poëzie, schilderkunst, kalligrafie en muziek; evenals een heel medisch systeem. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er minstens 10.000 manieren zijn om 'taoïst te zijn'! Toch kan men in hen allemaal aspecten van het taoïstische wereldbeeld vinden - een diep respect voor de natuurlijke wereld, een gevoeligheid voor en viering van haar patronen van verandering, en een intuïtieve opening voor het onuitsprekelijke tao.

* Een opmerking over transliteratie : Er zijn momenteel twee systemen in gebruik voor het romaniseren van Chinese karakters: het oudere Wade-Giles-systeem (bijv. 'Taoism' en 'chi') en het nieuwere pinyin-systeem (bijv. 'Daoism' en 'qi'). Op deze website zie je vooral de nieuwere pinyin-versies. De enige opmerkelijke uitzondering is 'Tao' en 'Taoïsme', die nog steeds veel vaker worden erkend dan 'Dao' en 'Daoïsme'.

Aanbevolen lectuur: Opening The Dragon Gate: The Making of een moderne taoïstische tovenaardoor Chen Kaiguo & Zheng Shunchao (vertaald door Thomas Cleary) vertelt het levensverhaal van Wang Liping, de 18e generatie stamhouder van de Dragon Gate-sekte van de Complete Reality-school van het taoïsme, en biedt een fascinerende en inspirerende glimp van een traditionele Taoïstische stage.