Wat is er mis met de vraag 'Waarom ik, God?'

Heb je jezelf ooit afgevraagd: 'Waarom ik, God?' bij een moeilijke situatie? Als dat zo is, ben je niet de enige. Veel mensen hebben dezelfde vraag gesteld in tijden van strijd. Maar is het echt een goed idee om God te vragen: 'Waarom ik?'

Het antwoord is nee. Vragen 'Waarom ik, God?' impliceert dat God degene is die verantwoordelijk is voor ons lijden. Dit is niet waar. God veroorzaakt geen lijden. In plaats daarvan is Hij er om ons er doorheen te helpen. Hij is onze bron van kracht en troost in moeilijke tijden.

Als we vragen: 'Waarom ik, God?' we zeggen in wezen dat we God niet vertrouwen. We twijfelen aan Zijn plan voor ons leven en Zijn vermogen om ons door onze worstelingen heen te helpen. Dit kan leiden tot gevoelens van twijfel en ontmoediging.

In plaats van te vragen: 'Waarom ik, God?' het is beter om te vragen 'Wat kan ik hiervan leren?' of “Hoe kan ik dit gebruiken om te groeien?” Deze vragen kunnen ons helpen ons te concentreren op de positieve aspecten van onze situatie en manieren te zoeken om verder te gaan. Ze kunnen ons ook helpen ons geloof en vertrouwen in God op te bouwen.

Dus als je merkt dat je jezelf afvraagt: 'Waarom ik, God?' neem even de tijd om te pauzeren en uw vraag opnieuw te formuleren. Vraag jezelf af wat je van de situatie kunt leren en hoe je deze kunt gebruiken om te groeien. Dit zal je helpen gefocust te blijven op het positieve en te vertrouwen op Gods plan voor je leven.

'Waarom ik?' is de eerste vraag die we stellen als het noodlot toeslaat.

Voor sommigen van ons komt dezelfde vraag op als we een lekke band hebben. Of verkouden worden. Of verstrikt raken in een bizarre regenbui.

Waarom ik, God?

Ergens onderweg zijn we ervan overtuigd geraakt dat het leven altijd goed moet zijn. Als je een christen bent, geloof je misschien dat God je moet beschermen tegen alle ontberingen, groot en klein. God is goed, dus het leven moet eerlijk zijn.

Maar het leven is niet eerlijk. Die les leer je al vroeg van de pestkop op het schoolplein of een kliekje wrede meisjes. Precies op het moment dat je het vergeet, word je eraan herinnerd met een andere pijnlijke les die net zoveel pijn doet als toen je tien jaar oud was.

Waarom het antwoord op 'Waarom ik?' Is niet bevredigend

Vanuit een bijbels perspectief begon het mis te gaan met de zondeval, maar dat is geen erg bevredigend antwoord als het mis gaat met jou persoonlijk.

Zelfs als we de theologische verklaringen kennen, brengen ze geen troost in een ziekenhuiskamer of een uitvaartcentrum. We willen nuchtere antwoorden, geen theorieboeken over het kwaad. We willen weten waarom ons eigen leven zo ellendig is.

We kunnen vragen 'Waarom ik?' tot de Tweede komst , maar we lijken nooit een reactie te krijgen, in ieder geval niet een die begrip schept. We voelen de lamp nooit branden, dus we kunnen zeggen: 'Ah, zoDatlegt het uit', en gaan dan verder met ons leven.

In plaats daarvan vragen we ons af waarom ons zoveel slechte dingen overkomen, terwijl goddeloze mensen het goed lijken te hebben. We gehoorzamen God naar ons beste vermogen, maar er gaan steeds dingen mis. Wat geeft?

Waarom we verwend zijn geraakt

Het is niet alleen dat we denken dat ons leven goed moet zijn omdat God goed is. We zijn in onze westerse cultuur geconditioneerd om een ​​lage pijndrempel te hebben, zowel fysiek als emotioneel.

We hebben schappen vol met pijnstillers om uit te kiezen, en mensen die daar niet van houden, grijpen naar alcohol of illegale drugs. Tv-commercials vertellen ons dat we onszelf moeten verwennen. Elke vorm van onaangenaamheid wordt behandeld als een belediging voor ons geluk.

Voor de meesten van ons zijn hongersnood, de verwoestingen van oorlog en epidemieën beelden die we op het nieuws zien, geen verschrikkingen die we uit de eerste hand meemaken. We voelen ons slecht als onze auto meer dan vijf jaar oud is.

Als lijden toeslaat, vragen we in plaats van 'Waarom ik?', waarom vragen we dan niet: 'Waarom ik ook niet?'

Struikelen naar christelijke volwassenheid

Het is een geworden cliché om te zeggen dat we onze meest waardevolle lessen leren in pijn, niet in plezier, maar als we ons christendom serieus nemen, leren we uiteindelijk tijdens onze pijn om onze ogen op één ding en slechts op één ding gericht te houden: Jezus Christus .

Hoewel fysieke pijn overweldigend kan zijn, is het niet het belangrijkste in het leven. Jezus is. Financieel verlies ervaren kan verwoestend zijn, maar dat is niet het enige dat telt. Jezus is. De dood of het verlies van een dierbare laat een ondraaglijk vacuüm in je dagen en nachten achter. Maar Jezus Christus is er nog steeds.

Als we vragen 'Waarom ik?' we maken onze omstandigheden belangrijker dan Jezus. We vergeten de tijdelijkheid van dit leven en de eeuwigheid van het leven met hem. Onze pijn zorgt ervoor dat we het feit over het hoofd zien dat dit leven is voorbereiding En hemel is de afbetalen .

Dat meest volwassen van christenen, Paulus van Tarsus , vertelde ons waar we moesten zoeken:

'Maar één ding doe ik: vergetend wat achter me ligt en me uitstrekkend naar wat voor me ligt, jaag ik door naar het doel om de prijs te winnen waarvoor God me hemelwaarts heeft geroepen in Christus Jezus .' (Filippenzen 3:13-14, NBV )

Het is moeilijk om onze ogen gericht te houden op de prijs van Jezus, maar hij is wat zinvol is als niets anders dat doet. Toen hij zei: 'Ik ben de weg en de waarheid en het leven.' (Johannes 14:6, NIV), toonde hij ons de weg door al onze 'Waarom ik?' ervaringen.

Pijn kan ons alleen maar vertragen

Lijden is zo oneerlijk. Het ontvoert je aandacht en probeert het te dwingen naar je pijn te kijken. Maar er is iets dat lijden niet kan doen. Het kan Jezus Christus niet van je stelen.

U maakt op dit moment misschien een vreselijke beproeving door, zoals scheiding of werkloosheid of ernstige ziekte. Je verdient het niet, maar er is geen uitweg. Je moet doorgaan.

Als het je lukt, met behulp van de heilige Geest , om verder te kijken dan je lijden naar je zekere beloning van het eeuwige leven met Jezus, je kunt deze reis maken. Pijn kan een onvermijdelijke omweg zijn, maar het kan je er niet van weerhouden om je eindbestemming te bereiken.

Op een dag sta je oog in oog met je Heiland. Je zult staren naar de schoonheid van je nieuwe huis, gevuld met oneindige liefde. Je zult naar de nagellittekens op Jezus' handen kijken.

Je zult weten dat je het niet waard bent om daar te zijn en vol dankbaarheid en nederigheid zul je vragen: 'Waarom ik?'