Wat is de zonde van afleiding?

De zonde van afleiding is een morele overtreding waarbij negatief over een andere persoon wordt gesproken zonder enige geldige reden. Het is een vorm van laster en wordt in veel religies als een ernstige zonde beschouwd. Afleiding wordt vaak gezien als een vorm van geroddel en wordt beschouwd als een schending van de achtste gebod , waarin staat 'Gij zult geen valse getuigenis afleggen tegen uw naaste.'

Afleiding is een vorm van gescheld en kan een verwoestend effect hebben op de persoon die het doelwit is. Het kan veroorzaken emotionele nood , relaties beschadigen en er zelfs toe leiden juridische actie . Het is belangrijk om te onthouden dat zelfs als je iets negatiefs over iemand denkt, het niet oké is om het met anderen te delen.

Hoe afleiding te voorkomen

Om afleiding te voorkomen, is het belangrijk om dat te onthouden woorden hebben kracht . Voordat je over iemand spreekt, moet je jezelf afvragen of wat je gaat zeggen waar, noodzakelijk en vriendelijk is. Zo niet, dan kun je het beste zwijgen.

Het is ook belangrijk om dat te onthouden oordelen over anderen is fout. In plaats van negatief over iemand te spreken, focus je op het positieve en probeer begripvol te zijn.

Tot slot, als iemand zich negatief uitspreekt over een ander, is dat belangrijk de persoon verdedigen aangevallen worden. Zeg het en laat de persoon weten dat zijn of haar woorden ongepast en kwetsend zijn.

De zonde van laster is een ernstige overtreding die een vernietigend effect kan hebben op de betrokkenen. Om afleiding te voorkomen, is het belangrijk om te onthouden dat woorden kracht hebben en om je te concentreren op het positieve.

Afleidingis tegenwoordig geen gewoon woord, maar het ding dat het betekent is maar al te gewoon. Inderdaad, bekend onder een andere naam—geroddel- het is misschien wel een van de meest voorkomende zonden in de hele menselijke geschiedenis.

als fr. John A. Hardon, S.J., schrijft in zijnModern katholiek woordenboek, afleiding is 'Iets onthullen over een ander dat waar is maar schadelijk is voor de reputatie van die persoon'.

Afleiding: een belediging van de waarheid

Afleiding is een van een aantal verwante zonden die de Catechismus van de Katholieke Kerk classificeert als ' overtredingen van de waarheid .' Wanneer we het hebben over de meeste andere zonden, zoals het afleggen van valse getuigenissen, meineed, laster , opschepperij, en liegen , is het gemakkelijk te zien hoe ze de waarheid beledigen: ze houden allemaal in dat je iets zegt waarvan je weet dat het onwaar is of waarvan je denkt dat het onwaar is.

Afleiding is echter een geval apart. Zoals de definitie aangeeft, moet je, om schuldig te zijn aan laster, iets zeggen waarvan je weet dat het waar is of waarvan je denkt dat het waar is. Hoe kan minachting dan een 'belediging van de waarheid' zijn?

De effecten van afleiding

Het antwoord ligt in de waarschijnlijke effecten van afleiding. Zoals de Catechismus van de Katholieke Kerk opmerkt ( voor. 2477 ), 'Respect voor de reputatievan personen verbiedt elke houding en elk woord dat hen onrechtvaardig zou kunnen kwetsen.' Een persoon maakt zich schuldig aan laster als hij 'zonder objectief geldige reden de fouten en tekortkomingen van een ander openbaart aan personen die deze niet kenden'.

Iemands zonden hebben vaak invloed op anderen, maar niet altijd. Zelfs als ze anderen beïnvloeden, is het aantal getroffenen eindig. Door de zonden van een ander te onthullen aan degenen die niet van die zonden afwisten, beschadigen we de reputatie van die persoon. Hoewel hij zich altijd kan bekeren van zijn zonden (en dat misschien al heeft gedaan voordat we ze openbaarden), is hij misschien niet in staat zijn goede naam terug te krijgen nadat we die hebben beschadigd. Inderdaad, als we ons schuldig hebben gemaakt aan laster, zijn we verplicht om op de een of andere manier te proberen het goed te maken - 'moreel en soms materieel', aldus de Catechismus. Maar de schade die eenmaal is aangericht, kan mogelijk niet meer ongedaan worden gemaakt, en daarom beschouwt de kerk afbreuk als zo'n ernstig vergrijp.

De waarheid is geen verdediging

De beste optie is natuurlijk om in de eerste plaats niet aan afleiding te doen. Zelfs als iemand ons zou vragen of iemand schuldig is aan een bepaalde zonde, zijn we verplicht de goede naam van die persoon te beschermen, tenzij, zoals pater Hardon schrijft, 'er een proportioneel goed bij betrokken is'. We kunnen niet als verdediging gebruiken dat iets wat we hebben gezegd waar is. Als een persoon de zonde van een andere persoon niet hoeft te weten, dan zijn we niet vrij om die informatie bekend te maken. Zoals de Catechismus van de Katholieke Kerk zegt ( paragrafen 2488-89 ):

Derecht op de mededelingvan de waarheid is niet onvoorwaardelijk. Iedereen moet zijn leven in overeenstemming brengen met het evangelievoorschrift van broederlijke liefde. Dit vereist dat we in concrete situaties beoordelen of het gepast is om de waarheid te onthullen aan iemand die erom vraagt.

Liefdadigheid en respect voor de waarheid zouden de reactie op iedereen moeten dicterenverzoek om informatie of communicatie. Het welzijn en de veiligheid van anderen, het respect voor de persoonlijke levenssfeer en het algemeen belang zijn voldoende redenen om te zwijgen over wat niet bekend mag zijn of om een ​​discrete taal te gebruiken. De plicht om schandalen te vermijden vereist vaak strikte discretie. Niemand is verplicht om de waarheid te onthullen aan iemand die niet het recht heeft om het te weten.

De zonde van afleiding vermijden

We beledigen de waarheid als we de waarheid vertellen aan degenen die geen recht op de waarheid hebben, en daarbij schade toebrengen aan de goede naam en reputatie van een ander. Veel van wat mensen gewoonlijk 'roddelen' noemen, is in feite afleiding, terwijl laster (het vertellen van leugens of misleidende uitspraken over anderen) een groot deel van de rest uitmaakt. De beste manier om te voorkomen dat je in deze zonden vervalt, is te doen wat onze ouders altijd zeiden: 'Als je niets aardigs over iemand kunt zeggen, zeg dan helemaal niets.'

Uitspraak: ditrakSHən

Ook gekend als: Roddelen, roddelen (hoewelachterklapis vaker een synoniem voorlaster)

Voorbeelden: 'Ze vertelde haar vriendin over de dronken escapades van haar zus, ook al wist ze dat dit zou neerkomen op laster.'