Jezus geneest de dochter van Jaïrus (Marcus 5:35-43)

Jezus geneest de dochter van Jaïrus is inspirerend Bijbel verhaal uit het Marcusevangelie. Het vertelt over een vader, Jaïrus, die Jezus smeekt om zijn dochter die op sterven ligt te genezen. Jezus gaat akkoord en gaat op weg naar het huis van Jaïrus.

Onderweg wordt Jezus onderbroken door een vrouw die lijdt aan een bloedingsstoornis voor 12 jaar. Jezus stopt om haar te genezen, en tegen de tijd dat hij het huis van Jaïrus bereikt, is de dochter al overleden.

Ondanks de schijnbare tragedie laat Jezus zich niet afschrikken. Hij neemt het meisje bij de hand en zegt haar op te staan. Tot verbazing van alle aanwezigen is het meisje dat wel op wonderbaarlijke wijze genezen .

Dit verhaal is een krachtige herinnering aan de kracht van het geloof en aan Jezus' liefde voor ons. Het leert ons dat, hoe nijpend de situatie ook is, we altijd bij Jezus kunnen aankloppen voor hulp. We kunnen erop vertrouwen dat hij onze gebeden zal beantwoorden en ons zal voorzien van de genezing wij hebben nodig.

• 35 Terwijl hij nog sprak, kwamen er van de overste van het huis van de synagoge sommigen die zeiden: Uw dochter is dood, waarom valt u de Meester nog lastig? 36 Zodra Jezus het woord hoorde dat werd gesproken, zei hij tegen de overste van de synagoge: Wees niet bang, geloof alleen. 37 En hij stond toe dat niemand hem volgde, behalve Petrus, en Jakobus, en Johannes, de broer van Jakobus. 38 En hij komt bij het huis van de overste van de synagoge en ziet het tumult en degenen die hevig wenen en jammeren.

• 39 En toen hij binnenkwam, zei hij tegen hen: Waarom maakt u zo'n ophef en huilt u? de jonkvrouw is niet dood, maar slaapt. 40 En ze lachten hem uit tot spot. Maar toen hij ze allemaal naar buiten had gestuurd, nam hij de vader en de moeder van de jonkvrouw en degenen die bij hem waren, en ging naar binnen waar de jonkvrouw lag. 41 En hij nam het meisje bij de hand en zei tegen haar: Talitha cumi; wat betekent, geïnterpreteerd, jonkvrouw, ik zeg u, sta op. 42 En terstond stond het meisje op en liep; want zij was twaalf jaar oud. En zij waren verbaasd met een grote verbazing. 43 En hij gebood hun regelrecht dat niemand het zou weten; en beval haar iets te eten te geven.

• Vergelijken : Mattheüs 9:18-26; Lukas 8:40-56

Kan Jezus de doden opwekken?

Voordat Jezus zonder het te weten de vrouw genas die al twaalf jaar leed, was hij op weg naar de dochter van Jarius, een overste van een plaatselijke synagoge. Elke synagoge werd destijds bestuurd door een raad van oudsten die op zijn beurt werd voorgezeten door ten minste één president. Jarius zou dus een belangrijk man in de gemeenschap zijn geweest.

Dat hij naar Jezus kwam voor hulp was een teken van Jezus’ roem, zijn capaciteiten, of gewoon de wanhoop van Jarius. Dit laatste zou waarschijnlijk gezien worden hoe hij wordt beschreven als vallend aan de voeten van Jezus. De traditionele christelijke exegese houdt vol dat Jarius uit geloof tot Jezus komt en dat het dit geloof is dat Jezus in staat stelt zijn wonder te verrichten.

De naam 'Jarius' betekent 'Hij zal ontwaken', wat de fictieve aard van het verhaal aangeeft en de connectie met het latere verhaal over Lazarus benadrukt. Er is hier een dubbele betekenis: ontwaken uit de fysieke dood en ontwaken uit de eeuwige dood van de zonde om Jezus te zien voor wie en wat hij werkelijk is.

Dit verhaal komt nauw overeen met een verhaal dat verschijnt in 2 Koningen waar de profeet Elisa krijgt bezoek van een vrouw die hem smeekt een wonder te verrichten door haar overleden zoon op te wekken. Wanneer dit verhaal in het evangelie van Matteüs wordt verteld, wordt de dochter onmiddellijk dood gemeld, net als in het Elisa-verhaal, terwijl de dochter hier alleen maar ziek begint en later dood wordt gemeld. Om heel eerlijk te zijn, vind ik dat dit het drama verhoogt.

Zodra de dood van het meisje wordt onthuld, verwachten mensen dat Jezus zijn weg vervolgt - tot nu toe heeft hij alleen de zieken genezen, niet de doden opgewekt. Jezus laat zich daar echter niet door weerhouden, ondanks het feit dat men om zijn aanmatiging lacht. Op dit punt verricht hij het grootste wonder tot nu toe: hij wekt het meisje op uit de dood.

Tot nu toe heeft Jezus macht getoond over religieuze tradities en wetten, over ziekte, natuurlijke elementen en over onreinheid. Nu demonstreert hij macht over de ultieme kracht in het menselijk leven: de dood zelf. In feite zijn de verhalen over de macht van Jezus over de dood degene die de meeste emotionele kracht hebben, en het was het geloof in zijn macht over zijn eigen dood dat het christendom tot een nieuwe religie maakte.

Toen Elisa de jongen uit de dood opwekte, deed hij dat door zeven keer voor hem te buigen - duidelijk een rituele handeling. Jezus voedt dit meisje echter eenvoudig op door twee woorden te spreken (talitha cumi - Aramees voor 'jong meisje, sta op'). Nogmaals, ik denk dat ons wordt verteld dat Jezus is gekomen om mensen te helpen voorbij muffe tradities te komen en terug te keren naar persoonlijke relaties, zowel met elkaar als met God.

Het is merkwaardig dat de meeste discipelen bij dit evenement werden weggelaten terwijl alleen Petrus, Jacobus en Johannes aanwezig waren. Moest dit hun prioriteit boven de anderen suggereren? Hebben ze zelfs maar iets anders gedaan dan getuige zijn van het wonder?

Het is ook interessant dat Jezus terugkeert naar zijn eerdere methoden en iedereen instrueert om te zwijgen over wat er is gebeurd. Hij begon het hoofdstuk door een legioen demonen uit te drijven van een man die hij vertelde het woord over de macht van God te verspreiden - een zeer ongebruikelijke manier om het verhaal te beëindigen. Hier vermaant Jezus de mensen echter nogmaals dat ze helemaal niets moeten zeggen.