Wat is een arhat of arahant in het boeddhisme?

Een Arhat of Arahant is een zeer gerespecteerde figuur in het boeddhisme. Het is een titel die wordt gegeven aan iemand die verlichting of nirvana heeft bereikt en wordt beschouwd als een volledig verlicht wezen. Een Arhat is iemand die het hoogste niveau van spirituele ontwikkeling heeft bereikt en vrij is van de cyclus van wedergeboorte.

De weg naar verlichting

De weg om een ​​Arhat te worden is lang en moeilijk. Het omvat een diep begrip van de vier edele waarheden, het achtvoudige pad en de beoefening van meditatie. De Arhat moet ook de vijf voorschriften in praktijk brengen, die de fundamentele morele richtlijnen van het boeddhisme zijn. Alleen door een leven van toewijding en discipline kan men een Arhat worden.

De voordelen van een Arhat worden

Een Arhat worden brengt veel voordelen met zich mee. Er wordt aangenomen dat een Arhat een beter begrip heeft van de wereld en het universum, en deze kennis kan gebruiken om anderen te helpen. Er wordt ook gezegd dat ze vrij zijn van lijden en een groter vermogen tot mededogen en begrip hebben.

Conclusie

Een arhat of arahant is een zeer gerespecteerde figuur in het boeddhisme en is iemand die verlichting of nirvana heeft bereikt. Een Arhat worden vereist een lang en moeilijk pad van spirituele ontwikkeling en brengt vele voordelen met zich mee, zoals een beter begrip van de wereld en vrijheid van lijden.

In het vroege boeddhisme, anahat(Sanskriet) ofarahant(Pali) - 'waardig' of 'vervolmaakt' - was het hoogste ideaal van een discipel van de Boeddha. Hij of zij was een persoon die het pad naar had voltooid verlichting en bereikt nirvana . In het Chinees is het woord voor arhatlohanofluohan.

Arhats worden beschreven in de Dhammapada :

'Er is geen werelds bestaan ​​meer voor de wijze die, net als de aarde, niets kwalijk neemt, die stevig is als een hoge pilaar en zo zuiver als een diepe poel vrij van modder. Kalm is zijn gedachte, kalm zijn spraak en kalm zijn daad, die, waarlijk wetend, volkomen bevrijd, volmaakt rustig en wijs is.' [Verzen 95 en 96; Acharya Buddharakkhita vertaling.]

In vroege geschriften wordt de Boeddha soms ook een arhat genoemd. Zowel een arhat als een Boeddha werden beschouwd als perfect verlicht en gezuiverd van alle verontreinigingen. Een verschil tussen een arhat en een Boeddha was dat een Boeddha zelf verlichting realiseerde, terwijl een arhat door een leraar naar verlichting werd geleid.

In de Sutta-pitaka , worden zowel de Boeddha als de arhats beschreven als volmaakt verlicht en vrij van boeien, en beiden bereiken nirvana. Maar alleen de Boeddha is de meester van alle meesters, de wereldleraar, degene die de deur opende voor alle anderen.

Naarmate de tijd verstreek, stelden sommige vroege scholen van het boeddhisme voor dat een arhat (maar geen Boeddha) enkele onvolkomenheden en onzuiverheden zou kunnen behouden. Onenigheid over de kwaliteiten van een arhat kan de oorzaak zijn geweest van vroege sektarische verdeeldheid.

De Arahant in het Theravada-boeddhisme

Vandaag Theravada-boeddhisme definieert nog steeds het Pali-woordarahantals een volmaakt verlicht en gezuiverd wezen. Wat is dan het verschil tussen een arahant en een Boeddha?

Theravada leert dat er in elk tijdperk of eon één Boeddha is, en dit is de persoon die het dharma ontdekt en het aan de wereld onderwijst. Andere wezens van die leeftijd of eon die verlichting realiseren zijn arahants. De Boeddha van de huidige tijd is natuurlijk Gautama Boeddha , of de historische Boeddha.

De Arhat in het Mahayana-boeddhisme

Mahayana-boeddhisten mag het woord gebruikenahatom te verwijzen naar een verlicht wezen, of ze kunnen een arhat beschouwen als iemand die erg ver op het pad is maar die het boeddhaschap nog niet heeft gerealiseerd. Mahayana-boeddhisten gebruiken het woord somsShravaka- 'iemand die hoort en verkondigt' - als synoniem voorahat. Beide woorden beschrijven een zeer gevorderde beoefenaar die respect verdient.

Legenden over zestien, achttien of een ander aantal specifieke arhats zijn te vinden in het Chinese en Tibetaanse boeddhisme. Er wordt gezegd dat deze door de Boeddha uit zijn discipelen werden gekozen om in de wereld te blijven en het dharma te beschermen tot de komst van Maitreya Boeddha . Deze arhats worden op vrijwel dezelfde manier vereerd als christelijke heiligen.

Arhats en Bodhisattva's

Hoewel de arhat of arahant het ideaal van beoefening blijft in Theravada, is het beoefeningsideaal in het Mahayana-boeddhisme de bodhisattva -- het verlichte wezen dat belooft alle andere wezens tot verlichting te brengen.

Hoewel bodhisattva's worden geassocieerd met Mahayana, is de term afkomstig uit het vroege boeddhisme en is deze ook te vinden in de Theravada-geschriften. Zo lezen we in de Jataka-verhalen dat degene die de Boeddha zou worden voordat hij boeddhaschap verwerkelijkte, vele levens als bodhisattva leefde en zichzelf gaf voor het welzijn van anderen.

Het onderscheid tussen Theravada en Mahayana is niet dat Theravada zich minder bezighoudt met de verlichting van anderen. Het heeft veeleer te maken met een ander begrip van de aard van verlichting en de aard van het zelf; in Mahayana is individuele verlichting een contradictio in terminis.