Hoe verdreef een engel Adam en Eva uit de tuin?

De verdrijving van Adam en Eva uit de Hof van Eden is een verhaal uit de Bijbel. Volgens het verhaal werd een engel door God gestuurd om Adam en Eva uit de Hof van Eden te verdrijven wegens ongehoorzaamheid aan Gods gebod.

De engel, vaak aangeduid als de Bewaker van Eden , werd gestuurd om Adam en Eva te confronteren. De engel vertelde hen dat ze Gods gebod ongehoorzaam waren en de Hof van Eden moesten verlaten. Adam en Eva werden vervolgens uit de Hof van Eden geworpen, om nooit meer terug te keren.

Het verhaal van de verdrijving van Adam en Eva is een belangrijk onderdeel van de Bijbel en is op verschillende manieren geïnterpreteerd. Sommigen geloven dat de engel is gestuurd om Adam en Eva te straffen voor hun ongehoorzaamheid, terwijl anderen geloven dat de engel is gestuurd om hen te beschermen tegen de gevaren van de Hof van Eden.

De verdrijving van Adam en Eva uit de Hof van Eden is een krachtig verhaal dat op veel verschillende manieren is geïnterpreteerd. Het herinnert ons eraan dat ongehoorzaamheid aan God ernstige gevolgen kan hebben en dat we er altijd naar moeten streven Gods geboden te gehoorzamen.

De eerste twee mensen ter wereld — Adam en Eva — leefden zich uit in de Hof van Eden, spraken met God zelf en genoten van talloze zegeningen. Maar toen zondigden ze en hun fout veroorzaakte de val van de wereld. Adam en Eva moesten de tuin verlaten zodat ze die niet met zonde zouden besmetten, en God zond een engel om ze uit dat paradijs te verdrijven, volgens de Bijbel en de Thora.

Die engel, een lid van de cherubim die met een vurig zwaard zwaaide, was aartsengel Jophiël , Christelijk En Joods traditie zegt.

De val

Zowel de Bijbel als de Thora vertellen het verhaal van de val van de wereld in Genesis hoofdstuk 3. Satan , de leider van de engelen vallen , benadert Eva terwijl ze vermomd is als een slang en liegt tegen haar over de Boom der Kennis (ook bekend als de Boom des Levens) waarvan God haar en Adam had gewaarschuwd er niet van te eten of zelfs maar aan te raken, anders zouden ze als gevolg daarvan sterven .

De verzen 4 en 5 beschrijven het bedrog van Satan en de verleiding die hij Eva bood om te proberen zoals God zelf te zijn:

'Je gaat zeker niet dood', zei de slang tegen de vrouw. 'Want God weet dat wanneer je ervan eet, je ogen geopend zullen worden, en je zult als God zijn, kennend goed en kwaad.''

Eva viel ten prooi aan Satans plan door te besluiten tegen God in opstand te komen: ze at van de verboden vrucht en daarna moedigde ze Adam aan hetzelfde te doen. Dat bracht zonde in de wereld en beschadigde elk deel ervan. Nu ze besmet waren door zonde, konden Adam en Eva niet langer in de aanwezigheid van een volmaakt heilige God zijn. God vervloekte Satan voor wat hij had gedaan en kondigde de gevolgen voor de mensheid aan.

De passage eindigt met God die Adam en Eva uit het paradijs werpt en een cherubim-engel stuurt om de Boom des Levens te bewaken:

'En de HERE God zei: 'De mens is nu geworden als een van ons, kennende goed en kwaad. Het mag hem niet worden toegestaan ​​zijn hand uit te steken en ook van de boom des levens te nemen en te eten, en eeuwig te leven.' Dus verdreef de HERE God hem uit de Hof van Eden om de grond te bewerken waaruit hij was genomen. Nadat hij de man had verdreven, plaatste hij aan de oostzijde van de Hof van Eden cherubim en een vlammend zwaard dat heen en weer flitste om de weg naar de boom des levens te bewaken.'
—Genesis 3:22-24

De eerste engel die wordt genoemd in de Bijbel en Thora

Aartsengel Jophiël heeft de eer de allereerste te zijn van vele engelen die in de Bijbel en de Thora worden genoemd. In haar boekGewoon engelen, schrijft Beleta Greenaway:

'Jofiel (Schoonheid van God) is de eerste engel die in de Bijbel wordt genoemd [waarvan het eerste deel ook de Thora is]. Zijn rol is om de Boom des Levens te bewaken voor de Schepper. Met een angstaanjagend, vurig zwaard gegrepen, had hij de ontzagwekkende taak om Adam en Eva uit de Hof van Eden te verbannen en elke mens ervan te weerhouden opnieuw op de heilige grond te stappen. Hij heeft wijsheid, geeft inspiratie en helpt je onderscheidingsvermogen te gebruiken.'

Schoonheid verloren, met de hoop op herstel

Het is interessant om op te merken dat Jophiel, wiens naam 'schoonheid van God' betekent, de engel is die God kiest om Adam en Eva uit het prachtige paradijs van de Hof van Eden te verdrijven. In zijn boek Het spirituele gevoel in heilige legende , merkt Edward J. Brailsford op:

'Jophil, de Schoonheid van God, was de bewaker van de Boom der Kennis. Hij was het die na de val Adam en Eva uit de Hof van Eden verdreef. De associatie van schoonheid met kennis is natuurlijk en behoeft geen uitleg. Maar waarom zou Schoonheid het schuldige paar verdrijven en met het vlammende zwaard zwaaien, tenzij ze ooit de herinnering met zich mee zouden dragen dat gerechtigheid met barmhartigheid werd getemperd, en op hun laatste herinnering aan het paradijs een visioen zouden hebben gedrukt, niet van het verschrikkelijke frons van een boze God, maar van de schoonheid van goedheid die bedroefd was en bereid was zich te verzoenen?'

Artistieke afbeeldingen van Jophiel tonen vaak de engel in de Hof van Eden, en zijn bedoeld om zowel de pijn van de gevolgen van de zonde als de hoop op herstel bij God uit te beelden, schrijft Richard Taylor in zijn boek: Hoe een kerk te lezen . In de kunst, schrijft Taylor, wordt Jophiel vaak afgebeeld 'met het zwaard van de verdrijving van Adam en Eva uit de Hof van Eden' en die afbeelding dient 'om de vroege verdeeldheid en latere hereniging van God en de mensheid te symboliseren'.

Een toekomstig paradijs

Net zoals de Boom des Levens wordt gezien in het eerste boek van de Bijbel: Genesis - wanneer zonde de wereld binnenkomt, wordt het opnieuw gezien in het laatste boek van de Bijbel - Openbaring - in een hemels paradijs. Openbaring 22:1-5 onthult hoe de Hof van Eden zal worden hersteld:

'Toen toonde de engel me de rivier van het water des levens, zo helder als kristal, stromend vanaf de troon van God en van het Lam door het midden van de grote straat van de stad. Aan weerszijden van de rivier stond de boom des levens, die twaalf vruchten droeg en elke maand zijn vruchten voortbracht. En de bladeren van de boom zijn voor de genezing van de naties. Er zal geen vloek meer zijn. De troon van God en van het Lam zal in de stad zijn en zijn dienaren zullen hem dienen. Ze zullen zijn gezicht zien en zijn naam zal op hun voorhoofd staan. Er zal geen nacht meer zijn. Ze zullen het licht van een lamp of het licht van de zon niet nodig hebben, want de Here God zal hun licht geven. En ze zullen voor eeuwig en altijd regeren.'

In zijn boekLeven met engelen, schrijft Cleo Paul Strawmyer: 'Als Johannes in Openbaring spreekt over de Boom des Levens in het paradijs, is dit dan dezelfde Boom des Levens die de cherubim bewaakten in de Hof van Eden? Het is dezelfde boom.' Strawmyer vervolgt door te schrijven dat engelen waarschijnlijk de Boom des Levens van de aarde naar de hemel droegen om hem te bewaren zonder de besmetting met zonde -- ze zouden niet alleen de boom des levens moeten bewaken terwijl ze in de tuin zijn, maar nu zouden ze de boom des levens ook moeten optillen. de boom en breng hem in veiligheid in het paradijs.'

Het Zwaard van het Geweten van Jophiel

Het vurige zwaard dat aartsengel Jophiel gebruikte om de Boom des Levens te bewaken, kan de kracht vertegenwoordigen die engelen hebben om zondige mensen te helpen de waarheid te onderscheiden, schrijft Janice T. Connell in haar boek, Engelen kracht :

'De aarde werd een dal van lijden toen Gods kinderen geen toegang meer hadden tot de Hof van Eden. Toen we het paradijs verloren, verloren we het vermogen om de waarheid te zien. Het vurige zwaard dat de toegang tot het paradijs blokkeert, is het grote zwaard van het geweten. Er is elke minuut bewustzijn voor nodig om het zwaard van het geweten in vuur en vlam te houden met het licht van de waarheid. Het is engelenkracht die zo'n bewustzijn brengt. Zij die toegang hebben tot engelenmacht zijn bekleed met de heilige engelen en zijn in staat door het vurige zwaard van het geweten heen te gaan om het paradijs weer binnen te gaan.'