Hel, Noorse godin van de onderwereld
Hel, de Noorse godin van de onderwereld, is een machtige figuur in de Noorse mythologie. Ze is de dochter van Loki, de god van de bedrieger, en de heerser van het dodenrijk. Hel wordt vaak afgebeeld als een figuur van dood en duisternis, maar ze is ook een medelevende en wijze heerseres van de onderwereld.
Heerser van de onderwereld
Hel is de heerser van de onderwereld, bekend als Helheim. Zij is verantwoordelijk voor het verwelkomen van de zielen van de doden en het beslissen over hun lot. Hel is een krachtige en gevreesde godin, maar ze staat ook bekend om haar wijsheid en mededogen. Ze zou een eerlijke rechter zijn die luistert naar de smeekbeden van de doden en beslissingen neemt op basis van gerechtigheid.
Symbolen en associaties
Hel wordt geassocieerd met veel symbolen, waaronder de kleur zwart, de raaf en de wolf. Ze wordt ook geassocieerd met de dood en de onderwereld, evenals genezing en bescherming. In sommige verhalen wordt ze gezien als een figuur van genade en mededogen, terwijl ze in andere wordt gezien als een figuur van duisternis en vernietiging.
Conclusie
Hel is een belangrijke figuur in de Noorse mythologie en haar invloed is nog steeds voelbaar in de moderne cultuur. Ze is een machtige en gevreesde godin, maar ook een medelevende en wijze heerser van de onderwereld. Haar symbolen en associaties met dood, genezing en bescherming maken haar tot een intrigerende figuur in de Noorse mythologie.
In de Noorse mythologie komt Hel voor als de godin van de onderwereld. Ze is langs gestuurd Odin naar Helheim / Niflheim om de geesten van de doden te presideren, behalve degenen die in de strijd zijn omgekomen en naar het Walhalla zijn gegaan. Het was haar taak om het lot te bepalen van de zielen die haar rijk binnenkwamen.
Beide zijden vertegenwoordigen
Hel wordt vaak afgebeeld met haar botten aan de buitenkant van haar lichaam in plaats van de binnenkant. Ze wordt meestal ook in zwart-wit afgebeeld, wat aantoont dat ze beide kanten van alle spectrums vertegenwoordigt.
Ze is een dochter van Loki, de bedrieger , en Angrboda. Er wordt aangenomen dat haar naam de bron is van het Engelse woord 'hell', vanwege haar connectie met de onderwereld. Hel komt voor in de Poëtische Edda en Proza Edda, en iemand veroordelen tot 'naar Hel gaan' betekent hem de dood wensen. Na de dood van Baldur, de godin Frigga stuurt Hermóðr om Hel losgeld aan te bieden. Hermóðr blijft de nacht in Helheim en smeekt 's ochtends Hel om zijn broer naar huis te laten terugkeren, omdat Baldur zo geliefd is bij de goden van de Aesir. Hel vertelt hem: 'Als alle dingen in de wereld, levend of dood, om hem huilen, dan mag hij terugkeren naar de Aesir. Als iemand zich tegen hem uitspreekt of weigert te huilen, dan zal hij bij Hel blijven.' Een vrouwelijke reus weigert medelijden te hebben met Baldur, dus zit hij nog wat langer vast aan Hel.
Een halfbloedige godin
Jacob Grimm theoretiseerde die Hel, die hij bij de Proto-Germaanse naam noemdeHalja, was in feite een 'halfgodin'. Er kan niet worden bewezen dat ze van volledig Goddelijk bloed is; in het geval van Hel maakte Loki de reuzin Angrboda zwanger. Grimm zei dat deze halfbloedgodin hoger stond dan hun halfbloed mannelijke tegenhangers.
