Definitie van praktische atheïst

A praktische atheïst is iemand die niet in een hogere macht of godheid gelooft, maar toch bepaalde religieuze of spirituele rituelen kan uitoefenen. Dit type atheïsme wordt vaak 'zwak' of 'praktisch' atheïsme genoemd, in tegenstelling tot 'sterk' of 'dogmatisch' atheïsme. Praktische atheïsten kunnen zich bezighouden met religieuze activiteiten zoals het bijwonen van religieuze diensten, deelnemen aan gebed of het vieren van religieuze feestdagen, maar ze geloven niet in een hogere macht of godheid.

De voordelen van praktisch atheïsme

Praktisch atheïsme kan een gevoel van gemeenschap en verbondenheid geven aan degenen die niet in een hogere macht of godheid geloven. Het kan ook een gevoel van comfort en veiligheid bieden, omdat het individuen in staat stelt hun eigen overtuigingen te beoefenen zonder zich veroordeeld of buitengesloten te voelen. Bovendien kan praktisch atheïsme een gevoel van vrede en acceptatie geven, omdat het individuen in staat stelt hun eigen overtuigingen te beoefenen zonder de behoefte te voelen zich te conformeren aan de overtuigingen van anderen.

De uitdagingen van praktisch atheïsme

Hoewel praktisch atheïsme een gevoel van gemeenschap en saamhorigheid kan geven, kan het voor sommige individuen ook een uitdaging zijn. Praktische atheïsten kunnen worstelen met schuldgevoelens of schaamte omdat ze niet in een hogere macht of godheid geloven, of ze kunnen zich geïsoleerd voelen van degenen die wel geloven. Bovendien kunnen praktische atheïsten worstelen met het idee van de dood en het hiernamaals, omdat ze niet dezelfde overtuigingen hebben als degenen die wel in een hogere macht of godheid geloven.

Over het algemeen is praktisch atheïsme een soort atheïsme dat individuen in staat stelt hun eigen overtuigingen te beoefenen zonder zich veroordeeld of verbannen te voelen. Het kan een gevoel van gemeenschap en verbondenheid geven, evenals een gevoel van vrede en acceptatie. Het kan echter ook een uitdaging zijn voor sommige individuen, omdat ze kunnen worstelen met schuldgevoelens of schaamte, of met het idee van de dood en het hiernamaals.

Een praktische atheïst wordt gedefinieerd als iemand die niet gelooft in of het bestaan ​​van goden verwerpt als een kwestie van praktijk, zo niet noodzakelijkerwijs theorie. Deze definitie van praktische atheïst concentreert zich op het idee dat men het geloof in goden en het bestaan ​​van goden in het dagelijks leven negeert, maar nietnodigverwerpen het bestaan ​​van goden als het gaat om beleden overtuigingen.

Dus een persoon zou kunnen zeggen dat ze een zijn theïst , maar door hun manier van leven zijn ze niet te onderscheiden van atheïsten. Hierdoor is er enige overlap met pragmatische atheïsten en apatheïsten. Het belangrijkste verschil tussen pragmatische atheïsten en praktische atheïsten is dat een pragmatische atheïst hun standpunt heeft overwogen en het filosofische redenen heeft aangenomen; de praktische atheïst lijkt het simpelweg over te nemen omdat het het gemakkelijkst is.

Een paar woordenboeken, verspreid van het einde van de 19e tot het einde van de 20e eeuw, nemen in hun definities van atheïsme een vermelding op voor 'praktisch atheïsme' dat wordt gedefinieerd als 'veronachtzaming van God, goddeloosheid in leven of gedrag'. Deze neutrale uitleg van een praktische atheïst komt overeen met het huidige gebruik van de term goddeloos, een label dat alle atheïsten dekt en een paar theïsten die geen overwegingen meebrengen over wat een god zou willen of gepland hebben bij het nemen van beslissingen in hun leven.

Voorbeeld offertes

'Praktische atheïsten [volgens Jacques Maritain] 'geloven dat ze in God geloven (en... misschien in hun hoofd in Hem geloven, maar... in werkelijkheid ontkennen ze Zijn bestaan ​​door elk van hun daden.'
-George Smit,Atheïsme: de zaak tegen God.
'Praktisch atheïst, of christelijk atheïst, wordt gedefinieerd als iemand die in God gelooft maar leeft alsof Hij niet bestaat.'
- Lillian Kwon, De christelijke post , 2010
'Praktisch atheïsme is niet de ontkenning van het bestaan ​​van God, maar volledige goddeloosheid van handelen; het is een moreel kwaad, dat niet de ontkenning van de absolute geldigheid van de morele wet inhoudt, maar gewoon rebellie tegen die wet.'
- Etienne Borne,Atheïsme