De dood is een stap in onze vooruitgang, niet het einde van ons bestaan

De dood is een onvermijdelijk onderdeel van het leven en toch wordt het vaak gezien als een negatieve gebeurtenis. In De dood is een stap in onze vooruitgang, niet het einde van ons bestaan , auteur John Smith biedt een andere kijk op de dood, een die positiever en krachtiger is.

Smith onderzoekt het concept van de dood vanuit een spiritueel perspectief en onderzoekt het idee dat de dood niet het einde van ons bestaan ​​is, maar eerder een stap in onze spirituele vooruitgang. Hij betoogt dat de dood een natuurlijk onderdeel van het leven is en dat het kan worden gezien als een positieve gebeurtenis, waardoor we naar een hoger niveau van spiritueel begrip kunnen gaan.

Het schrijven van Smith is duidelijk en gemakkelijk te begrijpen, waardoor het toegankelijk is voor lezers van alle niveaus. Hij geeft een uitgebreid overzicht van de spirituele aspecten van de dood en bespreekt onderwerpen als het hiernamaals, reïncarnatie en de reis van de ziel. Hij geeft ook praktisch advies over hoe om te gaan met de dood, biedt begeleiding bij het verwerken van het verlies van een dierbare en het vinden van vrede en acceptatie.

Algemeen, De dood is een stap in onze vooruitgang, niet het einde van ons bestaan is een verhelderend en tot nadenken stemmend boek. Smiths spirituele kijk op de dood is zowel geruststellend als versterkend, en zijn praktische advies is van onschatbare waarde voor degenen die worstelen om het verlies van een dierbare te verwerken. Sterk aanbevolen.

Om volledig te begrijpen wat de dood is en waarom het gebeurt, moet je begrijpen wat er vóór de sterfelijkheid is gebeurd en wat er daarna zal gebeuren.

De dood is een stap in hetVerlossingsplanof het Plan van Geluk, zoals het vaak wordt genoemd. Het is een noodzakelijke stap in onze eeuwige vooruitgang. Het maakt deel uit van Hemelse Vader 's plan voor hoe we kunnen terugkeren om bij Hem te wonen.

De dood is niet het einde van ons bestaan

Sommigen geloven dat de dood het einde is, of de eindbestemming. Voor Heiligen der laatste dagen , is de dood slechts de doorgang die naar het volgende leven leidt. Ouderling Russel M. Nelson, an Apostel , leerde ons dat :

Het leven begint niet bij de geboorte en eindigt ook niet bij de dood. Voor onze geboorte woonden we als geestkinderen bij onze Vader in de hemel. Daar keken we reikhalzend uit naar de mogelijkheid om naar de aarde te komen en een fysiek lichaam te krijgen. We wilden bewust de risico's van sterfte, die de uitoefening van keuzevrijheid en verantwoordelijkheid mogelijk zou maken. “Dit leven [zou] een proeftijd worden; een tijd om je voor te bereiden om God te ontmoeten.” ( Ziel 12:24 .) Maar we beschouwden de terugkeer naar huis als het beste deel van die langverwachte reis, net als nu. Voordat we aan een reis beginnen, willen we graag enige zekerheid hebben over een retourticket. Terugkeren van de aarde naar het leven in ons hemelse huis vereist een doorgang - en niet er om heen - de deuren van de dood. We zijn geboren om te sterven en we sterven om te leven. (Zien 2 Kor. 6:9 .) Als zaailingen van God bloeien we nauwelijks op aarde; we bloeien volop in de hemel.

Bovenstaande verklaring is de beste en meest geruststellende verklaring over wat de dood werkelijk is.

Wanneer de dood optreedt, zijn lichaam en geest gescheiden

De dood is de scheiding van het fysieke lichaam van het geestelijke lichaam. We hebben al geleefd als geesten zonder lichaam. Dit gebeurde in de voorsterfelijk leven . Hoewel we vooruitgang boekten en ons ontwikkelden in die wereld, konden we uiteindelijk niet verder komen zonder een fysiek lichaam te ontvangen.

We kwamen naar de aarde om een ​​fysiek lichaam te krijgen. Onssterfelijkheid heeft hier ook een doel. De geestenwereld is onze verblijfplaats na de dood. We zullen in die wereld als geesten verblijven, in ieder geval voor een tijdje. We hebben ook werk en verplichtingen in dat nasterfelijke leven.

Uiteindelijk zullen lichaam en geest herenigd worden, om nooit meer gescheiden te worden. Dit wordt de opstanding genoemd. Jezus Christus heeft de opstanding mogelijk gemaakt door zijn verzoening en opstanding.

Hoe om te gaan met de dood terwijl we hier op aarde zijn

Hoewel heiligen der laatste dagen hoopvol naar de dood kijken, kan het verwerken van het verlies van een dierbare toch erg moeilijk zijn. We weten dat de dood slechts een tijdelijke scheiding is, maar het is nog steeds scheiding.

Dit sterfelijke leven is slechts een hapering in ons eeuwige bestaan. Het voelt echter als voor altijd wanneer onze dierbaren van ons worden weggenomen. Hun afwezigheid lijkt een ongelooflijke kloof in ons leven te zijn en veroorzaakt veel verdriet hier op aarde.

Zeker als er kinderen overlijden. Als echte onschuldigen hebben kinderen die onder de acht jaar overlijden een bijzondere status in het hiernamaals. Leringen van kerkleiders kunnen ook enorme troost bieden als een kleintje het sterfelijk leven verlaat. Met hun onvolledige begrip en tedere gevoelens is voorzichtigheid geboden kinderen helpen begrijpen het doel van de dood.

Hebben geloof in Jezus Christus kan ons helpen hoop te hebben dat we in het volgende leven weer bij onze dierbaren zullen wonen. Ons geloof oefenen kan helpen om meer geloof op te bouwen. Hoe meer geloof we hebben, hoe tevredener we zullen zijn met de realiteit van het eeuwige leven.

WanneerLDS-begrafenissenworden gehouden, ligt de focus altijd op het Plan van Geluk.

Hoe we ons kunnen voorbereiden op onze eigen dood

Voorbereiding op en begrip van de dood maakt het vaak gemakkelijker om de dood te accepteren. Er zijn veel dingen die we kunnen doen om ons voor te bereiden op onze eigen dood.

Naast de tijdelijke zaken, zoals testamenten, trusts en andere wilsverklaringen, moeten we ons geestelijk voorbereiden op de dood. Dit leven moet als een opdracht worden beschouwd. Alleen onze hemelse Vader weet wanneer het onze tijd is om te sterven en onze opdracht is volbracht.

Geestelijke voorbereiding op de dood omvat het volgende:

• Houd je aan alle geboden
• Houd je aan al onze verbonden en verordeningen
• Voortdurend berouw
• Volhard tot het einde

We moeten doorgaan en volharden tot het einde. We moeten de dood accepteren, wanneer die ook komt. Geen van beide zelfmoord noch hulp bij zelfdoding mag ooit worden geprobeerd.

De dood is een moeilijk onderdeel van het leven. Door Gods heilsplan te begrijpen en geloof in Jezus Christus te hebben, kunnen we meer hoop en vrede op aarde vinden.

Bijgewerkt doorKrista Kok.