Schepping van de wereld in de Noorse mythologie

De Noorse mythologie is een oude reeks overtuigingen en verhalen, afkomstig van de Noord-Germaanse stammen. Het bevat verhalen over goden, godinnen, reuzen en andere mythische wezens. Een van de meest fascinerende aspecten van de Noorse mythologie is het scheppingsverhaal. Volgens de Noorse mythologie is de wereld ontstaan ​​uit het lichaam van de reus Ymir.

Ymir en de schepping van de wereld

Ymir was het eerste wezen in de Noorse mythologie, ontstaan ​​uit de druppels van primordiaal ijs dat zich vormde in de leegte van Ginnungagap. Ymir was een reus en uit zijn lichaam werd de wereld geschapen. De goden Odin, Vili en Ve gebruikten het lichaam van Ymir om de wereld te scheppen. Zijn vlees werd de aarde, zijn bloed de zee, zijn botten de bergen en zijn tanden de rotsen.

De schepping van het leven

De goden creëerden vervolgens de eerste twee mensen, Ask en Embla, uit twee bomen. Ze gaven ze leven, adem en het vermogen om na te denken. De goden schiepen ook de zon, de maan en de sterren om de wereld te verlichten. Ze creëerden ook de planten en dieren die de wereld bewonen.

Conclusie

De schepping van de wereld in de Noorse mythologie is een interessant en uniek verhaal. Het is een verhaal over hoe de goden het lichaam van Ymir gebruikten om de wereld en haar bewoners te creëren. Het is een verhaal dat al eeuwen wordt verteld en dat mensen nog steeds fascineert.

In de Noorse mythologie zijn er 9 werelden die zijn verdeeld over drie niveaus die allemaal bij elkaar worden gehouden door de wereldboom, Ygdrasil. Maar de negen werelden en Ygdrasil waren er in het begin niet.

Bovenste niveau

• Asgard (Aesir, het land van de goden),
• Alfheim (elfen),
• Vanaheim (Vanir),

Midden niveau

• Midgaard (maar),
• Jotunheim (reus),
• Svartalfaheim (donker-elfen),
• Nithavellir (dwergen),

Lager niveau

• Muspelheim (vuur, een heldere, vlammende, hete wereld in de zuidelijke regio), en
• Niflheim (de doden, het laagste niveau)

Wereld van vuur en ijs

Oorspronkelijk was er een kloof, Ginnungagap, aan weerszijden begrensd door vuur (uit de wereld die bekend staat als Muspelheim) en ijs (uit de wereld die bekend staat als Niflheim). Toen vuur en ijs elkaar ontmoetten, vormden ze samen een reus, genaamd Ymir, en een koe, genaamd Audhumbla (Auðhumla), die Ymir voedde. Ze overleefde door de zoute ijsblokken te likken. Uit haar likken kwam Bur (Búri), de grootvader van de Asen, tevoorschijn. Ymir, de vader van de ijsreuzen, gebruikte even ongebruikelijke voortplantingstechnieken. Hij zweette een mannetje en een vrouwtje van onder zijn linkerarm.

Odin doodt Ymir

Odin, de zoon van Bur's zoon Borr, vermoordde Ymir. Het bloed dat uit het lichaam van de reus stroomde, doodde alle ijsreuzen die Ymir had gemaakt, behalve Bergelmir. Odin creëerde de wereld uit het dode lichaam van Ymir. Ymirs bloed was de zee; zijn vlees, de aarde; zijn schedel, de lucht; zijn botten, de bergen; zijn haar, de bomen. De nieuwe op Ymir gebaseerde wereld was Midgard. Ymirs wenkbrauw werd gebruikt om het gebied af te bakenen waar de mensheid zou wonen. Rond Midgard was een oceaan waar een slang genaamd Jormungand leefde. Hij was groot genoeg om een ​​ring rond Midgard te vormen door zijn staart in zijn mond te steken.

Ygdrasil

Uit het lichaam van Ymir groeide een es genaamd Yggdrasil

wiens takken de bekende wereld bedekten en het universum ondersteunden. Ygdrasil had drie wortels die naar elk van de drie niveaus van de wereld gingen. Drie bronnen voorzagen het van water. Een wortel ging naar Asgard, het huis van de goden, een andere ging naar het land van de reuzen, Jotunheim, en een derde ging naar die oerwereld van ijs, duisternis en de doden, bekend als Niflheim. In de bron van Jotunheim, Mimir, lag wijsheid. In Niflheim voedde de bron de adder Nidhogge (duisternis) die aan de wortels van Ygdrasil knaagde.

De Drie Nornen

De lente bij de Asgard-wortel werd verzorgd door de 3 Norns, godinnen van het lot:

• Urdur (het verleden)
• Verdandi (het heden), en
• Skuld (de toekomst).

Noorse bronnen

• De asboom in de Indo-Europese cultuur
  De es komt terug in de Noorse mythologie. Uit een as springt de eerste mens voort en uit de bescherming van een as komen de overlevenden na Ragnarok tevoorschijn. Dit artikel onderzoekt de betekenis van essen en hun levengevende sap in de Indo-Europese literatuur.
• 'De bouw van de stadsmuren: Troje en Asgard' door Joseph Fontenrose.Het tijdschrift van de Amerikaanse folklore, deel 96, nr. 379. (januari - maart 1983), blz. 53-63.
  Vergelijkt de muren die Poseidon en Apollo voor Troje bouwden met de muren die voor Asgard werden gebouwd.
• 'De functie van Loki in Snorri Sturluson's 'Edda',' door Stefanie von Schnurbein.Geschiedenis van religies, deel 40, nr. 2 (november 2000), blz. 109-124.
  Bespreekt verschillende interpretaties van Loki en wat de afbeelding van Loki zegt over de houding ten opzichte van mannelijkheid in de Noorse sagen.