Saturnalia vieren

Saturnalia is een oud Romeins festival dat de winterzonnewende viert en de god Saturnus eert. Ik had het genoegen onlangs een Saturnalia-viering bij te wonen en het was een onvergetelijke ervaring.

Het evenement vond plaats in een prachtige buitenomgeving, met een groot vreugdevuur in het midden. Rond het vuur verzamelden mensen zich om te genieten van traditionele Romeinse muziek, dans en eten. Iedereen was gekleed in traditionele Romeinse kleding, wat bijdroeg aan de feestelijke sfeer.

Hoogtepunt van de avond was het ritueel ter ere van de god Saturnus. We hielden allemaal elkaars hand vast en zongen dankgebeden tot de god voor zijn zegeningen. Daarna hebben we genoten van een heerlijke reeks traditionele Romeinse gerechten, waaronder pasta , brood , kaas , En olijven .

Het feest werd afgesloten met een spetterend vuurwerk. Het was een magische nacht die ik nooit zal vergeten.

Als je op zoek bent naar een unieke manier om de winterzonnewende te vieren, raad ik je ten zeerste aan om een ​​Saturnalia-feest bij te wonen. Het is een geweldige manier om de cultuur en tradities van het oude Rome te ervaren.

Als het gaat om festivals, feesten en regelrechte losbandigheid, verslaat niemand de mensen van het oude Rome. Rond de tijd van de winterzonnewende elk jaar vierden ze het festival van Saturnalia. Zoals de naam al aangeeft, was dit een feestdag ter ere van de landbouwgod Saturnus. Dit feest van een week begon meestal rond 17 december, zodat het rond de dag van de zonnewende zou eindigen.

Vruchtbaarheid rituelenwerden uitgevoerd in de tempel van Saturnus, inclusief offers. Naast de grote openbare rituelen, hielden veel particulieren ceremonies ter ere van Saturnus in hun huizen. Een van de hoogtepunten van Saturnalia was het wisselen van traditionele rollen, met name tussen een meester en zijn slaaf. Iedereen moet het rood dragenstapel, of de hoed van de vrijgelatene, en slaven waren vrij om zo onbeschaamd te zijn als ze wilden tegen hun eigenaars. Ondanks de schijn van een omkering van de sociale orde, waren er eigenlijk vrij strikte grenzen. Een meester kon zijn slaven het avondeten opdienen, maar de slaven waren degenen die het klaarmaakten - dit hield de Romeinse samenleving op orde, maar zorgde er toch voor dat iedereen plezier had.

Volgens History.com ,

'Beginnend in de week voorafgaand aan de winterzonnewende en een volle maand lang, was Saturnalia een hedonistische tijd, waarin eten en drinken overvloedig was en de normale Romeinse sociale orde op zijn kop stond. Een maand lang zouden slaven meesters worden. Boeren voerden het bevel over de stad. Bedrijven en scholen werden gesloten zodat iedereen mee kon doen.'

Bedrijven en gerechtelijke procedures sloten de hele viering en overal was eten en drinken te krijgen. Er werden uitgebreide feesten en banketten gehouden, en het was niet ongebruikelijk om op deze feesten kleine geschenken uit te wisselen. Een typisch Saturnalia-geschenk kan zoiets zijn als een schrijftablet of gereedschap, kopjes en lepels, kledingstukken of eten. Een ander populair cadeau was dekaarsen, een taps toelopende waskaars die in veel tempels en heiligdommen wordt gebruikt.

Burgers versierden hun gangen met takken van groen , en hingen zelfs kleine tinnen ornamenten aan struiken en bomen. Groepen naakte feestvierders zwierven vaak zingend en brabbelend door de straten, als een soort ondeugende voorloper van de huidige traditie van kerstliederen.

Niet iedereen was echter weg van deze shenanigans. Plinius de Jongere was een beetje een Scrooge , en zei,

'Als ik me terugtrek in dit zomerhuis in de tuin, waan ik me honderd mijl verwijderd van mijn villa, en geniet ik er vooral van op het feest van de Saturnalia, wanneer, door de vergunning van dat feestseizoen, elk ander deel van mijn huis weergalmt van de vrolijkheid van mijn bedienden: dus onderbreek ik noch hun vermaak, noch zij mijn studies.'

Met andere woorden, Plinius wilde niet lastiggevallen worden door vrolijkheid en was volkomen gelukkig om zichzelf te verwennen in de eenzaamheid van zijn landhuis, weg van de losbandigheid van de stad. Saturnalia werd beschouwd als een heilige dag - het werd tenslotte gehouden ter ere van een belangrijke god - en daarom vonden er tijdens de festiviteiten een aantal religieuze rituelen plaats. Volgens vroege legendes werd Saturnus zelf geofferd, dus in sommige gebieden vonden schijnoffers van de god plaats. In sommige tempels werd een ivoren beeld van Saturnus afgebeeld met linnen of wollen banden rond de voeten en enkels. Tijdens Saturnalia werden deze banden losgemaakt om de bevrijding van Saturnus te vertegenwoordigen. Dit ritueel werd meestal gevolgd door een uitgebreid openbaar banket.

De Romeinse filosoof Seneca de Jonge schreef ,

'Het is nu de maand december, waarin het grootste deel van de stad in rep en roer is. Openbare uitspattingen worden losgelaten; overal hoor je het geluid van grote voorbereidingen, alsof er een echt verschil is tussen de dagen gewijd aan Saturnus en die voor het afhandelen van zaken ... Als je hier was, zou ik graag met je overleggen over het plan van ons gedrag; of we op onze gebruikelijke manier moeten gaan eten, of, om singulariteit te vermijden, allebei een beter avondmaal nemen en de toga uitdoen.'

In rijkere Romeinse huishoudens, dePrins Saturnus, of 'leider van Saturnalia', werd uit de slaven gekozen. Net als de gewoonte van de Lord of Misrule in Groot-Brittannië, die rond het kerstseizoen verschijnt, was deze persoon verantwoordelijk voor het organiseren van vrolijkheid en kattenkwaad tijdens de vieringen. Hij werd gezien als de heerser van de chaos, in schril contrast met de normale geordende manier van het Romeinse leven. Daarnaast was hij verantwoordelijk voor het brengen van offers aan dePenatendie Romeinse huisgoden waren die verband hielden met het huiselijk leven.

Een tijdgenoot van Seneca, Macrobius, schreef een uitgebreid werk over de viering , en zei,

'Ondertussen kwam het hoofd van het slavenhuishouden, wiens verantwoordelijkheid het was om offers te brengen aan de Penates, om de proviand te beheren en de activiteiten van de huisbedienden te leiden, zijn meester vertellen dat het huishouden had gefeest volgens de jaarlijkse rituele gewoonte . Want op dit festival, in huizen die zich houden aan het juiste religieuze gebruik, eren ze allereerst de slaven met een diner dat is bereid alsof het voor de meester is; en pas daarna wordt de tafel weer gedekt voor het hoofd des huizes. Dus toen kwam de hoofdslaaf binnen om de tijd van het avondeten aan te kondigen en de meesters aan tafel te roepen.'

De traditionele begroeting bij een Saturnalia-feest is:'Ja, Saturnalia!'waarbij de 'Io' wordt uitgesproken als 'Yo.' Dus de volgende keer dat iemand je fijne feestdagen wenst, reageer gerust met 'Io, Saturnalia!' Immers, als je in de Romeinse tijd leefde, was Saturnus de reden voor het seizoen!